Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

Ψαλμοί Μεγάλης Τετάρτης


Κοντάκιον Ἦχος β'

« Ὑπὲρ τὴν Πόρνην Ἀγαθὲ ἀνομησας, δακρύων ὄμβρους οὐδαμῶς σοὶ προσήξα, ἀλλὰ σιγὴ δεόμενος προσπίπτω σοί, πόθω ἀσπαζόμενος, τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ὅπως μοὶ τὴν ἄφεσιν, ὡς Δεσπότης παράσχης, τῶν ὀφλημάτων κράζοντι Σωτήρ. Ἐκ τοῦ βορβόρου τῶν ἔργων μου ῥύσαί με».

«Αν και αμάρτησα, Πανάγαθε Κύριε, περισσότερο κι από την πόρνη, καθόλου δεν πρόσφερα σ’ Εσένα βροχή από δάκρυα μετανοίας. Όμως, γονατιστός μπροστά Σου και φιλώντας με πόθο τα αμόλυντα πόδια Σου, σιωπηλά Σε ικετεύω να δώσεις, ως Θεός που είσαι, τη συγχώρεση των αμαρτιών σ’ εμένα που (με πόνο) κράζω: Σωτήρα μου, λύτρωσέ με απ’ το βόρβορο των αμαρτωλών μου έργων».


Ὁ Οἶκος

«Ἡ πρώην ἄσωτος Γυνή, ἐξαίφνης σώφρων ὤφθη, μισήσασα τὰ ἔργα, τῆς αἰσχρᾶς ἁμαρτίας, καὶ ἡδονὰς τοῦ σώματος, διενθυμουμένη τὴν αἰσχύνην τὴν πολλήν, καὶ κρίσιν τῆς κολάσεως, ἣν ὑποστῶσι πόρνοι καὶ ἄσωτοι, ὧν πὲρ πρῶτος πέλω, καὶ πτοοῦμαι, ἀλλ' ἐμμένω τὴ φαύλη συνηθεία ὁ ἄφρων, ἡ Πόρνη δὲ γυνή, καὶ πτοηθεῖσα, καὶ σπουδάσασα ταχύ, ἦλθε βοῶσα πρὸς τὸν Λυτρωτήν. Φιλάνθρωπε καὶ οἰκτίρμον, ἐκ τοῦ βορβόρου τῶν ἔργων μου ῥύσαί με».

«Η γυναίκα εκείνη που μέχρι τότε ήταν άσωτη, ξαφνικά παρουσιάστηκε αγνή με το να μισήσει τα έργα της αισχρής αμαρτίας και τις ηδονές του σώματος και ταυτόχρονα με το να θυμηθεί τη μεγάλη ντροπή και την καταδίκη της κολάσεως που περιμένει τους πόρνους και τους άσωτους. Ανάμεσα σ’ αυτούς πρώτος είμαι εγώ και (γι’ αυτό) τρέμω. Αλλά παρόλα αυτά μένω ο άμυαλος προσκολλημένος στην πονηρή μου συνήθεια. Όμως εκείνη η αμαρτωλή γυναίκα φοβήθηκε και φρόντισε γρήγορα να τρέξει στο Λυτρωτή και να του φωνάξει: Φιλάνθρωπε και σπλαχνικέ Κύριε, λύτρωσέ με από το βόρβορο των έργων μου».

Ευαγγελική περικοπή εις τον Όρθρο (Ιωαν. 12: 17-50)

«17 Ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ' αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. 18 διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον. 19 οἱ οὖν Φαρισαῖοι εἶπον πρὸς ἑαυτούς· Θεωρεῖτε ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν; ἴδε ὁ κόσμος ὀπίσω αὐτοῦ ἀπῆλθεν. 20 Ἦσαν δὲ τινες Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ. 21 οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν. 22 ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ, καὶ πάλιν Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος καὶ λέγουσι τῷ Ἰησοῦ· 23 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων· Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. 24 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει. 25 ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν, καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν. 26 ἐὰν ἐμοί διακονῇ τις, ἐμοὶ ἀκολουθείτω, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται· καὶ ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ, τιμήσει αὐτὸν ὁ πατήρ. 27 Νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται, καὶ τί εἴπω; Πάτερ, σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης. ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην. 28 πάτερ, δόξασόν σου τὸ ὄνομα. ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· Καὶ ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω. 29 ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς καὶ ἀκούσας ἔλεγε βροντὴν γεγονέναι· ἄλλοι ἔλεγον· Ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν. 30 ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Οὐ δι' ἐμὲ αὕτη ἡ φωνὴ γέγονεν, ἀλλὰ δι' ὑμᾶς. 31 νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω· 32 κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. 33 τοῦτο δὲ ἔλεγεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνήσκειν. 34 ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ὄχλος· Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ πῶς σὺ λέγεις, δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου; 35 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς μεθ' ὑμῶν ἐστι· περιπατεῖτε ἕως τὸ φῶς ἔχετε, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ· καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει. 36 ἕως τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε. Ταῦτα ἐλάλησεν Ἰησοῦς, καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ' αὐτῶν. 37 Τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν, 38 ἵνα ὁ λόγος Ἡσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ ὃν εἶπε· Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη; 39 διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν, ὅτι πάλιν εἶπεν Ἡσαΐας· 40 Τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ πεπώρωκεν αὐτῶν τὴν καρδίαν, ἵνα μὴ ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ νοήσωσι τῇ καρδίᾳ καὶ ἐπιστραφῶσι, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. 41 ταῦτα εἶπεν Ἡσαΐας ὅτε εἶδεν τὴν δόξαν αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ. 42 ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν, ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται· 43 ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ. 44 Ἰησοῦς δὲ ἔκραξε καὶ εἶπεν· Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ, ἀλλ' εἰς τὸν πέμψαντά με, 45 καὶ ὁ θεωρῶν ἐμὲ θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με. 46 ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ. 47 καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων καὶ μὴ πιστεύσῃ, ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν· οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ' ἵνα σώσω τὸν κόσμον. 48 ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου, ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα, ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ· 49 ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα, ἀλλ' ὁ πέμψας με πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν ἔδωκε τί εἴπω καὶ τί λαλήσω· 50 καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν. ἃ οὖν λαλῶ ἐγὼ, καθὼς εἴρηκέ μοι ὁ πατήρ, οὕτω λαλῶ».

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ



« Τὴ Αγία καὶ Μεγάλη Τετάρτη, τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρω Πόρνης γυναικός, μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν, ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου Πάθους μικρὸν τοῦτο γέγονε».

Οι γυναίκες που άλειψαν με μύρο τον Κύριο ήταν δύο. Η μεν μία τον άλειψε πολύ καιρό πριν το Πάθος του και ήταν πόρνη, η δε άλλη λίγες μέρες πριν και ήταν φρόνιμη και ενάρετη. Αυτού του ευλαβικού έργου τη μνήμη επιτελεί η Εκκλησία, αναφέροντας συγχρόνως και την προδοσία του Ιούδα.
Το πολύτιμο εκείνο μύρο, που η γυναίκα εκείνη άλειψε το κεφάλι και τα πόδια του Ιησού, και στη συνέχεια το σκούπισε με τις τρίχες της κεφαλής της, εκτιμήθηκε 300 δηνάρια. Απ’ τους Μαθητές, ο φιλάργυρος Ιούδας δήθεν σκανδαλίζεται, για την απώλεια τέτοιου μύρου.
Ο Ιησούς του κάνει παρατήρηση να μην ενοχλεί την γυναίκα. Τότε ο Ιούδας πηγαίνει στους αρχιερείς, που ήταν συγκεντρωμένοι στην αυλή του Καϊάφα και έκαναν ήδη συμβούλιο προκειμένου να θανατώσουν τον Ιησού. Και συμφωνεί μαζί τους την προδοσία του διδασκάλου για 30 αργύρια και από τότε ζητούσε ευκαιρία να τον προδώσει.
Να σημειώσουμε εδώ ότι, από το γεγονός αυτό της προδοσίας καθιερώθηκε και η νηστεία της Τετάρτης, ακόμα από τα αποστολικά χρόνια.
Οι συνοδοιπόροι του πάθους του Χριστού μας πιστοί καλούμαστε αυτή την ιερή ημέρα να τιμήσουμε την έμπρακτη και ειλικρινή μετάνοια της πρώην πόρνης γυναικός, η οποία έγινε συνώνυμη με την συντριβή και την αλλαγή ζωής.
Ο Χριστός, εγκαινίασε μια νέα αντίληψη για τον αμαρτωλό άνθρωπο, εντελώς διάφορη από εκείνη της ιουδαϊκής κοινωνίας. Δεν είναι ο αμαρτωλός άνθρωπος μιασμένος από τη φύση του, αλλά ένας πνευματικά ασθενής, ο οποίος χρειάζεται βοήθεια. Έθεσε ως αντίδοτο της πνευματικής ασθένειας τη μετάνοια, η οποία είναι ο ισχυρότατος εκείνος μοχλός, ο οποίος γκρεμίζει το οικοδόμημα της αμαρτίας και αναγεννά τον άνθρωπο. Δια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού παρήλθε ανεπιστρεπτί το καθεστώς του νόμου και της μισθαποδοσίας, και ανέτειλε η εποχή της χάρητος και του ελέους.
Η αφιέρωση της ημέρας αυτής στην μακάρια πρώην πόρνη γυναίκα έγινε σκόπιμα από τους Αγίους Πατέρες. Η μορφή της προβάλλει ως φωτεινό ορόσημο καταμεσής στην οδοιπορία προς το Θείο Πάθος για να δείξει και σε μας πως αν δεν συντριβούμε, σαν και εκείνη, και δεν δείξουμε έμπρακτη μετάνοια δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε το Χριστό στο Πάθος και την Ανάσταση.
Η Αγία μας Εκκλησία θέσπισε τη μετάνοια ως ύψιστη δωρεά η οποία ανανεώνει την ουρανοδρόμο πορεία μας προς το Χριστό και την τελείωσή μας. Καλός χριστιανός δεν είναι εκείνος, ο οποίος γεμάτο κομπασμό και εγωιστική αυτάρκεια, ισχυρίζεται ότι έφτασε σε επίπεδο αγιότητας και δεν χρειάζεται πια άλλο αγώνα, αλλά ο διατελών σε διαρκή μετάνοια.
Επανάρτηση από http://www.xfe.gr
Ημερομηνία Ανάρτησης : 31/3/2010

Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Το όραμα της Αναστάσεως στέκει πηγή φωτισμού χαράς, δυνάμεως για όσους διατηρούν ασάλευτη την Πίστη.


Πέτρα σκανδάλου, συζητήσεων, αμφιβολιών για όσους πιστεύουν μονάχα στα φτωχά φώτα των ανθρωπίνων συλλογισμών.


Λίθος «αποκεκυλισμένος» και πέτρα ζωής για τους μεν, λίθος προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου για άλλους.

Από το βιβλίο «Σκηνές από το Πάθος»

Ημερομηνία Ανάρτησης: 29/3/2010
Η αναστάσιμη ακολουθία το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου δίνει την ευκαιρία μιας επίσκεψης. Επίσκεψης σε ένα Μουσείο. Στο μουσείο των παιδικών μας αναμνήσεων. Σε ένα περιδιάβασμα μελαγχολικό στις προσθήκες των κειμηλίων του παρελθόντος μας.


Σε άλλους όμως δίνει την ευκαιρία για κάτι βαθύτερο. Για μια στάθμευση σε ένα Πανδοχείο όπου προσφέρεται Άρτος και Οίνος. Ένα ξεπέζεμα ανεφοδιασμού στην πορεία, που μας περιμένει. _Μια συνάντηση με τον Αναστάντα, μια συνομιλία μαζί Του και μια συνοδοιπορεία προς Εμμαούς.

Κωνσταντίνος Κούρκουλας
Σκηνές από το Πάθος
Ημερομηνία Ανάρτησης : 29/3/2010

Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010


Μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας στην ακόλουθη διεύθυνση: http://www.churchofayianapa.com/


Επίσης να επικοινωνείτε μαζί μας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κα της υπηρεσίας skype!!!
e-mail: info@churchofayianapa.com
Όνομα skype: churchofayianapa
Τηλέφωνο επικοινωνίας : 23721795
Φαξ : 23723866

Μάϊος

ΜΑΪΟΣ 2010
Κατά τον μήνα Μάιο θα τελεστούν οι πιο κάτω ακολουθίες:

2. ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ(Αγ. Φωτεινής) Ανακ. Λειψ. Αθανασίου, Αλεξίου, Ζωής, Εσπέρου μαρτ.
3. Δευτέρα Τιμοθέου και Μαύρας μαρτ., εσπερινός και Θ. Λειτουργία εξωκλήσι Αγίας Μαύρας ( δημαρχείο)
5. Τετάρτη Ειρήνης Μεγαλομάρτυρος, Εφραίμ Νεομάρτ. Θαυματουργού, Ευθυμίου επισκ. Μαδύτου,
Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και Ευαγγελιστού, Αρσενίου του Μεγάλου.

9. ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ Ησαΐου πρ. Χριστοφόρου, Νικολάου έν Βουνένη, Παχωμίου Ρώσσου
11. Τρίτη ο πανηγυρικός εσπερινός του Αγίου Επιφανίου θα γίνει στο εξωκκλήσι του Αγίου Επιφανίου 6:30μμ
12. ΤΕΤΑΡΤΗ, ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Κύπρου και Γερμανού Κων/πόλεως.
ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΟΥ ΕΞΩΚΚΛΗΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΝΑΠΑ,
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ προϊσταμένου του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κωνσταντίας- Αμμοχώστου κ.κ Βασιλείου στο εξωκκλήσι του Αγίου Επιφανίου 6:30πμ-9:00πμ. (κατάλυσις ιχθύος)
Από τις 6:30πμ-10:00μμ θα υπάρχει Λείψανο του Αγίου Επιφανίου για προσκύνημα.
Εσπερινός και Παράκληση στον Άγιο Επιφάνιο για τους αρρώστους -μαθητές- φοιτητές μας(7:00μμ).
13. Πέμπτη ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ, Γλυκερίας μάρτυρος, Σεργίου ομολογητού.
15. Σάββατο Εσπερινός και Παράκληση για τους -μαθητές- φοιτητές (7:00μμ).

16. ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, Θεοδώρου, Αλεξάνδρου
21. Παρασκευή, Κωνσταντίνου και Ελένης Ισαποστόλων (κατάλυσις οίνου και ελαίου)
22. Σάββατο Ψυχοσάββατον - Μνήμην επιτελούμεν πάντων των απ΄ αιώνος κεκοιμημένων
Παρασκευή (21/22) 7:00μμ Εσπερινός Ψυχοσάββατου,
Μνημόνευση κεκοιμημένων στην εκκλησία
Σάββατο 6:15- 8:00π.μ. Θεία Λειτουργία.
8:00 - 8:30π.μ. Τρισάγια στο παλιό κοιμητήριο.
8.30 –9.00 π.μ. Τρισάγια στο νέο κοιμητήριο.

23. ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, Σήμερα δεν τελούνται μνημόσυνα
Εσπερινός του Αγίου Πνεύματος 9:00-10:00πμ μετά τη Θεία Λειτουργία
24. Δευτέρα ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ Θ. Λειτουργία στην Εκκλησία Αγίου Γεωργίου
Την εβδομάδα αυτή γίνεται κατάλυσις εις πάντα
27. Πέμπτη Θεράποντος Κυπρίου ιερομάρτυρος, Ιωάννου του Ρώσσου, Ελλαδίου ιερομ.
Γ Έυρεσις Τίμιας Κεφαλής Ιωάννου του Προδρόμου


30.ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ(Α΄ Ματθαίου) Ισαακίου οσ. Ναταλίου μ. Ρωμανού νεομ., Βαρλαάμ οσ., Εμμέλειας

Σημειωση: 1. Από την Κυριακή του Θωμά μέχρι την Κυριακή της Πεντηκοστής κάθε Τετάρτη
και Παρασκευή έχουμε κατάλυση οίνου και ελαίου .
2. Από τις 31 Μαΐου μέχρι και τις 28 Ιουνίου είναι η νηστεία των Αγίων Αποστόλων
Η νύχτα είναι πολύ σκοτεινή μέσα στο δάσος, αλλά κάποιο υπερκόσμιο φως λάμπει στο πρόσωπο του Ιησού...
Νικητής πια αυτός, αφήνει στον κήπο της Γεσθημανής εύρημα δικό μας το όπλο της νίκης Του. Την Προσευχή.
Γιατί μπορεί να μη συμμεριστούμε κανένα απ΄τα άλλα παθήματα του Χριστού. Την αγωνία όμως θα την δοκιμάσουμε. Θα περάσουμε οπωσδήποτε και μια και περισσότερες από τον κήπο της Γεσθημανής μας και θα αισθανθούμε να μας πλακώνει βαρίά τα στηθη η αγωνία, ¨ο βρόχος της ψυχής¨, όπως την λένε και οι Ινδοί.
Μα μέσα στον Κήπο της αγωνίας Του, άφηκε ο Χριστός για τη δική μας το όπλο της σωτηρία μας. Την Προσευχή.

Από το βιβλίο ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΘΟΣ
του Κωνσταντίνου Κούρκουλα


Ημερομηνία Ανάρτησης : 27/03/2010

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Του ανθρώπου η καρδιά μελετά τι πρόκειται να κάνει, αλλά τα βήματά του τα κατευθύνει ο Κύριος (Παροιμίες 16:9)
του ʼρη Καρμπόνε

Μάθε το παιδί σου να προσεύχεται

Τα παιδιά μιμούνται και παιδαγωγούνται σύμφωνα με αυτό που βλέπουν από τους μεγαλύτερους. Οι γονείς πρέπει να ξέρουν πως το παιδί τους θα ακολουθήσει το παράδειγμά τους και όχι τη συμβουλή τους.
  • Γίνε το παράδειγμα στα παιδιά σου μέσα από τη δική σου ζωή: Τα παιδιά μαθαίνουν από το παράδειγμα. Τα παιδιά και τα εγγόνια μας πρέπει να δουν την ημέρα μας κάτω από την προσευχή και τη μελέτη της Βίβλου.
  • Μάθαιτε στα παιδία σας να εκθέτουν τα προβήματα τους στο θεό και να μιλούν μαζί του. Προσευχηθείτε μαζί τους και δώστε τους την ευκαιρία να εκθέσουν τον πρόβλημα τους στο Θεό με το δικό τους τρόπο.
  • Πριν και μετά το φαγητό προσευχή : να προσεύχεστε όλοι η οικογένεια μαζί για να μάθουν τα παιδιά να ευχαριστούν το θεό που οικονόμησε για το φαγητό. Αυτό θα τους συνοδεύει μετά και στη δική τους οικογένεια.
  • Συνοδεύεστε τα παιδιά σας με μια προσευχή. Καθημερινά έχουμε την ευκαιρία να διδάξουμε την προσευχή στα παιδιά μας με απλό και σύντομο τρόπο: Προσευχηθείτε μαζί τους πριν αυτά φύγουν για το σχολείο ή την εκδρομή τους, ζητώντας την προστασία και την καθοδήγησή τους από το Θεό. Ζητείστε από τα παιδιά να κάνουν το ίδιο. Πολλές φορές τα λόγια της προσευχής έρχονται να τους υπενθυμίσουν για αυτό που προσευχήθηκαν κατά τη διάρκεια των σχολικών μαθημάτων τους και να συμπεριφερθούν κόσμια και χριστιανικά σε καθημερινές περιστάσεις.
  • Ευχαριστήστε το Θεό για κάθε θετική εξέλιξη. Δεν είναι λίγες οι φορές που ενώ έχουμε ζητήσει από το Θεό να ενεργήσει και η έκβαση ενός προβλήματος έχει διευθετηθεί με τον καλύτερο τρόπο, ξεχνάμε να Τον ευχαριστήσουμε για το αποτέλεσμα. Ευχαριστήστε το Θεό για το συγκεκριμένο αποτέλεσμα και μάθετε τα παιδιά σας να ευχαριστούν και όχι μόνο να ζητούν.
  • Συμβουλεύστε και συγχρόνως προσευχηθείτε. Όταν το παιδί μας έρχεται να μας εκθέσει ένα προβλήματα, π.χ. σχέση με κάποιο συμμαθητή του, συμβουλεύστε το και συγχρόνως προσευχηθείτε μαζί του για θετική έκβαση στο πρόβλημα που το απασχολεί. Συμβουλεύστε το και προσευχηθείτε συγχρόνως. Ποτέ μην κάνετε το ένα ή το άλλο μόνο.

Πρέπει να μάθουμε τα παιδιά μας πως η προσευχή μπορεί να γίνει ένα ζωτικής σημασίας μέρος της ζωής τους. Πάνω από όλα προσευχηθείτε στο Θεό έτσι ώστε Αυτός να σας οδηγήσει και να σας συμβουλέψει με ποιον τρόπο θα εργαστείτε μαζί τους. Και μην ξεχνάτε πως το καλύτερο μάθημα είναι το δικό σας παράδειγμα. Η δική σας πνευματική πορεία θα γίνει ευλογία και σε σας και στα παιδιά σας, στους γύρω σας!

Το άγχος

  • Τι είναι το άγχος ή η μέριμνα;

Υπάρχουν δυο έννοιες της μέριμνας:
1. Φυσιολογική μέριμνα = φροντίδα, σκέψη, έγνοια, επιδίωξη, ευθύνη, φιλοδοξία.
2. Παθολογική μέριμνα = διχοτόμηση, διαχωρισμός, σκέψης, φόβος, ανησυχία, αγωνία, στρες, αμφιβολία.
Το παθολογικό άγχος είναι μια γενική, μακροχρόνια αίσθηση ανησυχίας και μια αόριστη αντίληψη απειλής που δεν λέει να φύγει.

  • Πως προκαλείται το άγχος;

Το άγχος προκαλείται από διάφορα ζητήματα που μας απασχολούν, ιδιαίτερα εκείνα που δημιουργούν δειλία, φόβο και ανησυχία.

Οι τρεις βασικές πηγές του άγχους;
Η καταπίεση του χθες (τ’ αρνητικά αισθήματα από ψευδοενοχές, πικρίες και λάθη που κάναμε).
Η δυσκολία του σήμερα (η πίεση από τις υποχρεώσεις, ευθύνες και ανάγκες).
Η αγωνία του αύριο (αισθήματα ανασφάλειας σε κάθε τομέα).

  • Τα αποτελέσματα του άγχους

Οι διάφορες φοβίες, το στρες και οι ανησυχίες προκαλούν άγχος, που εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα, όπως η νευρικότητα, αϋπνία, ανορεξία, δύσπνοια, μούδιασμα, ταχυπαλμία, πονοκεφάλους κ.λπ. Όταν μάλιστα επιδεινωθεί η κατάσταση αυτή, έχει σοβαρότερες επιπτώσεις, όπως ο νευρικός κλονισμός, η επιθετικότητα και ο πανικός.

  • Η θεραπεία από το άγχος
  1. ΕΜΠΙΣΤΕΨΟΥ ΤΟ ΘΕΟ, που φροντίζει για κάθε σου ζήτημα. Κάνε ότι περνά από το χέρι σου και μέχρι εκεί που φτάνουν οι δυνάμεις σου, τα υπόλοιπα ανάθεσε τα στον Κύριο, ζήτησε τη βοήθεια του και θα τακτοποιήσει όλα τα ζητήματα όπως είναι καλύτερο για εμάς. Φροντίζει για όλες τις λεπτομέρειες της ζωής μας γιατί μας αγαπάει πολύ. Για τον άνθρωπο πολλά πράγματα είναι αδύνατα για το Θεό όμως είναι όλα δυνατά και ανατρέπει τα πάντα σε μια στιγμή. Όταν του το ζητάμε με πίστη να μας βοηθήσει και να οικονομήσει, ο Θεός υποχρεώνετε να μας βοηθήσει.
  2. Βάλε τις σωστές αξίες και προτεραιότητες στη ζωή σου (Ματθαίος 6:25-34, Παροιμίες 3:5-8).
  3. Εστίασε στη λύση και όχι στο πρόβλημα (Ψαλμός 55:22, Ματθαίος 14:26-33).
  4. Αναγνώρισε ότι τα προβλήματα της ζωής μπορεί να γίνουν υπηρέτες σου και όχι εχθροί σου (Ψαλμός 119:67, 71, Ιακώβου 1:2-4).
    «Όταν είναι υπάκουος στο Θεό και τα πράγματα δεν πάνε καλά, θυμήσου τα λόγια του προφήτη: Αν και η συκή δεν θέλει βλαστήσει... Εγώ όμως θέλω ευφραίνεσθαι εις τον Κύριον, θέλω χαίρει εις τον Θεόν της σωτηρίας μου» (Αββακούμ 3:17-18).
    * Επίσης, μην ξεχνάς ότι ο Ιησούς ήρθε να μας προσφέρει όχι μονάχα σωτηρία για τον ουρανό, αλλά και ολοκλήρωση εδώ στη γη (Ιωάννης 10:10).
    * Ο απ. Παύλος σκιαγραφεί τη μέθοδο για τη ζωή, όπου ο φόβος και το άγχος θα ελέγχονται από τον πιστό με τα τρία βασικά στοιχεία της ολοκληρωμένης πορείας στo Β' Τιμοθέου 1:7.
    Δύναμη : η ανεξάντλητη πηγή δύναμης που πηγάζει από το Θεό.
    Αγάπη : η αγάπη που εστιάζει στο Θεό για σωστή σχέση με τον εαυτό μας και με τους άλλους.
    Σοφία: η αυτοπειθαρχία που στηρίζεται στη διάκριση στη διαλλακτικότητα και στη σύνεση.

Απόσπασμα από άθρο του Dr. Ανανία Καβάκα, Νευρολόγου-Ψυχιάτρου

Τρίτη, 23 Μαρτίου 2010

Υπακοή


Κάποια καλογριούλα μου έγραψε, λέει: Γέροντα, ακούμε ότι θά 'ρθουν οι Τούρκοι και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.
-Α! άκουσε, παιδάκι μου, της λέω. Δεν έχεις υποκοή. Διότι αν είχες υπακοή, τότε: «Τι με νοιάζει εμένα; Ό,τι μου πει η Γερόντισσα· ό,τι μου πει η Γερόντισσα. Δεν είναι Γερόντισσα η Μ.; Ε, ό,τι πει η Μ., εμένα δεν με νοιάζει». Αυτή είναι υπακοή. Αλλά για να φοβάσαι, έχεις θέλημα μέσα σου, έχεις θέλημα μέσα σου, έχεις θέλημα.
Ξερετε πολύ καλά ότι ο Γέροντάς μας (Ιωσήφ) ήταν των άκρων ησυχαστής και της νοεράς προσευχής. Και όμως δεν μας παρέδωσε ως πρώτο την ησυχία ή την νοερά προσευχή,αλλά μας παρέδωσε την υπακοή το κοινόβιο!
Και τα βιβλία των αγίων Πατέρων αν παρακολουθήσετε, θα δείτε ότι πολλοί με ευκολία, με πολλήν άνεση αγίασαν, αγιάσθησαν οι ψυχές των, δίχως να κάνουν κόπους, δίχως να κάνουν θυσίες, δίχως να κάνουν ασκητικούς αγώνας, αλλά τι; Εδιάλεξαν την υπακοή.
Η υπακοή φέρει τον άνθρωπο όχι μόνο σε απάθεια σωματική, αλλά και πνευματική.Βολιδοσκοπήσατε από που ξεκινάει η υπακοή. Από την Τριαδική Θεότητα. Ο Χριστός λέει ότι « ήρθα να κάνω όχι το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του πέμψαντός με» (Λουκ. 22,42). Από εκεί αρχίζει η υπακοή. Γι' αυτό και όποιος κάνει υπακοή, γίνεται μιμητής του Χριστού!
Βεβαιώθηκα με πείρα ότι η υπακοή είναι ανωτέρα της προσευχής.Θέλεις ν' αποκτήσεις προσευχή; Θέλεις, όταν λες το «Κύριε Ιησού Χριστέ», να τρέχουν τα δάκρυα ποτάμι από τα μάτια σου; Θέλεις να ζήσεις τη ζωή των αγγέλων; «Ευλόγησον», «νά 'ναι ευλογημένο». Υπακοή.
Ο μεγάλος αγώνας του ανθρώπου είναι να μην πιστεύει τον λογισμό του. Ε, ο Γέροντας τώρα λείπει, ρώτησε τον αδερφό σου κι ό,τι σου πει ν' ακούσεις. Δεν είναι μικρός αγώνας να ρίξεις τον εαυτό σου κάτω, δεν είναι μικρός αγώνας. Μα αλλιώς δεν γίνεται, αλλιώς δεν γίνεται. Αν θέλεις ν' ακολουθήσεις τον καλογερικό νόμο, εκεί θα πατήσεις.
Ερώτησαν κάτι καλογριούλες και τον πάτερ-Γεράσιμο, τον Υμνογράφο.
-Πάτερ-Γεράσιμε, τι θα πει τυφλή υπακοή;
-Να σας πω, λέει. Είπε η Ηγουμένη· φέρε Ευπραξία, ένα ποτήρι νερό. Τό'φερες. Χύσ'το. Τό'χυσες. Βρε παλαβή, γιατί τό 'χυσες το νερό; Ευλόγησον. Να μη δικαιολογηθείς· μα καλά, εσύ δεν μου πες να το χύσω το νερό; Όχι έτσι, λέει. Ευλόγησον, αυτή είναι η τυφλή υπακοή.
Αν δεν κάνεις τυφλή υπακοή, δεν ανεβαίνεις απάνω σε πνευματικές σκάλες. Είδες αυτό το Γεροντάκι πώς είπε; Αυτή είναι η τυφλή υπακοή, να μη δικαιολογείς τον εαυτό σου. Όχι μόνο στο Γέροντα, και στον αδερφό σου. Και στον αδερφό σου να μη δικαιολογείς τον εαυτό σου, αλλά πάντοτε να τον έχεις τον εαυτό σου κάτω από όλους.
Αυτός ο οποίος κάνει υπακοή στον Γέροντά του, μιμείται τον Χριστό, ο Οποίος έκανε Υπακοή στον Πατέρα Του. Και υποχρεούται κατά συνέχειαν ο Θεός να ευλογήσει εκείνον, ο οποίος τον μιμείται.Αν ζητάτε ένα πράγμα από τον Γέροντα, προδιαθέσατε τον λογισμό σας· εάν μεν σας ακούσει, «νά'ναι ευλογημένο», εάν δεν σας ακούσει, πάλι «νά'ναι ευλογημένο. Μην προδιαθέτετε τον λογισμό σας ότι θα σας ακούσει ο Γέροντας και αν κατόπιν δεν σας ακούσει, και θα σκουντουφλιάσετε.
Πολλές φορές κι εμείς, να πούμε, ως Γέροντες μπορεί να κάνουμε κι ένα λάθος. Έσύ όμως που θα κάνεις υπακοή, θα σου βγεί σε καλό, δεν θα σου βγει σε κακό! Ποτές η υπακοή δεν βγαίνει σε κακό, διότι είναι μίμησις Χριστού.
Έκανες υπακοή, θα πας στον παράδεισο, δεν έκανες υπακοή, δεν πάει να κάνεις νοερά προσευχή, δεν πάει να μεταλαμβάνεις, δεν πάει να λειτουργάς, προορίζεσαι για την κόλαση. Να και ο Αδάμ, να και ο Προφήτης Ελισσαίος, να και ο Γιεζή, όλα αυτά τα παραδείγματα βεβαιώνουν ότι περισσότερο ο Θεός αναπαύεται στην υπακοή παρά στις άλλες αρετές, να πούμε. Και οι άλλες αρετές συνδράμουν· όπως ενεργεί η υπακοή δεν ενεργούν οι άλλες αρετές. Γι' αυτό περισσότερο επιμεληθείτε την υπακοή.
Να σας πω, σ' αυτό το πράγμα, σε μας εξαρτάται αν αυτό το φως που έχουμε μέσα μας, τη χάρη δηλαδή, μπορεί να την αυξήσουμε, μπορεί να την ελαττώσουμε. Αν είναι τώρα πέντε βαθμών, αύριο μπορούμε να την κάνουμε δέκα, τριάντα, πενήντα, εκατό. Από μας εξαρτάται, αν είναι τώρα δέκα βαθμούς, να την κάνουμε οχτώ, πέντε, τρία, ένα, από μας εξαρτάται. Και αυτό είναι από την αυταπάρνηση, από την πεποίθηση, την ευλάβεια, τον σεβασμό που θά'χουμε στον Γέροντα. Από την υπακοή που θά'χουμε στον Γέροντα αυτό το φως αυξάνει. Και όχι μόνο στον Γέροντα, αλλά και μεταξύ μας νά'χουμε υπακοή.
Μακάριος εκείνος ο αδερφός ο οποίος, προτού να τελειώσει το λόγο ή ο Γέροντας ή ο παραδερφός του, «νά'ναι ευλογημένο». Σε είπεν ένας αδερφός: «Έλα, πάτερ, να με βοηθήσεις εδώ», «νά'ναι ευλογημένο». Ακολούθησε αυτόν το δρόμο, να δεις τι θα αισθανθείς μέσα. Τι ειρήνη, τι γαλήνη θα αισθανθείς! Ενώ, «περίμενε πέντε λεφτά κι έρχομαι»...
Να σας πω μια περίπτωση που μου συνέβη εμένανε, όταν ο άνθρωπος, να πούμε, στηρίζεται στον λογισμό του, στην κρίση του, και δεν πάει να ρωτήσει έναν άλλονε.
Στα Καρούλια βρισκόταν κάποιος αδερφός και μου λέει: «Παπα-Εφραίμ, είμαι άρρωστος και έλα να με κοινωνήσεις». «Νάρθω να σε κοινωνήσω. Την τάδε μέρα μετά απ' τη Λειτουργία».
Έχω ένα κουτάκι μικρό σαν τον καφέ αυτό, έτσι ερμητικώς κλείνει αυτό. Σαν τον σταυρό, το βάζω εδώ στον κόρφο μου και πηγαίνω κάτω και κοινωνώ, όποιος έχει ανάγκη. Όταν μελίζει ο παπάς τις μερίδες, παίρνει μια μικρή μερίδα σαν μία φακή και βάζει στην αγία λαβίδα μέσα στο άγιο Αίμα και τη βάφει έτσι. Κι' είναι βαμμένη· Σώμα και Αίμα· και πηγαίνεις κατόπιν και μεταλαμβάνεις τον αδερφό, όποιος σε ζητήσει.
Λειτούργησα. Όταν τελείωσα, να πούμε, μετάλαβα εγώ, ξέχασα να βγάλω μια μερίδα από το άγιο δισκάριο να βάλω μέσα στο Αρτοφόριο και να τη βάψω. Ξέχασα. Ε, άνθρωπος είμαι κι εγώ, ξεχνάω. «Αδερφέ μου, να κάνεις λιγάκι υπομονή, γιατί ξέχασα». «Καλά».
Τον ειδοποιώ πάλι ότι την τάδε μέρα πάλι θα λειτουργήσω, αλλά θά'μαι στα Καρούλια κάτω· θα λειτουργήσω, και 'κει θά'ρθω να σε μεταλάβω. Λέει: «Πάρε πάντως το Αρτοφόριο. Εάν με δεις εκεί στην εκκλησία, θα κοινωνήσω. Αν δεν με δεις, τότες δεν μπορώ, είμαι άρρωστος και νάρθεις να με κοινωνήσεις στο σπίτι μου». «Νάναι ευλογημένο».
Παπα-Εφραίμ, άνοιξε τα μυαλά σου, γιατί τάχεις κι εσύ λίγα τώρα. Λοιπόν, εκεί στο αντιμήνσιο βάζω το Αρτοφόριο -το κουτάκι που θα βάλω την μερίδα- να το βλέπω εκεί. Τελειώνω, αυτό εκεί, καταλύω. Βρε, να πάρει η ευχή, να πάρει. Πάλι ξέχασα! Βρε τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό το κακό που με βρήκε; «Αδερφέ μου, ζητώ συγγνώμη, πάλι ξέχασα. Θα πάω πάνω να λειτουργήσω και θάρθω πάλι στα Καρούλια να σε κοινωνήσω. Να κανονίσω τον εαυτό μου κάνοντας τον κόπο να κατέβω πάλι, γιατί τάχασα εγώ τα μυαλά μου». «Καλά».
Πάω λοιπόν, το βάζω το Αρτοφόριο απάνω στο αντιμήνσιο να το βλέπω. Το βλέπω το Αρτοφόριο, βάζω εκεί, το καταλύω, το αυτό, τίποτε. Μνήσθητί μου, Κύριε, τι είναι αυτό με μένα! Τι είναι αυτό με μένα τώρα; λέω. Τι να πω! Νά'ναι ευλογημένο, λέω. Κατεβάζω λοιπόν το Αρτοφόριο, που έχομε ξερές μερίδες· τις έχουμε αποξηράνει, τις έχουμε κάνει παξιμάδι τη Μεγάλη Πέμπτη· κατεβάζω κάτω λοιπόν, απλώνω το αντιμήνσιο και ανοίγω το κουτάκι και βάζω τη λαβίδα από κάτω, για να πάρω μια μερίδα. Τη βάζω τη λαβίδα από κάτω, δεν σηκώνεται ο άγιος Άρτος! Πιέζω! Δεν σηκώνεται! Μα τι γίνεται; Πετάγεται ο άγιος Άρτος, ευτυχώς που έπεσε απάνω στο αντιμήνσιο. Ει δε, θα έπεφτε κάτω. Φοβήθηκα, τρόμαξα. Βρε, λέω, μήπως είναι οι μερίδες, έχουν κολλήσει στη μούσα; (Μούσα λέγεται ένα θαλασσινό σφουγγάρι, που τόχουν πατήσει και γίνεται στρογγυλό, έτσι πέτρα, πέτρα γίνεται, και βάζομε απάνω εκεί τις μερίδες· γιατί όπου να τις βάλεις, τραβάει υγρασία). Πάω εκεί στις μερίδες, α, οι μερίδες κουνιόντουσαν! Α! Έχει κώλυμα ο αδερφός! Γι' αυτό ξεχνάω εγώ ο λειτουργός, διότι έχει κώλυμα. Καλά. Παίρνω το αρτοφόριο, κατεβαίνω κάτω. Τον κοινώνησα. Λέω:
-Γέροντα, θέλω να σου πω έναν λογισμό, και ως αδερφός και περισσότερο ως πνευματικός.
-Τι θέλεις να μου πείς;
-Να κάνεις μία γενική εξομολόγηση.
-Έχω κάνει τρεις, λέει απότομα.
-Άκουσε, αδερφέ μου, μήπως και ξέχασες.
-Όχι, λέει, δεν έχω, έχω κάνει τρεις.
Α! Δεν το σήκωσα πλέον αυτό. Ο τρόπος του, η συμπεριφορά του, δεν το σήκωσα. Να μιλάει έτσι! Εγώ να θυσιάζομαι και να σου λέω έναν πνευματικό λόγο...Άνθρωπος είσαι, πάτερ, ένα μικρό, όπως και πάνω εκεί, που πήγε ο πάτερ-Παΐσιος, ήταν ένας βλάχος και ήρθε η ώρα του να πεθάνει αυτός ο βλάχος και δεν παρέδιδε ψυχή, μόνον έβλεπε το διάβολο. Αυτός που τον υπηρετούσε, του λέει:
-Βλέπεις τον διάβολο;
-Ναι. ο διάβολος.
- Α, πάτερ, λέει, έχεις αμαρτία αξομολόγητη, Ρώτησε τον διάβολο τι αμαρτία έχεις.Ρώτησε.
-Δεν θα παραδώσεις ψυχή.
-Γιατί, βρε διάβολε, δεν θα παραδώσω ψυχή;
-Γιατί έχεις αμαρτία αξομολόγητη.
-Ποια αμαρτία;Δεν μπορεί να την πει.
-Α, η Μαρία, λέει, με βιάζει. (Τά'βαλε με την Παναγία, Μαρία τη λένε οι διαβόλοι). Δεν μπορώ λέει...Στο τέλος ήταν παντρεμένος κι όλα όσα παιδιά γεννούσε, όλα απέθνησκαν. Και στο τέλος, στο τελευταίο, πηγαίνει σ' έναν μάγο και τους έκανε μάγια ο μάγος και δεν το είχε εξομολογηθεί ο καλόγηρος αυτό. Του το θύμισε ο διάβολος. Το εξομολογήθηκε. Τώρα το εξομολογήθηκε κι έπειτα έπεσε και κοιμήθηκε (πέθανε).Λοιπόν, άνθρωπος είσαι, πάτερ, τόχεις ξεχάσει αυτό. «Έχω κάνει τρεις». Α! Εγώ να μιλώ κατ' αυτόν τον τρόπο και ο άλλος να μου... «Πάτερ μου, αυτό κι αυτό συμβαίνει». Ξέρεις τι μου αποκρίνεται;
-Ξέρεις τι μου λέει ο λογισμός; λέει.
-Τι σου λέει;
-Παίρνεις ένα κομμάτι ψωμί, βάζεις λιγάκι νάμα κι έρχεσαι να με μεταλάβεις.
-Μνήσθητί μου, Κύριε! Να το κάνω αυτό το πράγμα, πάτερ, γιατί να το κάνω; Καλά, εσένα μπορεί να μη σε σέβομαι, να μη σε αγαπώ, αλλά τον κόπο που κάνω από το σπίτι μου νάρθω κάτω, να σε κοινωνήσω με ψωμί; του λέω. Σε τέτοια συνείδηση, σε φόβο, σε...
Επίστευσε στον λογισμό του. Και να τι αποτέλεσμα, ούτως ώστε να μην είναι άξιος να κοινωνήσει!Γι' αυτό, μην πιστεύει καθένας στο λογισμό του. Υπακοή. Βγάζω το δικό μου το μυαλό και βάζω το μυαλό του Γέροντά μου. Αυτή είναι υπακοή.
Αυτό θα πει υπακοή. Να βγάλεις τον λογισμό σου, τον δικό σου, και ν' ακούσεις τι θα σου πει ο Γέροντάς σου.
Μοναχός: Να πω ένα άλλο. Ένα προσωπικό που συμβαίνει εδώ. Μετά το Απόδειπνο, όταν το αρχονταρίκι πλύνει τα σεντόνια, τα απλώνομε και μερικοί τα μαζεύουν. Είμαι από αυτούς που τα μαζεύουν τα σεντόνια που στέγνωσαν στην απλωταριά. Και όταν πηγαίνω το βράδυ να μαζέψω τα σεντόνια, δεν μπορώ μετά να κοιμηθώ, όπως κάνω τις άλλες μέρες, γιατί εγείρομαι μέσα μου και δεν μπορώ να κοιμηθώ και χάνω λίγο απ' την τάξη, το πρόγραμμα. Και το λυπάμαι.
Γέροντας: (Δεν κατάλαβε) Και το;...
Μοναχός: Δηλαδή κάνω την υπακοή πρόθυμα. Πρόθυμα πηγαίνω και μαζεύω τα σεντόνια, αλλά ξέρω όμως ότι δεν θα μπορέσω να κοιμηθώ αμέσως και να σηκωθώ νωρίς, τόσο νωρίς, και να εφαρμόσω όλον τον κανόνα. Και λυπάμαι. Αυτή η λύπη πώς θεραπεύεται;
Γέροντας: Θεραπεύεται, διότι δεν έχεις βάλει ως ριζά την υπακοή. Εγώ δεν κοιτάω να κάνω προσευχή, κοιτάω να κάνω υπακοή. Σούπανε η αδελφότης εδώ, μάζεψε τα σεντόνια. Νάναι ευλογημένο. Ο Θεός μπορεί· εσύ τώρα ελαττώνεις την προσευχή σου μαζεύοντας τα σεντόνια, έστω, να πούμε, μισή ώρα. Όταν θα πας να προσευχηθείς, θα σου δώσει ο Θεός, γι' αυτή την αυταπάρνηση και την υπακοή την οποίαν έκανες, διπλή τη χάρη. Αν προσευχόσουνα, τρόπον τινά, τη νύχτα τρεις ώρες, εύρισκες χάρη, να πούμε, δέκα βαθμών. Τώρα επιδή ελαττώνεις την ώρα της προσευχής και γίνεται δυόμιση ώρες, νομίζεις ότι δεν θ' απολαύσεις προσευχή; Περισσότερο θ' απολαύσεις. Γιατί έβαλες το θεμέλιο της καλογερικής ζωής, του καλογερικού νόμου. Ήρθαμε εδώ να κάνουμε υπακοή, όχι να κάνουμε προσευχή. Υπακοή.
Μοναχος: Το πιστεύω αυτό, αλλά έχω ένα δισταγμό που μου τα χαλάει όλα.
Γέροντας: Εκεί να νικήσεις τον εαυτό σου. Να νικήσεις τον εαυτό σου.
Ο προφήτης Ελισσαίος, αυτές τις μέρες ήτανε. Κατά διαδοχήν του προφητικού χαρίσματος ο προφήτης Ηλίας διετάχθη να πάει να χρίσει τον Ελισσαίο, λέει, προφήτη. Έχρισε. Τώρα ο προφήτης Ελισσαίος κατά διαδοχήν έπρεπε ν' αφήσει τον Γιεζή. Αλλά ο Γιεζή έκανε υπακοή; Δεν έκανε. ΄Οταν έφυγε ο Νεεμάν ο Σύρος, επήγε και τον είπε ότι, -ξέρετε την ιστορία τώρα εσείς (Δ' Βασ. κεφ.5) -και λέει:
-Ο Γέροντας μ' έστειλε να μου δώσεις μερικά ρούχα, άμφια μεγάλα.
-Πάρε.
-Και χρυσό.
-Πάρε και χρυσό.
-Και αμπέλια.
-Πάρε και αμπέλια.
Επήγε, ο Νεεμάν έφυγε. Ο δε Γιεζή γύρισε, πήγε στον Γέροντά του. Αυτός τά 'κρυψε όμως, ο Γιεζή, να μην τα δει ο Γέροντας. Τόσο του έκοβε το μυαλό, ότι νομίζει ότι θα κρυφτεί από τον προφήτη.
Ο προφήτης προτού νά'ρθει ο Νεεμάν: -Πήγαινε και λούσου εφτά φορές στον Ιορδάνη, δεν τον είδε καθόλου, πήγαινε και λούσου, λέει.
-Πάρε και χρήματα, λέει.-Εγώ δεν έχω ανάγκη από χρήματα, λέει, δεν πουλώ τη χάρη με τα χρήματα, πάνε και λούσου.
Ο Γιεζή, πήγε και τά'κρυψε.
-Πού ήσουνα; λέει.
-Στο τάδε μέρος.
-Τι έκανες;-
Να, είχα δουλειά.
Είπε την αλήθεια; Και την πρώτη προδοσία έκανε, που είπε ψέματα στον Νεεμάν· νόμιζε ότι θα κρυφτεί από τον Γέροντά του. Δεύτερη προδοσία, τά έκρυψε, και του είπε πού ήσουνα, είπε πάλι ψέματα. Του λέει ο προφήτης, εγώ εκεί ήμουνα, που έπαιρνες τα ρούχα. Τρίτη φορά τον κάλεσε ο προφήτης σε μετάνοια. Δεν είπε, «Γέροντα, ευλόγησον, να με συγχωρέσεις, με προσέβαλε ο πειρασμός». Όχι, δεν είπε. «Ε, τότες», λέει, «πάρε και τη λέπρα του Νεεμάν».
Τρεις φορές τον εκάλεσε ο προφήτης σε μετάνοια. Ούτε την πρώτη, ούτε τη δεύτερη, ούτε την τρίτη. Ε, τότες λοιπόν ο προφήτης, «πάρε και τη λέπρα του Νεεμάν».
Τι κατάλαβε ο Γιεζή; Και το προφητικό χάρισμα τό'χασε, και την υγεία του έχασε. Και τι τον ωφέλησαν τ' αμπέλια και τα χωράφια; Όταν ο άνθρωπος είναι υγιής, όλα τα ευφραίνεται, όταν είναι άρρωστος, δεν θέλω τίποτε, άρρωστος είμαι, δεν με ευφραίνει τίποτε, διότι είμαι άρρωστος. Όταν είσαι υγιής, όλα. Και τη λέπρα πήρε και την υγεία του έχασε και τον προφήτη τον έχασε· και τι εκληρονόμησε; Και άδεται ο λόγος «η λέπρα του Γιεζή». Όχι του Νεεμάν, του Γιεζή η λέπρα.
Στο σπίτι μας πιο πάνω είναι ο πάτερ-Γεδεών, ο οποίος έχει τους Αρχαγγέλους. Εκεί καθότανε ένας υποτακτικός, ο οποίος πήγε μάλλον να γηροκομήση τους γέρους προ του Γεδεών. Αυτός ήταν παντρεμένος, και επειδή είχε δαιμόνιο, τον εχώρισε η γυναίκα του, πήγε στο Δαφνί των Αθηνών και στο τέλος κατέληξε στο Άγιον Όρος. Λέει, τουλάχιστον να πάω να σώσω την ψυχή μου, να κάνω υπακοή.
Εφόσον έκανε υπακοή στους γέρους, δεν φανερωνότανε το δαιμόνιο. Νύχτα πήγαινε κάτω στις αλυκές, με το φεγγάρι πήγαινε και γύριζε στον καιρό της Κατοχής, πήγαινε να μαζέψει λίγο αλάτι, να το δώσει στην Κερασιά, στα κελλιά, να πάρει είτε κρεμμύδια, είτε πατάτες, φασόλια. Και δεν έπαθε τίποτες. Όταν όμως η αδερφή του, δεν θυμάμαι καλά, τού'στειλε από την Αμερική εκατό δολλάρια, τά'βαλε στην τσέπη του. Ιδιορρυθμία! Αμέσως φανερώθηκε το δαιμόνιο.
Και αυτός λοιπόν μας έλεγε ότι του έλεγε το δαιμόνιο: «Βρε 'συ, νομίζεις ότι εγώ θα βγω από σένανε; λέει. «Τι λέει ο Χριστός; «Τούτο το πνεύμα δεν εκπορεύεται ειμή εν προσευχή και νηστεία» λέει (Ματθ. 17,21). Εδώ με τους γέρους, τρως και πίνεις, και νομίζεις θα βγω εγώ;» Ο σκοπός του δαίμονος ήταν να τον βγάλει απ' την υπακοή. Οπότε κατόπιν τον κανονίζει όπως θέλει. «Θα πας κάτω στις αλυκές θα νηστέψεις και τότες εγώ», λέει, «θα βγω».
Ο λογισμός δεν ήτανε μέχρι εκεί του δαίμονος. Ήταν να τον φέρει σε μια απόγνωση και να τον ρίξει μέσα στη θάλασσα. Ν' αυτοκτονήσει. Από πού άρχισε ο δαίμονας; Από το Ευαγγέλιο. Ναι, αλλά πού κατέληξε. Στο τέλος τον κατάφερε και βγήκε έξω στον κόσμο. Κι' ήρθε κατόπιν ο πάτερ-Γεδεών.
Πέστε μου εσείς τώρα έναν άνθρωπο, ο οποίος έφυγε απ' τη μετάνοιά του ή το μοναστήρι του ή τον Γέροντά του, αν πήγε υποτακτικός. Όλοι Γεροντάδες! Όλοι Γέροντες!!!
«Η Βασιλεία των Ουρανών βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν» (Ματθ. 11,12). Δεν είπε κληρονομούν, αρπάζουν. Αν δεν βιάσεις τον εαυτό σου, δεν θα νικήσεις. Δεν θα νικήσεις. «Οκνηρός εις οδόν αποσταλείς, λέγει· λέων κατά την οδόν και φονείς κατά τας πλατείας» (Παροιμ. 26,13). Έτσι είναι. Γιατί ούτε μπρος πάει, ούτε πίσω πηγαίνει. Γιατί είναι τεμπελάκος. Αν θέλεις να βρεις πνευματικά, να βιάσεις τον εαυτό σου. Πρώτα στην υπακοή.
Εις την Αγία Άννα, ζούσε ένας Γέροντας με τον υποτακτικό του, ο οποίος έκανε συχνά παρακοές. Ήτανε παραμονή μιας εορτής της Παναγίας. «Γέροντα», λέει ο υποτακτικός, «θα πάω να ψαρέψω κανένα ψάρι, διότι της Παναγίας εορτή είναι αύριο. Τι θα φάμε;» «Παιδί μου», του λέει ο Γέροντας, «εδώ οι γείτονές μας ψαράδες είναι. Ώρες ψάρευαν και δεν πιάσανε ψάρια. Αν ήθελε η Παναγία να τρώγαμε ψάρια, θα έπιαναν, θα έφερναν και σε μας. Να μην πας για ψάρεμα». «Όχι, Γέροντα», ξαναλέει ο υποτακτικός, «εγώ θα πάω να ψαρέψω». «Μην πηγαίνεις», επαναλαμβάνει ο Γέροντας. «Όχι, θα πάω», λέει ο υποτακτικός και φεύγει...Ο Γέροντας τότε σκέπτεται ότι ο υποτακτικός του ευρίσκεται σε παρακοή· αν του τύχει κανένας μεγάλος πειρασμός του υποτακτικού του; Μήπως γλιστρίσει εις την θάλασσα; Διά τούτο μπαίνει στο κελλί του και κάνει προσευχή, κάνει κομποσχοίνι για τον υποτακτικό του.
Ο υποτακτικός πηγαίνει στη θάλασσα· πετάει την πετονιά· κάτι έπιασε τ' αγκίστρι· τραβάει δυνατά. Βγαίνει τότε ξαφνικά ένας αράπης μαύρος-κατάμαυρος, με αγριωπά μάτια, έτοιμος να ορμήσει επάνω στο μοναχό! Αλλά μια αόρατος δύναμις τον κρατούσε. Αυτός τρομοκρατημένος φεύγει· ο διάβολος ακολουθεί από πίσω, μέχρι την Αγία Άννα, μέχρι το κελλί του... Του λέει τότε ο διάβολος: «Ρε, καλόγερε, τι να σου κάνω, που από την ώρα που έφυγες, ο Γέροντας κάνει κομποσχοίνι για σένα; Ειδάλλως θα σε έπνιγα μέσα στη θάλασσα· στη θάλασσα θα σ' έπνιγα!» Να τι κάνει η παρακοή.
Ενθυμούμαι, όταν ζούσε ο Γέροντας Νικηφόρος, τον κατέκρινα σε κάτι. Πήγα το βράδυ να κάνω προσευχή· βλέπω "ντουβάρι", δεν μπορώ να προχωρήσω στην ευχή... Κύριε Ιησού... Κύριε Ιησού... δεν προχωράει! Κάπου έχω σφάλει, σκέπτομαι· κάπου έχω αμαρτήσει. Λοιπόν, την προηγουμένη ημέρα: πού πήγα, τι μίλησα, τι έπραξα; Το βρήκα είχα κατακρίνει τον Γέροντά μου!
Την άλλη ημέρα ήτανε Κυριακή και έπρεπε να λειτουργήσω. Τώρα τι να κάνω; Προσευχή: «Θεέ μου, συγχώρεσέ με, που κατέκρινα τον Γέροντά μου· έσφαλα· ζητώ συγγνώμη». Τίποτε! «Καλά, για μένα δεν υπάρχει συγχώρησις; Δεν υπάρχει "ευλόγησον"; » Τίποτε! «Μα ο Πέτρος, Κύριε, σ' αρνήθηκε τρεις φορές, και τον συγχώρεσες· εγώ δεν σ' αρνήθηκα· κατέκρινα τον Γέροντά μου. Ε, τώρα βάζω κι εγώ μετάνοια· μετανόησα που κατέκρινα και ζητώ συγχώρεση». Τίποτε!...
Ξαναπιάνω το κομποσχοίνι· δεν προχωρεί η προσευχή! Άρχισα τα κλάματα· έβγαιναν τα δάκρυα ποτάμι. «Θεέ μου, Θεέ μου! δεν υπάρχει για μένα "ευλόγησον"; Ο Θεός του ελέους και της ευσπλαγχνίας είσαι· κι εμένα γιατί δεν με συγχωράς; Και η Οσία Μαρία η Αιγυπτία, όταν μετανόησε. τη συγχώρησες· και πολλούς αμαρτωλούς, τους συγχώρησες· και νεομάρτυρες που είχαν γίνει Τούρκοι, τους συγχώρησες και τους ελέησες. Για μένα δεν υπάρχει έλεος, δεν υπάρχει συγχώρησις;»
Τρεις ώρες πέρασαν έτσι· έκανα όλη την ακολουθία της Κυριακής με δάκρυα. Εις το τέλος βλέπω μία ειρήνη, μία γλυκύτητα, μία χαρά μέσα μου. Άρχισε να λέγεται η ευχή τότε. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με... Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με...» Α..., εντάξει· και έτσι προχώρησα στη Λειτουργία.
Δεν είναι λοιπόν τόσον να κατακρίνεις έναν ξένο, όσον να κατακρίνεις τον Γέροντά σου! Αλλοίμονό σου! Κατακρίνεις τον ίδιο τον Θεό, να πούμε!
Μία φορά έφεραν ένα τσουβάλι με πατάτες, κάτω εις τον αρσανά μας. Έναν αρχάριο υποτακτικό που είχα (τώρα δεν είναι στη συνοδία μου) είπε ότι είναι κουρασμένος, και δεν θέλησε να πάει να το φέρει. Πήγα εγώ τότε κάτω, για να το φέρω. Όταν έφθασα κάτω, ήτο σταματημένο εκεί ένα κρις-κραφτ. Τους έκανα νόημα, και ήρθαν πιο κοντά μου οι δύο κύριοι που ήσαν μέσα. Ήσαν καθηγηταί Πανεπιστημίου. «Γέροντα», λέει ο ένας, «μήπως γνωρίζετε τον παπα-Εφραίμ,που μένει εκεί επάνω;» «Εγώ είμαι», απήντησα. Τότε εκείνος είπε: «Γέροντα, εσείς οι μοναχοί είσθε όντως μακάριοι, διότι εσείς ζείτε ακριβώς με συνέπεια τη χριστιανική ζωή».
Όταν επέστρεψα στο κελλί, λέω εις τον υποτακτικό το περιστατικό με τους καθηγητάς. Τότε λέει με πολλή αναίδεια: «Ναι, εδώ τους διώχνεις, όταν έρχονται· κάτω όμως, μόλις κατεβαίνεις μόνος σου, τους προσκαλείς». «Τι να κάνω, παιδί μου, έτσι ήλθε και ενήργησα την ώρα εκείνη. Τώρα ας πάμε, να κάνουμε κανένα κομποσχοίνι εις τα κελλιά μας. Ας κάνουμε μία ώρα κομποσχοίνι».
Όταν τελειώσαμε, έρχεται και με ερωτά: Πόσα κομποσχοίνια έκανες;» «Τόσα», απήντησα. «Σε μια ώρα μόνον τόσα έκανες; Εγώ έκανα περισσότερα, και μπορούσα να κάνω κι ακόμη περισσότερα». Τα έλεγε δε αυτά με αναίδεια και θράσος. Δεν μίλησα καθόλου· πήγα στενοχωρημένος εις το κελλί μου· και μόνο που δεν έκλαιγα για τη συμπεριφορά αυτού του παιδιού.
Πήγε ο υποτακτικός μου να κοιμηθεί· πού όμως να κοιμηθεί· έντονη δαιμονική ενέργεια. Έρχεται καταφοβισμένος εις το κελλί μου και μου λέει: «Γέροντα, αυτό και αυτό μου συμβαίνει· σώσε με». Τότε του είπα: «Αυτό συμβαίνει όταν κανείς συμπεριφέρεται άσχημα εις τον Γέροντα και τον λυπεί». Του διάβασα τότε μια ευχή και του έφυγαν όλα, όλη η δαιμονική ενέργεια. Κατόπιν πήγε και κοιμήθηκε ήσυχος.
Μετά από χρόνια έρχεται η διακριτική υπακοή, αλλά εσείς σ' αυτήν την ηλικία που είσαστε, όλοι να έχετε τυφλή υπακοή. Είδες τι λέει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος; Ότι πήγε ο Γέροντας σ' έναν αρχάριο. Πήγε και σε έναν άλλον που είχε δέκα-δεκαπέντε χρόνια καλόγερος. Λέει εις τον αρχάριον:
-Τραγούδησε.
-Νά'ναι ευλογημένο· τραγουδάω.
-Τραγούδησε, λέει και στον δεύτερο.
-Ευλόγησον, απαντά αυτός.
Και οι δύο κάνανε καλά. Δεν θεωρείται παρακοή αυτό που έκανε ο δεύτερος καλόγερος στον Γέροντα. Στον πρώτο θα ήτο παρακοή αν τό'κανε, διότι ακόμη είναι δόκιμος. Πρέπει να περάσεις από τον τροχόν· από τον δρόμον της αδιακρίτου υπακοής. Τίποτες· να είναι ευλογημένον.Όταν περάσουν δέκα-δεκαπέντε χρόνια, τότε έρχεται η διακριτική υπακοή. Αυτή είναι απόρροια της αδιακρίτου υπακοής.
Κάποτε είδα υποτακτικόν τινά, να συμβουλεύει έτερον μπροστά στον Γέροντα. Τι ασέβεια, αλήθεια!
Αν προσέξεις, ο Χριστός πρώτα προσεύχεται στον Πατέρα και ύστερα προβαίνει σε θαυματουργία.
Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης (ΛΟΓΟΙ ΔΙΔΑΧΗΣ)
Επανάρτηση από : http://orthodoxa-minimata.blogspot.com/

῾Υπακοὴ καὶ ᾿Ελευθερία

ΟΙ ΑΓΙΟΙ Πατέρες μᾶς διδάσκουν, ὅτι ἡ πραγματικὴ ἐλευθερία οῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία.
Πῶς ὅμως ἀποκτᾶται αὐτὴ ἡ ἐλευθερία;
῞Οταν ὁ ἄνθρωπος, διὰ τῆς ὑποταγῆς του στὸν Χριστό, ἐλευθερωθῆ ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸ καὶ νοσηρὸ ἑαυτό του· ὅταν τεθῆ ὑπὸ τὸν χρηστὸ ζυγὸ τῆς ὑπακοῆς Του.
Μέσα στὴν Μοναχικὴ Ζωὴ αὐτὴ ἡ ὑπακοή, μὲ προοπτικὴ τὴν χαρισματικὴ ἐλευθερία, ἑρμηνεύθηκε πολὺ βαθειὰ καὶ σὲ πολὺ εὐρύτερο πλαίσιο ἀπὸ τὴν στενὴ ἔννοια τῆς ὑπακοῆς
στὸν Γέροντα. Αὐτὴ ἡ εὐρύτερη προοπτικὴ ἔχει μεγάλη πρακτικὴ ὠφέλεια
καὶ γιὰ τοὺς λαϊκοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς μας.
῾Ο πιστὸς ὀφείλει νὰ ἀνάγη τὰ πάντα στὸν Θεό· νὰ πιστεύη, ὅτι ὅλα τὰ πράγματα οἰκονομοῦνται ἀπὸ τὴν Θεία Πρόνοια γιὰ τὴν σωτηρία του· νὰ διακρίνη πίσω ἀπὸ ὅλα τὰ γεγονότα τὸ σωτήριο θέλημα τοῦ Οὐρανίου Πατέρα· νὰ μισῆ τὸ ἰδικό του θέλημα καὶ νὰ ἀποδέχεται τὸ θεῖο, ὅσο καὶ ἂν τοῦτο στοιχίζη εἰς αὐτόν.
Οἱ θεοφώτιστοι ῞Αγιοι Πατέρες μᾶς συμβουλεύουν νὰ ὑποτασσώμεθα στὶς περιστάσεις· αὐτὸ σημαίνει νὰ ἀφήνουμε μὲ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη τὸν ἑαυτό μας στὰ χέρια τοῦ Κυρίου μας, νὰ
ἔχουμε διαρκῆ μνήμη Θεοῦ καὶ νὰ πλέουμε γαλήνιοι καὶ ἐλεύθεροι στὸ πέλαγος τῆς ζωῆς, ἀντιμετωπίζοντας ὅλες τὶς περιστάσεις μὲ ὑπακοὴ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
῾Η καθημερινὴ ζωὴ δίδει στὸν καλοπροαίρετο Χριστιανὸ συνεχῶς εὐκαιρίες ὑπακοῆς, κοπῆς τοῦ θελήματος, ἀρνήσεως τοῦ ἑαυτοῦ του, τῶν ἀπολαύσεων καὶ τῆς ἡσυχίας του· στὴν εργασία, στὸ σπίτι, στὸν δρόμο, στὸ κατάστημα, στὶς κοινωνικὲς σχέσεις.
῾Η καρδιά μας, μὲ τὴν συνεχῆ ἄσκησι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ συνηθίση νὰ ζῆ τὴν εὐλογημένη ἀπροσπάθεια· θὰ ἐλευθερωθῆ ἀπὸ τὸν ἐγωκεντρισμό της, θὰ ἀποδεσμευθῆ ἀπὸ τὴν φυλακή της, δὲν θὰ ταράσσεται, δὲν θὰ ἀδημονῆ καὶ τὸ σπουδαιότερο: θὰ πλημμυρίση ἀπὸ γλυκειὰ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν συνάνθρωπο.
Μόνο ὅταν πέση τὸ τεῖχος τοῦ θελήματός του, ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἐλευθερωθῆ ἀπ᾿ τὸν ἑαυτό του διὰ τῆς ὑπακοῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῆ ὁλοκληρωτικὰ καὶ μὲ αὐταπάρνησι στὴν ἀγάπη.
῞Ολες οἱ πνευματικὲς ἀσθένειες πηγάζουν ἀπὸ τὸ κλείσιμο στὸν ἑαυτό μας, στὴν φιλαυτία μας, στὸ θέλημά μας· θεωροῦμε τρομερὸ πρᾶγμα νὰ μὴ γίνη τὸ ἰδικό μας, μᾶς προξενεῖ θλῖψι καὶ ἀφάνταστη νευρικότητα ἡ ἀποτυχία τῆς ἐπιβολῆς τοῦ θελήματός μας, ἡ ἀνατροπὴ τοῦ προγράμματός μας, τῶν σχεδίων μας...
Γλυκειά, λοιπόν, εὐλογημένη καὶ σωτήριος ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία· ἀποκτᾶται ὅμως διὰ τῆς ἐν Χριστῷ ὑπακοῆς.
῍Ας ἐνθυμούμεθα συνεχῶς τὶς ἑξῆς θεόπνευστες συμβουλὲς τοῦ ῾Οσίου Σιλουανοῦ τοῦ ᾿Αθωνίτου († 11.9. 1938), πρὸς ἐνίσχυσίν μας στὸ ἄθλημα τῆς ὑπακοῆς στὶς περιστάσεις:
«Εἰς ἐκεῖνον, ὅστις παρεδόθη εἰς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἡ ζωὴ ἀποβαίνει κατὰ πολὺ εὐκολωτέρα, ἐπειδὴ καὶ εἰς τὰς ἀσθενείας καὶ εἰς τὴν πτωχείαν καὶ εἰς τὸν διωγμὸν σκέπτεται: ῾῾Οὕτως ηὐδόκησεν ὁ Θεὸς καὶ πρέπει εἰς ἐμὲ νὰ ὑπομένω διὰ τὰς ἁμαρτίας μου᾿᾿.
Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίσῃς ἂν ζῇς κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ; ᾿Ιδού ἡ ἔνδειξις: ᾿Εὰν θλίβεσαι ἐξ αἰτίας πράγματός τινος, τοῦτο σημαίνει ὅτι δὲν παρεδόθης τελείως εἰς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἔστω καὶ ἂν φαίνεται εἰς σέ, ὅτι ζῇς κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. ῞Οστις ἔχει παραδοθῆ εἰς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, δι᾿ οὐδὲν θλίβεται, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἀσθενὴς καὶ πτωχὸς καὶ καταδιωγμένος. ῾Η ψυχὴ γνωρίζει, ὅτι ὁ Κύριος ἐλεητικῶς προνοεῖ δι᾿ ἡμᾶς. Μαρτυρεῖ περὶ τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα, τὸ ῾Οποῖον γνωρίζει ἡ ψυχή. Οἱ ὑπερήφανοι ὅμως καὶ ἀνυπότακτοι δὲν παραδίδονται εἰς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, διότι ἀγαποῦν νὰ ἀκολουθοῦν τὸ ἴδιον θέλημα, πρᾶγμα λίαν ἐπιβλαβὲς διὰ τὴν ψυχήν.
῾῾῏Ω Κύριε, δυνάμει τῆς χάριτος τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ἀξίωσον ἡμᾶς νὰ ζῶμεν κατὰ τὸ ἅγιόν Σου
θέλημα᾿᾿».

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
᾿ΩρωποῦκαὶΦυλῆςκ Κυπριανοῦ

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Μην εκνευρίζεις το παιδί σου...


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Μερικές φορές φταίνε και οι γονείς


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Προετοίμασε το παιδί σου να αγαπήσει...


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Ομιλία Πάτερ Ανδρέα Κονάνου (Πάσχα)


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Ομιλία Πάτερ Ανδρέα Κονάνου (Το άγχος της εποχής μας)


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010

Υψώνω το σύζυγό μου με προσευχή!

Κύριε, υψώνω το σύζυγό μου σε Σένα σήμερα και προσεύχομαι σύμφωνα με το λόγο Σου:
Να του δίνει δύναμη να ηγείται
, χρόνο για να γνωρίζει την οικογένειά του (Ιωάννης 10:4) και άσβεστη επιθυμία να διοικεί σωστά το σπιτικό του (Α' Τιμόθεο 3:4).
Να ευλογείς τη δουλειά του και να του δείχνεις καθημερινά πως να Σε δοξάζει με τη συμπεριφορά του. Στερέωνε τα έργα των χεριών του, για να εκπληρωθεί το θέλημά Σου (Ψαλμός 90:16,17, Δανιήλ 6).
Να τον κάνεις σοφό διαχειριστή των χρημάτων μας και της περιουσίας μας και να θυμάται πως τα πάντα ανήκουν σ' Εσένα και μας τα έχεις εμπιστευθεί, για να εκπληρωθούν οι σκοποί Σου (Ματθαίος 6:19-21, Λουκάς 16:10-13).
Να Σε αγαπά μ' όλη την καρδιά, την ψυχή, τη διάνοια και τη δύναμή του και να μισεί το κακό (Μάρκος 12:30, Ψαλμός 97:10).
Να του δώσεις την επιθυμία να γίνει ένα πρότυπο χριστιανικού άντρα για τα παιδιά του (Δευτερονόμιο 6, Ψαλμός 78:5-7).
Να τον διδάσκεις και να τον καθοδηγείς στο δρόμο που πρέπει να πάρει (Ψαλμός 32:8), να του δίνεις ειρήνη μέσα σε κάθε κατάσταση και ακεραιότητα σε κάθε απόφαση που πρέπει να πάρει σήμερα (Α' Κορινθίους 14:33, Παροιμίες 11:3).
Να συλλογίζεται μέρα και νύχτα το Λόγο Σου και να προσεύχεται αδιάλειπτα (Ψαλμός 1:1-3, 119:18,37, Α' Θεσσαλονικείς 5:17).
Να μένει πιστός στο Χριστό μέχρι το τέλος (Εβραίους 12:1-2).

Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάς...

Σαν χριστιανός μην ξεχνάς...

  1. Την προσευχή και τις ευχαριστίες προς το Θεό
  2. Την αξία του χρόνου
  3. Τη αρετή της υπομονής
  4. Την ευχαρίστηση της εργασίας
  5. Την επιβλητικότητα της απλότητας
  6. Τη δύναμη της καλοσύνης
  7. Την επίδραση του παραδείγματος
  8. Την εκτέλεση του καθήκοντος
  9. Την φρονιμότητα της οικονομίας
  10. Τη σωστή αξιοποίηση του ταλέντου
  11. Τη χαρά της δημιουργικότητας

Υπάρχουν και τα πεθερικά...

Ας τους τιμήσουμε
Η Ιερή Βίβλος παρέχει σοφή διδασκαλία γύρω από τις σχέσεις μας με τα πεθερικά μας, με την εντολή: "Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, διά να γίνεις μακροχρόνιος επί της γης". Αλλά και του Παύλου η προτροπή "Γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαγχοι, συγχωρούντες αλλήλους…", βρίσκει μεγάλη εφαρμογή στην περίπτωσή μας. Επίσης και το "Γίνεσθε προς αλλήλους φιλόστοργοι διά της φιλαδελφείας, προλαμβάνοντες να τιμάτε αλλήλους". Βέβαια, για να επιτευχθούν όλα αυτά, χρειάζεται ν’ αφήσουμε το Θεό να δουλέψει στο χαρακτήρα μας, με το να παραδοθούμε ολοκληρωτικά σ’ Αυτόν. Πρέπει να πεθάνει το εγώ μας και να ζει μέσα μας ο Χριστός.

Ας προσπαθήσουμε να γνωριστούμε καλύτερα
Ξόδεψε χρόνο με τα πεθερικά σου και ψάξε για τρόπους που θα μπορέσεις να φανείς ευγενική και χρήσιμη σ`αυτούς.Μπορεί να σε κουράζουν οι επαναλαμβανόμενες συμβουλές τους ή να μη τις βρίσκεις σύμφωνες με τη γνώμη τη δική σου και του συζύγου σου, όμως άκουσέ τις με υπομονή και προσοχή. Να είσαι διακριτική στα αισθήματά τους. Μην παραλείπεις να τους ευχαριστείς για ό,τι κάνουν. Το "ευχαριστώ" δεν είναι αυτονόητο και δεν κουράζει όταν επαναλαμβάνεται. Αν πάλι σε πληγώνουν μ’ αυτά που λένε ή κάνουν, να είσαι έτοιμη να τους συγχωρείς. Πόσες φορές υποχρεούμαστε να συγχωρούμε; Απ` ό,τι λέει ο ίδιος ο Κύριός μας, "έως εβδομηκοντάκις επτά".

Οικοδομήστε αμοιβαίες σχέσεις εκτίμησης
Είναι σπουδαίο, από την αρχή ακόμη του γάμου, γιατί όχι και του αρραβώνα, να δείτε τους γονείς του συζύγου σας - το ίδιο ισχύει φυσικά και από τη δική του πλευρά - όχι σαν πεθερό και πεθερά αλλά σαν "πατέρα" και "μητέρα". Δεν είναι σωστό το φαινόμενο που παρατηρείται συχνά τον τελευταίο καιρό, να χρησιμοποιούνται προσφωνήσεις που δε δείχνουν σεβασμό και τρυφερότητα αλλά μάλλον καλλιεργούν ψυχρότητα και απόσταση.

Μη ξεχνάτε, μέσα στα προγράμματα ψυχαγωγίας σας, να συμπεριλαμβάνετε πότε-πότε και τους γονείς σας (του συντρόφου σας εννοούμε). Αν μένουν μακριά, προγραμματίστε κάποιες γιορτινές ημέρες να τις περνάτε μαζί. Αυτό συσφίγγει το δεσμό σας.

Μοιραστείτε μαζί τους τις χαρές και τα προβλήματά σας. Αυτοί μάς νιώθουν πάντοτε σαν κομμάτι από τον εαυτό τους και είναι πρόθυμοι, εκτός εξαιρέσεων, να συμπάσχουν και να συγχαίρουν μαζί μας. Ακόμη, όταν μπορούν να σας φανούν χρήσιμοι σε κάποια εξυπηρέτηση, μη διστάσετε να το ζητήσετε. Αυτό τους κάνει να αισθάνονται χρήσιμοι και όχι άχρηστοι και "ξοφλημένοι".

Αν από την αρχή του γάμου τηρηθεί μια σωστή στάση, θα καλλιεργηθεί ανάμεσά σας σχέση αγάπης και αμοιβαίας εκτίμησης. Αυτό φέρνει δόξα στο Θεό και, οπωσδήποτε, συντελεί στη δική σας και δική τους ευτυχία.

(το παραπάνω άρθρο είναι απόσπασμα από το βιβλίο "Γυναίκα τέλεια")

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Η αποδοχή του εαυτού μου: Μπορώ να βελτιωθώ;

Είναι από όλους μας αποδεκτό πως όλοι μας έχουμε πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα Υπάρχουν στοιχεία στο χαρακτήρα μας στα οποία υπερτερούμε από τους άλλους και άλλα στα οποία υστερούμε. Έχουμε ικανότητες, αλλά και περιορισμούς
Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν στοιχεία που είναι έξω από τις δυνατότητες μας. Για παράδειγμα δεν μπορούμε να καθορίσουμε το ύψος μας. Υπάρχουν όμως και πολλά πράγματα που μπορούμε να τα καλλιεργήσουμε και να τα πολλαπλασιάσουμε Ο Θεός έδωσε στον κάθε άνθρωπο κάποια τάλαντα, τα οποία πρέπει να καλλιεργήσουμε και να τα αυξήσουμε.
Εκείνο που δεν πρέπει να ξεχνούμε είναι ότι όσο κι αν η φθορά που ήρθε εξαιτίας της αμαρτίας έχει επηρεάσει μέσα στους αιώνες ορισμένα χαρακτηριστικά μας, με συνέπεια να υστερούμε άλλοι σε μερικά κι άλλοι σε πολλά πεδία, όμως ο Θεός μας έχει προικίσει με τόσα πολλά χρήσιμα και αξιόλογα προσόντα, ώστε αυτά που απομένουν, αν τα καλλιεργήσουμε, δε θα μας φτάσουν ούτε διακόσια χρόνια να τα αξιοποιήσουμε
Εξάλλου, αν συχνά νιώθουμε να μειονεκτικά, αυτό γίνεται όχι γιατί στην πραγματικότητα μειονεκτούμε, αλλά επειδή κάνουμε το λάθος να συγκρίνουμε κάποιο δικό μας χαρακτηριστικό με κάποιον άλλο. Η αξιολόγηση όμως που κάνει ο κόσμος είναι με κριτήρια γήινα και όχι αιώνια και με έμφαση στο φαινόμενο και όχι το περιεχόμενο.
Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αξία μας δεν εξαρτάται από την γνώμη των άλλων για εμάς, γνώμη που στηρίζεται μάλιστα σε κοσμικά και όχι χριστιανικά κριτήρια. Την αξία μας την καθορίζει ο ίδιος ο Θεός.
Αν νομίζουμε ότι έχουμε λίγα ή όχι αξιόλογα χαρακτηριστικά, θα πρέπει να ξέρουμε ότι αυτά είναι όχι μόνο αρκετά, αλλά υπεραρκετά για να προκόψουμε και σ’αυτή τη ζωή, αλλά πιο πολύ για την άλλη. Αρκεί να τα αξιοποιήσουμε όχι για να προβληθούμε αλλά για τη δόξα του ονόματος του Θεού.
Ας μη ξεχνάμε ότι το λίγο γίνεται πάρα πολύ, όταν περάσει από τα χέρια του Κυρίου και ευλογηθεί. Τα 5 ψωμάκια και τα 2 ψαράκια που είχαν οι μαθητές έγιναν πάρα πολλά, αρκετά να χορτάσουν πέντε χιλιάδες άνδρες, εκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά, όταν πέρασαν μέσα από τα χέρια του Ιησού Χριστού.
Τέλος, ας μη μας ξεφεύγει η μεγάλη αλήθεια ότι στη δική μας αδυναμία και μέσα από το δικό μας ελάττωμα ή μειονέκτημα μπορεί η δύναμη του Θεού να φανεί τέλεια (Β΄Κορινθίους). Γι’ αυτό όχι μόνο δεν πρέπει να αφήνουμε τον εαυτό μας να τον καταλαμβάνει η απαισιοδοξία αλλά να προχωράμε μπροστά, δοξολογώντας και ευχαριστώντας το Θεό, πρώτα απ’ όλα γιατί "φοβερώς και θαυμασίως" έχουμε πλαστεί, έπειτα γιατί μπορούμε να χαιρόμαστε σ’αυτή τη ζωή και τέλος, γιατί εργαζόμαστε και προετοιμαζόμαστε για "εκείνα τα οποία οφθαλμός δε είδε και ωτίον δεν ήκουσε και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν τα οποία ο Θεός ητοίμαεν εις αγαπώντας αυτό" (Α’ Κορινθίους 2:14)


του Dr. Ανανία Καβάκα, Νευρολόγου-Ψυχιάτρου

Ζώντας υπό πίεση!!!

Ζούμε στην εποχή που ο άνθρωπος έχει κατακτήσει τα περισσότερα επιτεύγματα στη ιστορία του. Παρόλα αυτά η κοινωνία στην οποία ζούμε κυριαρχείται από ένα καθημερινό λαο αθεράπευτο στρες και άγχος. Πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτές τις καταστάσεις και από πού πρέπει να αντλήσουμε δύναμη για να ανταπεξέλθουμε στους πιεστικού ρυθμούς της ζωής;

  • Δώστε έμφαση στις πνευματικέ σας ανάγκες και στην πνευματική σας συγκροτηση

Κανένα πρόγραμμα, όσο πιεστικό και να είναι, δεν πρέπει να μας στερεί το δικαίωμα και την υποχρέωση να κτίσουμε την πνευματική μας ζωή αντλώντας δύναμη από την ώρα της προσευχής, της μελέτης του Λόγου του Θεού και της επικοινωίας με τους ανθρώπους του Θεού. Η ώρα που αφιερώνουμε στο Θεό είανι η μόνη που δεν πάει ποτέ χαμένη. η ισορροπημένη πνευματική ζωή είανι εκείνη που θα μας βοηθήσει πρώτιστα βα αντέξουμε την πίεση της καθημερινότητας και θα μας οδηγήσει να δημιουργήσουμε μια υγιή ιεραχία αξιών, αναγκών και προτεραιοτήτων για την προσωπική, οικογενειακή και εκκλησιαστική μας ζωή.

  • Μην αφήνετε άλλους να θέτουν τις προτεραιότητες για τη ζωή σας

Μην αφήνεις την καταναλωτική κοινωνία έμμεσα ή άμεσα να καθορίζει ποια πορεία θα πρέπει να ακολουθήσεις Για παράδειγμα, μπορείς να ζήσεις μια πολύ καλύτερη ποιοτικά ζωή παίρνοντας ένα μικρότερο αυτοκίνητο από το να χρειαστεί να δουλεύεις σε δύο βάρδιες για να αποκτήσεις το τελευταίο μοντέλο που η έντεχνη τηλεοπτική τηλεόραση προβάλει. Ζούμε σε μια εποχή που η επιρροή του περιβάλλοντος και της κοινωνίας είναι αυτή που δημιουργεί τις μεγαλύτερες πιέσεις. Μην ακολουθήσεις τις υπαγορεύσεις της και τοποθέτησε τις δικές σου προτεραιότητες με οδηγό το Λόγο του Θεού. Η επιτυχία, όπως ο κόσμος την ορίζει είναι πού διαφορετική τις περισσότερες φορές από εκείνη που ο Λόγος του Θεού περιγράφει και συστήνει.

  • Σκεφτείτε γιατί ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο; Ποίος είναι ο τελικός σκοπός της ύπαρξης μας;

Αν συντονιστέις με το θέλημα του δημιουργού και ανακαλύψεις τον πραγματικό σκοπό της ζωής τότε θα αντλήσεις μια τεράστια πηγή δύναμης που θα βοηθήσουν να ακολουθήσεις μια μοναδική πορέια ζωής απολαμβάνοντας κάθε στιγμή που ο Θεός σου δίνει μέσα από την οικογένεια σου, τη δουλεία σου και την εκκλησία. Ο σκοπός της ζωή δεν είναι ότιδήποτε κοσμικό, τα χρήματα και η εξουσία.

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Ποιήσωμεν την ανάγκην φιλοτιμίαν

Προσευχή, η ψυχική ενδυνάμωση

Ας μην παρακαλώ να προστατευτώ από κινδύνους αλλά να τους αντιμετωπίζω άφοβα!

Ας μην εκλιπαρώ να σταματήσει ο πόνος αλλά να έχω το κουράγιο να το νικήσω!

Ας μη ψάχνω για συμμάχους στη μάχη της ζωής αλλά ας στρέφωμαι σε έσενα!

Ας μη λαχταρώ όλο αγωνία και φόβο να σωθώ αλλά ας ελπίζω ότι θα έχω την υπομονή να κερδίσω την ελευθερία μου!

Κάνε να μην είναι δειλός και να αισθάνομαι τη χάρη σου στην επιτυχία μόνο αλλά ασε να νιώσω το σφίξιμο του χερίου σου στη αποτυχία μου!

Βρες καιρό...

Βρες καιρό για να σκέφτεσαι, είναι η πηγή της δυνάμεως...
Βρες καιρό για να παίζεις, είναι το μυστικό της νιότης...
Βρες καιρό να διαβάζεις, είναι η κρίνη της σοφίας...
Βρες καιρό να προσεύχεσαι, είναι η πιο μεγάλη δύναμη στη γη...
Βρες για να αγαπάς και να αγαπιέσαι είναι προνόμιο δοσμένο από το Θεό...
Βρες καιρό να είσαι συμπαθής είναι ο δρόμος προς την επιτυχία...
Βρες καιρό να γελάς είναι η μουσική της ψυχής...

Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες που μαρτύρησαν στη Σεβάστεια


Και οι σαράντα αυτοί Άγιοι ήταν στρατιώτες στο πιο επίλεκτο τάγμα του στρατού του Λικινίου. Όταν αυτός εξαπέλυσε διωγμό κατά των χριστιανών, οι Άγιοι σαράντα συλλαμβάνονται αμέσως από τον έπαρχο Αγρικόλα (στη Σεβάστεια). Στην αρχή τους επαινεί και τους υπόσχεται αμοιβές και αξιώματα, για να αρνηθούν την πίστη τους. Τότε ένας από τους σαράντα, ο Κάνδιδος, απαντά: «Ευχαριστούμε για τους επαίνους της ανδρείας μας. Άλλ' ο Χριστός, στον όποιο πιστεύουμε, μας διδάσκει ότι στον καθένα άρχοντα πρέπει να του προσφέρουμε ό,τι του ανήκει. Και γι' αυτό στο βασιλέα προσφέρουμε τη στρατιωτική υπακοή. Αν, όμως, ενώ ακολουθούμε το Ευαγγέλιο, δεν ζημιώνουμε το κράτος, αλλά μάλλον το ωφελούμε με την υπηρεσία μας, γιατί μας ανακρίνεις για την πίστη πού μορφώνει τέτοιους χαρακτήρες και οδηγεί σε τέτοια έργα;» Ο Αγρικόλας κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να τους επιβληθεί με ήρεμο τρόπο και διέταξε να τους βασανίσουν. Οπότε, μια παγωμένη χειμωνιάτικη νύχτα, τους ρίχνουν στα κρύα νερά μιας λίμνης. Το μαρτύριο ήταν φρικτό. Τα σώματα άρχισαν να μελανιάζουν. Αλλα αυτοί ενθάρρυναν ο ένας τον άλλο, λέγοντας: «Δριμύς ο χειμών, αλλά γλυκύς ο παράδεισος. Λίγο ας υπομείνουμε και σε μια νύχτα θα κερδίσουμε ολόκληρη την αιωνιότητα».

Ενώ προχωρούσε το μαρτύριο, ένας μόνο λιποψύχησε και βγήκε από τη λίμνη. Τον αντικατέστησε όμως ο φρουρός (Αγλάϊος), που είδε τα στεφάνια πάνω από τα κεφάλια τους. Ομολόγησε το Χριστό, μπήκε στη λίμνη και μαζί με τους 39 παίρνει και αυτός το στεφάνι του μαρτυρίου, αφού μισοπεθαμένους τους έβγαλαν το πρωί από τη λίμνη και τους συνέτριψαν τα σκέλη. Τα μαρτυρικά λείψανα ευρέθησαν από τους Χριστιανούς σε κάποιο γκρεμό, όπου είχαν συναχθεί κατά θεία οικονομία και ενταφιάσθηκαν με ευλάβεια.

Στον Ευεργετινό αναφέρεται ότι ενώ οι Άγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες βρίσκονταν στο στάδιο της αθλήσεως έχοντας παραμείνει όλη τη νύχτα μέσα στην παγωμένη λίμνη και καθώς τους έσερναν στον αιγιαλό για να τους συντρίψουν τα σκέλη, η μητέρα ενός Μάρτυρος παρέμενε εκεί πάσχουσα με αυτούς, βλέποντας το παιδί της που ήταν νεότερο στην ηλικία από όλους, μήπως και λόγω του νεαρού της ηλικίας και της αγάπης προς την ζωή, δειλιάσει και βρεθεί ανάξιο της τιμής και της τάξεως των στρατιωτών του Χριστού. Στεκόταν λοιπόν, εκεί και άπλωνε τα χέρια της προς το παιδί της λέγοντας: «Παιδί μου γλυκύτατο, υπόμεινε για λίγο και θα καταστείς τέκνο του Ουράνιου Πατέρα. Μην φοβηθείς τις βασάνους. Ιδού, παρίσταται ως βοηθός σου ο Χριστός. Τίποτε δεν θα είναι από εδώ και πέρα πικρό, τίποτα το επίπονο δεν θα απαντήσεις. Όλα εκείνα παρήλθαν, διότι όλα αυτά τα νίκησες με τη γενναιότητά σου. Χαρά μετά από αυτά, άνεση, ευφροσύνη. Όλα αυτά θα τα γεύεσαι, διότι θα είσαι κοντά στον Χριστό και θα πρεσβεύεις εις Αυτόν και για μένα που σε γέννησα».

Τα λείψανα των Αγίων βρήκε με θεία οπτασία, το έτος 438 μ.Χ., η αυτοκράτειρα Πουλχερία κρυμμένα στο ναό του Αγίου Θύρσου, πίσω από τον άμβωνα, στον τάφο της διακόνισσας Ευσέβειας σε δύο αργυρές θήκες, οι οποίες κατά την διαθήκη της Ευσέβειας, είχαν εναποτεθεί στον τάφο της στο μέρος της κεφαλής της. Στην συνέχεια η Πουλχερία οικοδόμησε ναό έξω από τα τείχη των Τρωαδησίων.

Σπουδαία από ιστορικής απόψεως θεωρείται από νεότερους ερευνητές η Διαθήκη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, η οποία αποσκοπεί στο να παρεμποδίσει τον διασκορπισμό των ιερών λειψάνων τους μεταξύ των Χριστιανών, πράγμα συνηθισμένο στην Ανατολή κατά τους χρόνους εκείνους.

Κατά τους Παρισινούς Κώδικες 1575 και 1476 τα ονόματα τους ήταν: Κυρίων, Κάνδιδος (ή Κλαύδιος), Δόμνας, Ευτύχιος (ή Ευτυχής), Σεβηριανός, Κύριλλος, Θεόδουλος, Βιβιανός, Αγγίας, Ησύχιος, Ευνοϊκός, Μελίτων, Ηλιάδης (ή Ηλίας), Αλέξανδρος, Σακεδών (ή Σακερδών), Ουάλης, Πρίσκος, Χουδίων, Ηράκλειος, Εκδίκιος, (ή Ευδίκιος), Ιωάννης, Φιλοκτήμων, Φλάβιος, Ξάνθιος, (ή Ξανθιάς), Ουαλέριος, Νικόλαος, Αθανάσιος, Θεόφιλος, Λυσίμαχος, Γάϊος, Κλαύδιος, Σμάραγδος, Σισίνιος, Λεόντιος, Αέτιος, Ακάκιος, Δομετιανός (ή Δομέτιος), δυο Γοργόνιοι, Ιουλιανός, (ή Ελιανός ή Ηλιανός), και Αγλάϊος ο καπικλάριος. (Ορισμένοι Κώδικες αναφέρουν και επιπλέον των σαράντα ονόματα, όπως αυτά των Αγίων Αειθάλα, άλλου Γοργονίου κ.λ.π.).



Επανάρτηση από το site http://www.saint.gr/

Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

Την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως η εκκλησία ανακαλεί στη μνήμη της τον πόνο, τη σταύρωση και το θάνατο του Ιησού Χριστού πάνω στο σταυρό. Η προβολή του σταυρού στη μέση της Σαρακοστής μας υπενθυμίζει το σκοπό της εκκλησιαστικής ζωής κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής. Μας δυναμώνει και μας καλεί να βλέπουμε προς την ανάσταση σηκώνοντας ο κάθε ένας από εμάς το δικό του σταυρό αγόγγυστα.
Καθώς μεταφέρουμε το σταυρό, καθώς τον προσκυνούμε, καθώς τον ασπαζόμαστε, σα σκεφτούμε τη σημασία του. Τι μας λέει και τι μας καλεί; Ας θυμηθούμε το σταυρό ως επιλογή από την οποία κρέμονται τα πάντα στον κόσμο, και που χωρίς αυτόν όλα στον κόσμο γίνονται θρίαμβος του κακού και του σκότους. Ο Χριστός είπε, "εισ κρίμα εγώ εις τον κόσμο τούτο ήλθον" (Ιωαν. 9, 39). Σ΄αυτή την κρίση, μπροστά στο δικαστήριο της σταυρωμένης αγάπης, της αλήθειας και της καλοσύνης, δικάζεται ο καθένας. (Από το βιβλίο Εορτολόγιο' Ετήσιος Εκκλησιαστικός Κύκλος")
Το σύμβολο του Τιμίου Σταυρού είναι φοβερή δύναμη κατά των αντίθεων δυνάμεων. Το σταυρό τον τρέμει ο διάβολος γι΄αυτό καλό θα ήταν κάθε μέρα να ξεκινάμε τη μέρα μας κάνοντας το σταυρό μας για να ξεκινάμε με δύναμη κάτα των πονηρών δυνάμεων.

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ

Ο αγιασμός της ψυχής δεν έρχεται ξαφνικά, με την πρώτη παράκληση στο Θεό. Ο Θεός θέλει να μάθουμε με την υπομονή και μας την μαθαίνει. Θέλει να μάθουμε να μην περιμένουμε να μας δίνει αμέσως αυτά που ζητάμε.
Για την υπομονή γράφει πολλά η Αγία Γραφή. Να τι λέει ο Άγιος Απόστολος Ιάκωβος "Πάσαν χαράν ηγήσασθε, αδελφοί μου, όταν πειρασμοίς περιπέσητε ποικίλοις, γινώσκοντες ότι το δοκίμιον υμών της πίστεως καταργάζεται υπομονήν. Η δε υπομονή έργον έχετω, ίνα ήτε τέλειοι και ολόκληροι, εν μηδενι λειπόμενοι". (Ια. 1, 2-4)
Βλέπετε, ο Απόστολος ονομάζει την υπομονή έργο τέλειο, δίότι η υπομονή είναι αυτή που μας οδηγεί στην τελειότητα. Να το ξέρουμε και πότε να μην φανταζόμαστε με την πρώτη παράκληση μας προσ τον Θεό θα λάβουμε όλα όσα ζητάμε. Για να μας τα δώσει ο Θεός χρειάζεται κόπος για να γίνουμε άξιοι να τα λάβουμε. Χρειάζεται η συνεχής προσευχή, η ατράνταχτη ελπίδα στο Θεό και η σταθερή πίστη ότι δεν θα αρνηθεί ο Θεός να μας δώσει αυτό που του ζητάμε, αν Τον παρακαλέσουμε με υπομονή. Χρειάζεται πολύ αυτή η σταθερή πίστη και η επιμονή στην προσευχή, τέτοια επιμονή που έδειξε εκείνη η χήρα του Ευαγγελίου. Μόνο χάρη στην επιμονή της έλαβε αυτό που ζητούσε. Και εμείς μόνο τότε λαμβάνουμε από τον Θεό αυτό που ζητάμε όταν Τον ικευτεύσουμε με μεγάλη υπομονή και σταθερή ελπίδα. Πολυ μεγάλη αρετή είναι η υπομονή και πάντα πρέπει να το θυμόμαστε.

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαιας.

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Ο δρόμος της ζωής

Ό Θεός είναι Αθανασία, ευσέβεια
Ό Θεός είναι σεμνός, ηθικός
Ό Θεός είναι αμνός, αρνίον
Ό Θεός είναι σοφός, πανίσχυρος
Ό Θεός είναι ρόδον, κρίνον
Ό Θεός είναι άξιος πάσης τιμής
Ό Θεός είναι Κριτής, ελεήμων
Ό Θεός είναι μειλίχιος, ευμενής
Ό Θεός είναι αθώος, ειρηνικός
Ό Θεός είναι εργατικός, ταπεινός
Ό Θεός είναι στοργικός, φιλόκαλος
Ό Θεός είναι ένδοξος, φιλόξενος
Ό Θεός είναι Παράδεισος
Προτού κάνεις οτιδήποτε, να προσευχηθείς και να σκεφτείς: Αυτό που πάω να κάνω θα είναι φρόνιμο, θα φανεί ευάρεστο στο Θεό;

Απλές μα συνετές διαπιστώσεις

Τα παράδοξα των ημερών μας είναι ότι:

Έχουμε πλατύτερους δρόμους μα στενότερες αντιλήψεις.
• Ξοδεύουμε πολλά ενώ έχουμε λίγα.
• Αγοράζουμε πολλά και απολαμβάνουμε λίγα.
• Έχουμε μεγαλύτερα σπίτια αλλά μικρότερες οικογένειες.
• Διαθέτουμε περισσότερες ανέσεις, αλλά έχουμε λιγότερο χρόνο.
• Έχουμε περισσότερα πτυχία, αλλά λιγότερους λογικούς ανθρώπους.
• Η γνώση μας πληθύνθηκε, μα η κρίση μας λιγόστεψε.
• Διαθέτουμε πολλούς ειδήμονες, αλλά περισσότερα προβλήματα.
• Πολλαπλασιάζουμε τα υπάρχοντα μας και μειώνουμε τις αξίες μας.
• Μιλάμε πολύ, αγαπούμε σπάνια και μισούμε συχνά.
• Μάθαμε πώς να εξασφαλίζουμε τα προς το ζην, αλλά δε μάθαμε να ζούμε.
• Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή μας, αλλά όχι ζωή στα χρόνια μας.
• Διανύσαμε την απόσταση Γή-Φεγγάρι, αλλά δυσκολευόμαστε να διασχίσουμε ένα δρόμο για να συναντήσουμε το γείτονά μας.
• Κατακτήσαμε το διάστημα, αλλά χάνουμε το δικό μας πλανήτη.
• Διασπάσαμε το άτομο, αλλά όχι και τις προκαταλήψεις.
• Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα, αλλά χαμηλότερες ηθικές αξίες.
• Ζούμε στην εποχή των υψηλών κερδών και των ρηχών ανθρωπίνων σχέσεων.
• Υπάρχουν περισσότερα τρόφιμα, αλλά χειρότερη διατροφή.
• Κτίζουμε πολυτελή σπίτια, αλλά διαλύουμε την οικογένεια.
• Η βιτρίνα της ζωής μας φαίνεται πλούσια και γεμάτη. Η αποθήκη της είναι έρημη και άδεια….

Ανώνυμος φοιτητής
Ποιο είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα στον άνθρωπο;
-Σίγουρα η υπερηφάνεια και η έπαρση. Αυτή, παιδί μου και τους Αγγέλους ακόμη κατάφερε να ρίξει απ’ τον Ουρανό.
- Και η μεγαλύτερη αρετή ποια είναι;
-Αυτή, φυσικά, είναι επόμενο να είναι η ταπεινοφροσύνη, που μαζί με την υπακοή κάνουν το χρυσό δίδυμο των αρετών. Και τούτο, γιατί και άνθρωπο αμαρτωλό και δαίμονα, μπορούν να τον σηκώσουν από τα βάθη και τα σκοτάδια της αβύσσου και να τον ανεβάσουν στον Ουρανό.
-Γι’ αυτό το λόγο ο Κύριος μακάρισε τόσο πολύ « τους πτωχούς τῷ πνεύματι»;
-Ναι, πράγματι, αυτοί που είναι αληθινά ταπεινοί στην καρδιά δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα.
-Η νηστεία τι χρειάζεται στον άνθρωπο;
-Α! Η νηστεία είναι πολύ ωφέλιμη. Αυτή, παιδί μου, ξεριζώνει τα πάθη, ξεκόβει τις συνήθειες και προπαντός ταπεινώνει το υπερήφανο σώμα.
-Και η αγρυπνία;
-Η αγρυπνία, αντίθετα, καθαρίζει και λαμπικάρει το μυαλό. Με την αγρυπνία κανείς αποκτά Χερουβικό νου.
-Τι είναι αυτό που πρέπει εξάπαντος να αποφεύγει ο άνθρωπος;
-Σίγουρα την κατάκριση. Όπως ο νεκρός ούτε βλέπει, ούτε ακούει, ούτε μπορεί να κρίνει, έτσι και ο ταπεινόφρων άνθρωπος δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει άλλον άνθρωπο, έστω και αν ακόμη τον δει να προσκυνάει είδωλα.
Γι’ αυτό και ο Κύριος απαγόρευσε την κατάκριση λέγοντας « μή κρίνετε ἳνα μη κριθεἳτε». Λέι μάλιστα κάπου ότι «όποιος ΣΚΕΠΑΣΕΙ αμαρτία αδελφού του θα σκεπάσει και ο Θεός τις δικές του αμαρτίες». Και ας μη φανταστεί κανείς ποτέ του ότι είναι ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ.
-Γέροντα, ποια είναι η μεγαλύτερη ντροπή;
-Η μεγαλύτερη ντροπή είναι να είσαι ο ίδιος γεμάτος πάθη και μικρότητες και να διδάσκεις τους άλλους να τα … αποβάλλουν. Αν είναι δυνατόν. Η διδασκαλία δεν είναι υπόθεση λόγων, αλλά έργων. Τα έργα είναι εκείνα που μας χαρακτηρίζουν και όχι τα λόγια.
-Και ποια κατά τη γνώμη σας είναι η μεγαλύτερη αμαρτία;
-Το να γίνεις ο ίδιος πρόξενος σκανδάλου. Το να σκανδαλίσεις με το φέρσιμό σου αδερφό και κυρίως μικρά και απονήρευτα παιδιά. Τότε, λέει το Ευαγγέλιο, δέσε καλύτερα μια μυλόπετρα στο λαιμό σου και πέσε στη θάλασσα. Είναι πιο συμφέρον.

απο το βιβλίο "ΣΤΑΡΤΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ"

ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

Σε ένα χωριό της Ρουμανίας δεν υπήρχε ιερέας, και οι κάτοικοι πήγαιναν συχνά στον Πατριάρχη με το αίτημα, την πλήρωση της κενής θέσης.
Όμως ο Πατριάρχης δεν είχε την δυνατότητα να ικανοποιήσει το αίτημα των ανθρώπων.
Πήγαιναν και ξαναπήγαιναν οι κάτοικοι, αλλά, τίποτε ο Πατριάρχης τους έλεγε τα ίδια λόγια, ότι δεν έχω ιερέα να σας στείλω στο χωριό.
Εντωμεταξύ άλλοι πέθαιναν αδιάβαστοι, άλλοι είχαν γυναίκες και παιδιά χωρίς γάμο, τα παιδιά και οι μεγάλοι ήταν αβάπτιστοι.

Μια μέρα σταμάτησε έξω από τον Ναό ένα αυτοκίνητο και κατέβηκε ένας ιερέας όλο το χωριό ανάστατο ήρθε παπάς φώναζαν.
Πήγαν εκεί οι κάτοικοι, τον καλωσόρισαν και του είπαν: πως ήρθες στο χωρίο αφού ο πατριάρχης μας είχε πει ότι δεν έχει παπά να μας στείλει;
Τότε ο ιερέας τους είπε αυτό δεν θέλατε; δεν θέλατε ιερέα; Να ήρθα.
Όλο το χωριό χάρηκε στην παρουσία του νέου ιερέα.

Ο Ιερέας άρχισε αμέσως δουλειά πήγε σε όλους τους τάφους και διάβαζε την εξόδιο ακολουθία, βάπτισε και πάντρεψε όλους στο χωριό λειτουργούσε τους κοινωνούσε.
Μια μέρα καλεί του χωρικούς και τους λέγει ότι: θα φύγω τελείωσε η αποστολή μου.
Τότε το χωριό αναστατώθηκε, τώρα που ήρθε θα φύγεις;
Όμως ο ιερέας δεν άκουγε τους κατοίκους και ενέμενε στην απόφασή του.
Αφού οι χωρικοί κατάλαβαν ότι δεν γινόταν τίποτε τον ευχαρίστησαν για την προσφορά του και τον κατεβόδωσαν.

Μετά από μέρες πήγαν στον Πατριάρχη να τον ευχαριστήσουν που τους έστειλε παπά και να του πουν όταν μπορέσει να τους ξαναστείλει κάποιον ιερέα, αλλά ο πατριάρχης δεν ήξερε τίποτε. Τους είπε ότι εγώ δεν έστειλα κανέναν παπά γιατί δεν έχω, όμως περιμένετε μήπως ο πρωτοσύγκελος, σας έστειλε κάποιον για να σας εξυπηρετήσει.
Πήρε τηλέφωνο τον πρωτοσύγκελο αλλά ούτε αυτός είχε στείλει κανέναν.

Ο πατριάρχης τους είπε τι έκανε αυτός ο ιερέας στην ενορία;
οι χωρικοί είπαν μας πάντρεψε, μας βάπτισε, μας έκανε τις κηδείες των γονέων, μας έκανε ότι κάνει ένας παπάς.
Καλά είπε ο πατριάρχης δεν σας έδινε χαρτιά δεν έγραφε τα μυστήρια;
-βεβαίως είπαν οι χωρικοί μας έδινε χαρτιά και τα καταχώρισε στα βιβλία του Ναού.
- δεν είδατε τι έγραφε; και πως υπέγραφε με τι όνομα;
-όλα τα στοιχεία δέσποτα τα έγραφε στα ρουμανικά πολλά γράμματα δεν ξέρουμε γιατί την υπογραφή την έβαζε σε άλλη γλώσσα που δεν έχουμε ξαναδεί.
Ο πατριάρχης παρακάλεσε να πάνε να φέρουν τα βιβλία για να δει ποιος ήταν αυτός ο κληρικός.

Όταν του πήγαν τα βιβλία ο πατριάρχης έμεινε έκθαμβος δεν πίστευε στα μάτια του όντως όλα τα στοιχεία ήταν γραμμένα στα ρουμανικά ενώ το όνομα του ήταν γραμμένο στα Ελληνικά με το όνομα της υπογραφής Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως.

Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

Ένα Σύγχρονο Θαύμα

Η ιστορία που ακολουθεί συνέβη σε κοντινό μου πρόσωπο και είναι πέρα για πέρα αληθινή.
Μια απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε πέρυσι τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου που σημάδεψε ανεξίτηλα μια οικογένεια.
Ήταν Παρασκευή 12 Αυγούστου 2005 όταν η τριαντατριάχρονη Έ. πήρε τα τρία της ανίψια και την κόρη της, δεκαπέντε μηνών, για να τα πάει για μπάνιο στη θάλασσα. Σταμάτησε, όπως όλοι, στο πάρκινγκ της πλαζ και κατέβασε τα παιδιά δίπλα στο αυτοκίνητό της. Όπως έσκυψε για να πάρει τα κλειδιά του αυτοκινήτου, η κόρη της ελευθερώθηκε και πήγε δίπλα στα ξαδέλφια της, πίσω ακριβώς από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Όταν η E γύρισε να την κοιτάξει, έντρομη είδε το παιδί να βρίσκεται ακριβώς πίσω από το αυτοκίνητο που έκανε όπισθεν, ενώ τα ανίψια της ήταν λίγο πιο πίσω. Έσπευσε ενώ το αυτοκίνητο βρισκόταν ένα μέτρο από την κόρη της. «Ούρλιαζα αλλά αυτός συνέχιζε... Ούρλιαζα...», μου είπε.
Αργότερα, στο νοσοκομείο, ο μεγάλος της ανιψιός (τριών χρονών) θα της έλεγε ότι στην πραγματικότητα δεν ούρλιαζε: «Θεία, άνοιγες το στόμα σου, σε βλέπαμε, αλλά δεν έβγαινε φωνή». «Ίσως γι' αυτό δεν με άκουγε ο οδηγός,» μου είπε η Έ., «αλλά εγώ θυμάμαι πεντακάθαρα ότι ούρλιαζα...»
Μπροστά στα μάτια της, η ρόδα του αυτοκινήτου πέρασε το κοριτσάκι από τα πόδια του σε όλο του το κορμάκι και σταμάτησε στο κεφάλι του. «Ήταν σαν να το είχαν βάλει αλφάδι κάτω από τη ρόδα,» μου είπε. «Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Στεκόμουν και κοιτούσα το παιδί μου με ένα ολόκληρο αυτοκίνητο σταματημένο πάνω στο κεφάλι του». Επάνω στο σοκ και τον πανικό της, έπιασε το αυτοκίνητο και προσπάθησε να το σηκώσει. Εν τέλει, ο οδηγός έκανε πάλι μπροστά περνώντας για ακόμη μια φορά πάνω από το σώμα του μωρού, αφήνοντας το παιδί αναίσθητο στο έδαφος.
«Δεν έπρεπε να το μετακινήσω, μου είπαν, αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Νόμιζα ότι ήταν νεκρό. Το πήρα στην αγκαλιά μου και ευτυχώς μετά από λίγο έκανε ένα «γκουχ» και συνήλθε».
Το παιδί μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Παπανικολάου και από εκεί στο Ιπποκράτειο. Όταν του έκαναν οι γιατροί την αξονική σε όλο το σωματάκι του, δεν πίστευαν στα μάτια τους. «Έβγαιναν έξω ένας ένας και μου έλεγαν ''κάνε το σταυρό σου, κορίτσι μου''. Δεν πείσθηκαν με την πρώτη αξονική -τόσο δεν το πίστευαν- και του έκαναν και δεύτερη. Πάλι δεν έδειξε τίποτα. Αν δεν έβλεπαν το ρουχαλάκι του που έχει επάνω την ροδιά του αυτοκινήτου, δεν θα πίστευαν τι είχε συμβεί. Η ρόδα είχε αφήσει το αποτύπωμά της ακόμα και στο μάγουλο του παιδιού». Ένας γιατρός μάλιστα, όταν του είπε ότι έπιασε το αυτοκίνητο να το σηκώσει, της είπε «ποιος ξέρει τι δύναμη είχες εκείνη τη στιγμή».
Το μόνο πρόβλημα που είχε το παιδί, όπως μου είπε η Έ., ήταν ένα πολύ μ ικρό κάταγμα στο κρανίο, ένα «βαθουλοματάκι», επειδή κάτω από το κεφάλι του την ώρα που το πατούσε η ρόδα υπήρχε... ένα πετραδάκι(!). Μια αιμορραγία στα πνευμόνια του ήταν το μόνο που ανησύχησε τους γιατρούς, η οποία σταμάτησε γρήγορα. Σήμερα, η κόρη της Ε. χαίρει άκρας υγείας.
Αλλά το απίστευτο δεν σταματά εδώ. Ο άντρας της Έ. βρισκόταν στην Κύπρο για δουλειές και θα επέστρεφε απροειδοποίητα την Κυριακή για να τους κάνει έκπληξη. Μόλις έγινε το ατύχημα, την Παρασκευή, η Έ. τον ειδοποίησε να έρθει αμέσως, και εκείνος κατάφερε να βρει την μία και μόνη κενή θέση που υπήρχε το Σάββατο από Κύπρο για Ελλάδα. Εάν δεν είχε γίνει το ατύχημα, ο άντρας της τώρα θα ήταν νεκρός. Η πτήση που είχε κλείσει για την Κυρια κή, 14 Αυγούστου 2005, ήταν με το μοιραίο αεροσκάφος Helios που συνετρίβει στο Γραμματικό.
Όσο για τη δύναμη που είχε η Έ. όταν σήκωνε το αυτοκίνητο; Μου είπε ότι σε κάποια φάση που έκλαιγε στο νοσοκομείο, πήγε ο τριών χρονών ανιψιός της και της είπε: «Μην κλαις, θεία. Δεν έχει τίποτα η μικρή. Την ώρα που την πατούσε το αυτοκίνητο ήρθε μια ψηλή κυρία με μακριά ρούχα και σήκωνε το αυτοκίνητο μαζί με 'σένα. Την είδα».
«Ο Θεός μου τους χάρισε και τους δυο,» λέει σήμερα η Έ. Ζήτησα την άδεια της να μεταφέρω την ιστορία της. Φυσικά μου είπε ναι. Ο καθένας έχει δικαίωμα να πιστέψει ό,τι θέλει. 'Ηταν Θαύμα; Θεϊκή παρέμβαση; Απίστευτη σύμπτωση; Σε οποιαδήποτε περίπτωση, είναι μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί... μια ιστορία που σίγουρα θα σε ρίξει σε περισυλλογή.Την ιστορία αυτή την έζησα από κοντά (το ατύχημα, κλπ) αλλά όταν μου αφηγήθηκε η Ε. τις λεπτομέρειες -και την πτυχή του Helios- συγκλονίστηκα τόσο πολύ που κάθισα αμέσως και την έγραψα κυρίως για μένα, για να την κρατήσω και να μην την ξεχάσω ποτέ. Ύστερα ρώτησα την Ε. εάν θα ήθελε να δημοσιευθεί (σε εφημερίδες, περιοδικά) και μου είπε ναι, εφόσον δεν δημοσιευθούν τα στοιχεία της ίδιας και της οικογενείας της. Τελικά δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πολιτικός και Οικονομικός Καθρέφτης στο τεύχος του Δεκεμβρίου του 2005, και μάλιστα το θέμα μπήκε και στο εξώφυλλο με τον τίτλο "Βρέφος έσωσε τον πατέρα του".

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

44 πράγματα που μου έμαθε η ζωή


Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από την κυρία Regina Brett, πρώην δημοσιογράφο στο Κλίβελαντ του Οχάιο.

"Για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου, έγραψα κάποτε στη στήλη μου στην εφημερίδα, τα 44 πράγματα που μου έμαθε η ζωή.


Ήταν το πιο... πετυχημένο άρθρο που έγραψα ποτέ" :
.
.
.

1. H ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είν' ωραία.


2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.


3. H ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.


4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.


5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.


6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.


7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ' ό,τι αν κλαις μόνος.


8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το αντέχει !


9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.


10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.


11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην καταστρέφει το παρόν σου.


12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άσ' τα να το κάνουν.


13. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.


14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.


15.. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ' ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.


16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.


17. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.


18. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.


19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.


20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.


21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.


22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.


23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!
.
24. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.


25. Σε κάθε αποκαλούμενη "καταστροφή" σκέψου: "Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;".


26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.


27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.


28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα δεν είναι δική σου δουλειά.


29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.


30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.


31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.


32. Πίστευε στα θαύματα.


33. Ο Θεός σ' αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.


34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.


35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.


36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.


37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ότι αγάπησες.


38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.


39. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα δίπλα, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.


40. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.


41. Τα καλύτερα έπονται.


42. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.


43. Ενέδωσε.


44. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.."


(Regina Brett)


Αναδημοσίευση από Ψήγματα Ορθοδοξίας και Οδεύοντας από τη γη στον ουρανό

Ομιλια Πάτερ Ανδρέα Κονάνου ( Εγωισμός)


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com