Τα νέα του Ιερού Ναού μας για τον Ιούνιο

1. Η Νηστεία των Αγίων Αποστόλων
Ονομάζεται έτσι γιατί προηγείται των δύο Αποστολικών Εορτών. Της εορτής των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στις 29 Ιουνίου και της Συνάξεως των δώδεκα Αποστόλων στις 30 Ιουνίου. Τη νηστεύουμε προς τιμή τους και τους μιμούμεθα που νήστευαν και εγκρατεύοντο μέχρι θανάτου για να μας διδάξουν τις Ευαγγελικές Αλήθειες. Η νηστεία αυτή δεν έχει καθορισμένη χρονική περίοδο. Αρχίζει τη Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει στις 29 Ιουνίου (στις 29 δε νηστεύουμε εκτός αν πέσει Τετάρτη ή Παρασκευή οπότε καταλύουμε ψάρι). Φέτος η νηστεία αρχίζει από τις 20 Ιουνίου και λήγει στις 29. Είναι η ίδια με τη νηστεία των Χριστουγέννων.
*Για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά το θέμα της νηστείας συμβουλευτείτε τον πνευματικό σας.

2. Εξωκλήσι Μεγάλου Βασιλείου και Αγίας Αγάπης
Με ιδιαίτερη χαρά σας ενημερώνουμε ότι βρισκόμαστε στην φάση εικονογράφησης του τέμπλου στο Ξωκλήσι Αναστάσεως στο νέο κοιμητήριο και στο Ξωκλήσι Αγίων Βασιλείου και Αγάπης στην Αγία Νάπα. Όσοι επιθυμούν να γίνουν δωρητές για τις εικόνες του τέμπλου και να γραφτούν τα ονόματα τους υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως των δικών τους ανθρώπων μπορούν να αποταθούν στον κ.Μάριο Πέροικο 99637877.

3. Κατά το μήνα Ιούνιο ο Εσπερινός αρχίζει στις 7:00μ.μ. Ο Όρθρος τις Κυριακές στις 6:00π.μ.-9:30π.μ., και τις καθημερινές 6:30π.μ - 8:30π.μ

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015

Δώρο και αντίδωρο

Το σύμπαν είναι ο αμπελώνας που δόθηκε στους ανθρώπους από το Θεό. «Όλα τα πράγματα είναι για μας, όχι εμείς γι’ αυτά», λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Το κάθε τι είναι δώρο του Θεού στον άνθρωπο, ένα σημάδι της αγάπης του. Όλα τα πράγματα μαρτυρούν τη δύναμη της αγάπης του Θεού, την καλή του θέληση ή χάρη, και μας τη μεταβιβάζουν. Κατά συνέπεια το κάθε τι είναι ένα όχημα γι’ αυτό το θεϊκό δώρο της αγάπης, όπως το δώρο που κάνουμε ο ένας στον άλλο είναι ένα σημάδι και ένας φορέας της μεταξύ μας αγάπης.

Αλλά ένα δώρο απαιτεί ένα αντίδωρο, ώστε αυτή η αγάπη να γίνει αμοιβαία και να πραγματωθεί. Προκειμένου, όμως, για το Θεό, ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιστρέψει τίποτε απ’ όσα είχε λάβε απ’ το Θεό για τις ανάγκες του. Κατά συνέπεια, το δώρο του ανθρώπου στο Θεό είναι η θυσία, κι αυτός την προσφέρει μ’ ευχαριστία κι ευγνωμοσύνη. Το δώρο του ανθρώπου στο Θεό είναι θυσία και «ευχαριστία» με την ευρύτερη έννοια.

Ακόμη, με την προσφορά του κόσμου στο Θεό, σαν ένα έργο θυσίας, επιθέτουμε σ’ αυτό τη σφραγίδα του δικού μας έργου, της κατανόησής μας, του πνεύματος της θυσίας μας και της κίνησής μας προς το Θεό. Όσο περισσότερον αντιλαμβανόμαστε την αξία και τον πλούτο της θ. χάριτος, και αναπτύσσουμε τις δυνατότητές της αυξάνοντας έτσι τα τάλαντα που μας έχουν δοθεί, τόσο περισσότερο υμνούμε το Θεό και του δίνουμε χαρά, αποδεικνύοντας μ’ αυτό τον τρόπο, ότι συμμετέχουμε ενεργά στο διάλογό μας της αγάπης μ’ Εκείνον.

π. Δημήτριος Στανιλοάε

Δεν υπάρχουν σχόλια: