Τα νέα του Ιερού Ναού μας για τον Ιούνιο

1. Τρισάγιο και αγρυπνία εις μνήμην του πατέρα Χαρίτωνα, 12 Ιουνίου 2019
Για παρισσότερες πληροφορίες, πατήσε εδώ.

2. Προσκυνηματική Εκδρομή Στην Ελλάδα
Η ενορία μας διοργανώνει προσκυνηματική εκδρομή στην Ελλάδα από 4-11-2019 μέχρι 11-11-2019. Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ.

3. Υπενθυμίζουμε τις Συνάξεις μας
Κάθε Τετάρτη, η ώρα 7:00μ.μ. Παράκληση και Ομιλία για άντρες, γυναίκες, νέους & νέες.

4. Δωρεάν παιδιατρική εξέταση
Κάθε Κυριακή 10 - 11 το πρωί στην αίθουσα της Εκκλησίας μας.

5. Κατά το μήνα Ιούνιο ο Εσπερινός αρχίζει στις 7:00 μ.μ., ο Όρθρος τις Κυριακές στις 6:30-9:45 μ.μ. και τις καθημερινές 6:30-8:30 μ.μ.

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Έτσι όπως είσαι!

Ένας καλλιτέχνης ήθελε να ζωγραφίσει έναν πίνακα του ασώτου γιού, όπως περιγράφεται στο Ευαγγέλιο κατά Λουκα ιε’ 11-32.
Βρήκε στο δρόμο έναν ταλαιπωρημένο ζητιάνο και του ζήτησε να έρθει την επόμενη στο ατελιέ του για μοντέλο.
Ο νεαρός λοιπόν εμφανίστηκε την επόμενη μέρα καθαρός και ξυρισμένος.
Μόλις τον είδε ο καλλιτέχνης, απογοητευμένος του είπε:Τι κρίμα! Δεν μπορώ να σε χρησιμοποιήσω τώρα, έτσι όπως είσαι!
Ο Θεός μας ζητάει να έρθουμε σ’ Αυτόν όπως είμαστε.
Να παραδεχτούμε ότι είμαστε αμαρτωλοί, που αξίζουμε τη δίκαιη κρίση Του.
Αυτό είναι ταπεινωτικό για μας, που θα θέλαμε να παρουσιαστούμε φτιασιδωμένοι και καθαροί, ηθικοί και καλοί άνθρωποι.
Αλλά αν θέλουμε να λάβουμε τη συγχώρηση που εξασφάλισε ο Χριστός για μας στον Σταυρό, δεν μπορούμε να παριστάνουμε τους δίκαιους.
Οι αμαρτωλοί είναι οι μόνοι άνθρωποι στον κόσμο που μπορούν να σωθούν!
Οι Φαρισαίοι την εποχή του Χριστού νόμιζαν πως ο Θεός θα τους δεχόταν, επειδή ήταν καθαροί.
Ετσι, όταν είδαν τον Ιησού να συντρώγει με κακόφημους και αμαρτωλούς ανθρώπους, δυσανασχέτησαν.
Ο Κύριος κατάλαβε τι γινόταν στις καρδιές τους και τους είπε ότι ήρθε να καλέσει αμαρτωλούς εις μετάνοια.
Οι δίκαιοι αυτοί που μόνοι τους δικαιώνουν τον εαυτό τους, δεν χρειάζονται τον Σωτήρα, δεν είναι για αυτούς η σωτηρία Του.
Ετσι χτύπησε την αυτοδικαίωσή τους.
Είχαν ανάγκη να παραδεχτούν την την αμαρτία τους και να μην κρύβονται πίσω από ένα θρησκευτικό μανδύα τύπων και κανόνων.
Η αγκαλιά του Πατέρα είναι ανοιχτή γιατον αμαρτωλό που μετανοεί, για τον άσωτο γιο που επιστρέφει.

Σας λέγω ότι ούτω θέλει είσθαι χαρά εν τω ουρανό δια έναν αμαρτωλό μετανοούντα,μάλλον παρά δια ενενηκονταεννέα δικαίους,οίτινες δε έχουσι χρείαν μετανείας.

Λουκάς ιε’ 7

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Η προσευχή μιας εγγονούλας - Συγκινητική, αληθινή ιστορία


Ήρθαν από το χωριό Ποτιδάνεια Δωρίδος αρχες Ιουλίου το φετεινό καλοκαίρι (2002).

Η μητέρα, η γιαγιά, η εγγονούλα. Η γιαγιά και η εγγονούλα πανομοιότυπα! Συμπαθέστατες, με γαλάζια μάτια και οι δύο, αντιπρόσωποι δύο διαφορετικών γενεών. Η μητέρα είπε:

- Η γιαγιά μας το ότι ζει το οφείλει στην προσευχή της εγγονούλας της. Είχε βαρειά πνευμονία και ήταν στο νοσοκομείο. Εκεί έπαθε πνευμονικό οίδημα, οπότε τελείωσε. Η αδελφή μου με πήρε τηλέφωνο από το νοσοκομείο και μου είπε να ετοιμάσουμε το σπίτι για την κηδεία.

Η κόρη μου ήταν δίπλα στο τηλέφωνο. Όταν άκουσε το θάνατο της γιαγιάς, άρχισε να κλαίει και να φωνάζει: “Όχι, δεν θέλω να πεθάνει η γιαγιά μου! Βοήθα μας Παναγιά μου! Δως μου καλέ μαμά ένα προσευχητάρι να προσευχηθώ!” Με κλάματα έψαχνε τα βιβλία, αλλά δεν έβρισκε εκεί κοντά κανένα. Βρήκε μόνο το πρώτο βιβλίο Θαυμάτων της Παναγίας. Το άνοιξε και άρχισε να επαναλαμβάνει συνέχεια το απολυτίκιο της Παναγίας μπροστά στα εικονίσματα του σπιτιού! Ζητούσε το παιδί με μεγάλη πίστη και δάκρυα να του χαριστεί η αγαπημένη του γιαγιά. Εγώ παρακολουθούσα έκπληκτη, χωρίς να τολμώ να το διακόψω και να του πω πως στο τηλέφωνο μου είχαν πει ότι είχε πια τελειώσει.

Το τηλέφωνο όμως ξαναχτύπησε. Ήταν πάλι η αδελφή μου, η οποία φανερά συγκινημένη μου είπε:
-Ξέρεις η μητέρα συνήλθε, έδειξε σημάδια ζωής και την έβαλαν αμέσως στην εντατική μονάδα για παρακολούθηση!

Η πίστη του μικρού κοριτσιού νίκησε! Η Υπεραγία Θεοτόκος με τις πρεσβείες Της πήρε παράταση ζωής για την γιαγιά, η οποία παρούσα εδώ τα άκουγε αυτά συγκινημένη, με ένα γλυκύτατο βλέμμα και χαμόγελο.

Είχε δίκιο η εγγονούλα της να την αγαπά τόσο…..

Από το βιβλίο ”Παναγία Βαρνάκοβα: Θαύματα της Παναγίας”

Αναδημοσίευση από: Αγιορείτικο Βήμα

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Η άσκηση στον σύγχρονο τρόπο ζωής

Μια εξαιρετική συνέντευξη που βάζει τα πράγματα στη σωστή τους βάση, αναλύοντας παρεξηγημένες έννοιες περι εγωισμού, άσκησης κτλ. Αξίζει να τη διαβάσετε!!

Η άσκηση μέσα στο γάμο

Πολλοί σήμερα ισχυρίζονται ότι ο όρος άσκηση αποτελεί ουτοπία ως προς την εφαρμογή του στις σύγχρονες συνθήκες ζωής και ιδιαίτερα μέσα στο γάμο. Γι΄ αυτό σ'αυτό το τεύχος παρουσιάζουμε ένα άρθρο (συνέντευξη από τον Δρ. Δημήτριο Καραγιάννη, Παιδοψυχίατρο - θεραπευτή οικογένειας) του περιοδικού ΄΄ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ΄΄ που αναφέρεται στο συγκεκριμένο θέμα και αποτελεί προσπάθεια προσέγγισης και προσδιορισμού του ρόλου της άσκησης μέσα στο γάμο .Έχουμε πάντα στο νου ότι σκοπός του ανθρώπου είναι η θέωση και όχι η ηθική αυτάρκεια, η αγιότητα και όχι η χλιαρότητα, η προσπάθεια και όχι η βολή.
Παρεμβολή: Είναι γνωστό ότι πολλοί έχουμε συνδυάσει τη λέξη άσκηση με το μοναχό, και αναφερόμαστε στον ασκητή μοναχό. Υπάρχει άσκηση μέσα στον γάμο;

Απάντηση: Εγώ θα ρωτούσα καλλίτερα: Υπάρχει γάμος χωρίς άσκηση; Αυτό που είναι σημαντικό είναι να δούμε τι εννοούμε όταν λέμε άσκηση, γιατί κινδυνεύουμε, και αυτό είναι τραγικό, να διαστρεβλώσουμε την έννοια της άσκησης κάνοντας μια μηχανιστική μεταφορά της άσκησης του μοναχού στην ζωή των εγγάμων, με συνέπεια να ονομάσουμε ως άσκηση την απουσία του έρωτα. Επομένως εν ονόματι της άσκησης κινδυνεύουμε να αρνηθούμε την ίδια την φύση του γάμου και τότε η τάχα ιδανική κατάσταση θα είναι οι παντρεμένοι να μην είναι παντρεμένοι. Δεν μπορεί η απουσία σχέσης να είναι το ζητούμενο στην σχέση ενός ζευγαριού.

**************************************************

Η άσκηση στο γάμο είναι η ίδια η αλληλοπεριχώρηση. Η άσκηση των προσώπων αναφέρεται στην προσπάθεια του κάθε συντρόφου να ανακαλύψει τον εαυτό του σε σχέση με το σύντροφό του.

**************************************************

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Πάσχα: Ἀναζητώντας τὸ χαμένο νόημα


Ἔφτασε ξανὰ τὸ Πάσχα, ἑορτῶν ἑορτὴ καὶ πανήγυρις πανηγύρεων, ὅπως μας λέει ἕνα ἀπὸ τὰ τροπάρια τῆς ἑορτῆς. Μέσα στὸν κατακλυσμὸ ὅμως μηνυμάτων, διαφημίσεων, προτιμήσεων, καταναλωτικῶν εἰδῶν, προκύπτει τὸ πρόβλημα τοῦ πραγματικοῦ νοήματος τῶν ἡμερῶν. Χάνουμε τὶς περισσότερες φορὲς τὸ ἀληθινὸ νόημα τῆς ἑορτῆς, τὸ ἀντικαθιστοῦμε μὲ ὑποκατάστατα, ποὺ εἶναι ὅλος αὐτὸς ὁ καταναλωτικὸς θρίαμβος, συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα προσπερνοῦμε τὴν οὐσία καὶ μένουμε στὸ κέλυφος.

Τί δὲν εἶναι Πάσχα; Πάσχα δὲν εἶναι τὸ ἀρνί, δὲν εἶναι τὸ κόκκινο αὐγό, δὲν εἶναι τὸ τσουρέκι, δὲν εἶναι ἡ λαμπάδα, δὲν εἶναι τὰ καινούρια ροῦχα, δὲν εἶναι ἡ παρουσία μας στὴν Ἐκκλησία δέκα λεπτὰ πρὶν τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» καὶ ἕνα λεπτὸ μετά. Πάσχα δὲν εἶναι ἡ λατρεία τοῦ φαγητοῦ, τὸ πανηγύρι, ὁ χορὸς καὶ τὸ ποτό. Πάσχα δὲν εἶναι οἱ σοῦβλες στὸ δρόμο, δὲν εἶναι ἡ ἀνταλλαγὴ εὐχῶν, δὲν εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὸ χωριό. Ἤ, τουλάχιστον, δὲν εἶναι μόνο αὐτά.

Πάσχα εἶναι πάνω ἀπ᾿ ὅλα ἡ γεύση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ φωνὴ τοῦ Οὐρανοῦ ποὺ ἔρχεται μέσα μας, ὅταν μεταλαμβάνουμε στὴν Θεία Λειτουργία. Τότε ἡ ψυχή μας, ἔστω καὶ γιὰ λίγο, μεταμορφώνεται, ἠρεμεῖ, νιώθει κάτι ἀπὸ τὴν συγγνώμη καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ ἀνατέλλει μέσα ἀπὸ τὸν Τάφο. Τότε, νιώθουμε πὼς μ᾿ ὅλο τὸν κόσμο εἴμαστε ἀδέλφια, γιατὶ μετέχουμε τοῦ κοινοῦ ποτηρίου τῆς Ζωῆς.

Πάσχα εἶναι ἡ ἀλλαγὴ τῆς ζωῆς μας, ἡ ἀνάστασή μας ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὶς κακίες ποὺ μᾶς δέρνουν. Δὲν ἀξίζει νὰ λέμε ὅτι ἦρθε τὸ Πάσχα κι ἐμεῖς δὲν εἴμαστε συμφιλιωμένοι μὲ τὸ Θεό, τὸ συνάνθρωπο, τὸ γείτονα, τὸν ἑαυτό μας, ὅτι δὲν νιώθουμε πιὸ ἐλεύθεροι ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς κακίας καὶ τοῦ θανάτου. Πάσχα ἄλλωστε εἶναι ἡ συντριβὴ τοῦ ἔσχατου ἐχθροῦ της ἀνθρώπινης φύσης, ποὺ εἶναι ὁ θάνατος: Θανάτω θάνατον πατήσας...

Πάσχα εἶναι ἡ ἀφορμὴ γιὰ ἑνότητα, ἑνότητα μεταξὺ τῶν λαῶν καὶ τῶν κοινωνιῶν. Δὲν γίνεται νὰ λέμε ὅτι γιορτάζουμε τὴν Ἀνάσταση καὶ ὁ πόλεμος καὶ ἡ διχόνοια κυριαρχεῖ στὶς ψυχές μας. Δὲν γίνεται νὰ λέμε ὅτι πιστεύουμε στὰ μηνύματα τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἐπικαλούμαστε αὐτὴ τὴν ἰδιότητά μας καὶ νὰ συντρίβουμε λαούς, ὑπολήψεις, συνειδήσεις, συνανθρώπους, πλησίον, ἀδελφούς μας. Δὲν γίνεται νὰ κάνουμε Πάσχα μὲ κακία γιὰ τοὺς ἄλλους, ὅποιοι κι ἂν εἶναι αὐτοί, ὅ,τι κι ἂν μᾶς ἔχουν κάνει!

Πάσχα δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ νοηθεῖ καὶ μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ὅλα ὅσα περιλαμβάνει τὸ φολκλορικὸ καὶ παραδοσιακὸ μέρος τῆς ἑορτῆς, ἀποκρυσταλλώνονται μὲ τὴ βίωση τῆς Πασχαλινῆς χαρᾶς μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ἂν δὲν ἀκουστοῦν οἱ καμπάνες τ᾿ Οὐρανοῦ μέσα στὶς ψυχές μας, ἂν δὲν νιώσουμε ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι παντοῦ, ἀλλὰ κυρίως στὸ χῶρο τοῦ Ναοῦ, μικροῦ ἢ μεγάλου δὲν ἔχει σημασία, τότε εἶναι σὰ νὰ γιορτάζουμε ὅπως οἱ Ἰουδαῖοι, ποὺ σταύρωναν ἕναν Ἀθῷο καὶ δὲν ἔμπαιναν μέσα στὴν αὐλὴ τοῦ Πιλάτου γιὰ νὰ μὴ μολυνθοῦν!

Τὴν ὥρα τοῦ Πάσχα ἡ φύση βάζει τὴν πιὸ καλὴ καὶ πιὸ γλυκιά της ὥρα. Ἡ Ἀνάσταση ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία γιορτὴ τοῦ πολιτισμοῦ μας γιατὶ ἀποτυπώνει τὸ θρίαμβο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ζωῆς: ὁ Χριστὸς ἀγαπᾶ τὸν καθέναν ἀπὸ μᾶς καὶ ζεῖ ἀναστημένος γιὰ τὸν καθέναν ἀπὸ μᾶς. Μᾶς καλεῖ νὰ ξαναβροῦμε τὸ ἀληθινὸ νόημα τοῦ Πάσχα, τὸ ὁποῖο φωλιάζει στὴ Λαμπριάτικη ἀτμόσφαιρα, ὄχι μόνο ἐξωτερικά, ἀλλὰ κυρίως ἐσωτερικά. Γιατὶ ἐκεῖ βρίσκεται τὸ μόνο καὶ ἀληθινὸ νόημα, στὴν μεταμόρφωση τῆς καρδιᾶς μας, μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἔστω καὶ γιὰ μία ἡμέρα, Χριστὸς Ἀνέστη!

Αναδημοσίευση από: www.nektarios.gr

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Προσκυνοῦμεν Σου τὰ Πάθη Χριστέ…


«-Γέροντα, πῶς θὰ ἀποκτήσω εὐλάβεια στὰ Πάθη τοῦ Χριστοῦ;

-Κατ’ ἀρχὰς νὰ σκέφτεσαι τὴ θυσία τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴ δική σου ἀχαριστία καὶ ἁμαρτωλότητα. Ἕνα σχετικὸ πατερικὸ κείμενο θὰ σὲ βοηθήσει λίγο καὶ αὐτό. Ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ θὰ σὲ βοηθήσει περισσότερο εἶναι τὸ ἴδιο τὸ Πάθος, ἡ θυσία τοῦ Κυρίου. Ὁ Χριστὸς δὲν δίδαξε ἁπλῶς μερικὰ πράγματα, ἀλλὰ θυσιάστηκε γιὰ τὸ ἀνθρώπινο γένος, βασανίστηκε, σταυρώθηκε, ὑπέμεινε τόσα.

-Ὁ σταυρικός θάνατος, Γέροντα, ἤταν ἀτιμωτικός;

-Ναί, ὁ πιό ἀτιμωτικός. Εἶναι φοβερο! Ὅλοι οἱ Προφήτες νά προφητευουν γιά τὸν Χριστό, καί τελικὰ οἱ Ἐβραίοι νά Τόν δέρνουν, νά Τόν φτύνουν, νά τόν εμπαίζουν, νά Τόν σταυρώνουν!

Ὅλα αὐτὰ συγκλονίζουν τὸν ἄνθρωπο, ἂν τὰ σκεφτεῖ. Ἀκόμα καὶ στὸν πιὸ ἀδιάφορο, ἂν ἔχει λίγη καλὴ διάθεση καὶ τὰ σκεφτεῖ, κινοῦν τὸ ἐνδιαφέρον τὸ πνευματικό.

Εὔχομαι καλὴ δύναμη, γιά νὰ ἀνεβεῖτε στὸν Γολγοθά κοντὰ στόν Χριστό, μαζὶ μὲ τήν Παναγία καί τόν Άγιο Ἰωάννη τόν Θεολόγο, καὶ νὰ συμμετάσχετε στό φρικτὸ Πάθος τοῦ Κυρίου μας. Ἀμήν».

Ἀπό τό βιβλίο: Γέροντος Παϊσίου Λόγοι, τόμος ΣΤ, σελ.200

Αναδημοσίευση από: Ρωμαίϊκο Οδοιπορικό

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Ἡ δύναμη τοῦ κομποσχοινιοῦ

Τὸ ὅραμα μὲ τὴν διατροφὴ ζώντων – κεκοιμημένων
Ἡ δύναμη τοῦ κομποσχοινιοῦ

Κάποτε ἕνας ἀδελφός, ὅταν βρισκόμασταν στὴν Ν. Σκήτη, περιέπεσε σ' ἕνα ἀμφίβολο λογισμό: «Προσευχόμαστε, ἀγρυπνοῦμε..., ὡραία αὐτά. Ὅμως κατ' αὐτὸν τὸν τρόπο βοηθοῦμε καὶ τοὺς ἄλλους ἢ μόνον τὸν ἑαυτό μας;». Ἐνῶ ἑτοιμαζόταν νὰ ἐξομολογηθεῖ αὐτὸν τὸν λογισμὸ στὸν Γέροντα, τὸν πρόλαβε ὁ δεύτερος καὶ μὲ πρόσωπο ποὺ φαινόταν βαθιὰ συγκινημένο, λέγει στὸν ἀδελφό. Απόψε παιδί μου, ὁ Θεός μού ἔδειξε τὸ ἕξης φοβερὸ θέαμα: Ἐνῶ προσευχόμουν, γιὰ μία στιγμή μού φάνηκε ὅτι βρισκόμουν σὲ μία πολὺ μεγάλη τράπεζα.

Στεκόμουν μπροστὰ σὲ μία πόρτα ποὺ ἐμοίαζε σὰν τὴν ὡραία πύλη τῆς ἐκκλησίας. Μέσα ἐκεῖ σ' αὐτὸν τὸν χῶρο, ἀμέτρητα πλήθη περίμεναν σειρά. Ἐγὼ ἐμοίαζα σὰν ἀρχισιτοποιός. Μέσα σ' αὐτὸν τὸν χῶρο διέκρινα καὶ σας νὰ βρίσκεστε κοντά μου. Κόβατε κάτι μεγάλα σὰν πρόσφορα καὶ μού τὰ φέρνατε. Ὁ ἄλλος κόσμος περνοῦσε σὲ δύο σειρές, στὴν μία οἱ ζωντανοί, στὴν ἄλλη οἱ πεθαμένοι. Τοὺς μοίραζα ὅλους ἀπὸ μία μερίδα εὐλογία καὶ φεύγανε ὅλοι χαρούμενοι. Διέκρινα μέσα πάρα πολλοὺς γνωστούς μου, ὅσους εἶχα γραμμένους, ζωντανοὺς - πεθαμένους, στὸ μνημονοχάρτι.

Καὶ ὁ ἀδελφὸς μὲ τὴν σειρά του: — Γέροντα, αὐτὸ γιὰ μένα ἦταν. Μού ἔλυσες τὴν ἀπορία μου. Τώρα κατάλαβα, τί προσφέρουν οἱ προσευχὲς καὶ τὸ μνημόνευμα στὴν προσκομιδὴ γιὰ ὅλον τὸν κόσμον.

Ἀφοῦ παιδί μου ἐνδιαφέρεσαι, νὰ σοὺ πῶ καὶ κάτι γιὰ τὸ κομποσχοίνι πιὸ φοβερό, γύρω ἀπὸ τὴν ζωὴν τοῦ Γέροντά μου. Ὃ Γέροντάς μου, εἶχε στὸν κόσμον μία ἐξαδέλφη. "Ἂν καὶ ἡ ζωή της δὲν ἦταν τόσο καλή, ὁ Γέροντας ὅμως τὴν ἀγαποῦσε πολύ. Κάποτε τὸν εἰδοποίησαν ὅτι ἡ ἐξαδέλφη του πέθανε καὶ μάλιστα ὄχι καλά. Ἔκαμνε διάφορους μορφασμούς, θεατρινισμούς· μιλοῦσε ἄσχημα κλπ. καὶ σ' αὐτὰ τὰ χάλια πάνω ξεψύχησε. Μόλις τὸ μαθαίνει ὁ Γέροντας, ἄρχισε τὰ κλάματα. Ἐγὼ παραξενεύτηκα· τόση εὐαισθησία· νὰ κλαίει τόσον πολύ. Ὅμως κατάλαβε ὁ ἴδιος τὸν λογισμό μου καὶ μὲ προλαβαίνει: «Ἐγὼ δὲν κλαίω παιδί μου ποὺ πέθανε· ἀλλὰ κλαίω γιατί κολάστηκε».

Ὡστόσο ἀπ' ἐκείνη τὴν ἡμέραν ὁ Γέροντας δώστου συνέχεια νηστεία καὶ προσευχὴ γιὰ τὴν ἐξαδέλφη του. Ὕστερα ἀπὸ ἀρκετὲς ἡμέρες, βλέπω τὸν Γέροντα πολὺ χαρούμενο. «τί συμβαίνει Γέροντα;». «Νὰ σοὺ πῶ παιδί μου. Ἀφοῦ ὅλες αὐτὲς τὶς μέρες δὲν ἡσύχασα νὰ προσεύχομαι καὶ ν' ἀγρυπνῶ μὲ νηστεία καὶ δάκρυα γιὰ τὴν ξαδελφούλα μου, σήμερα εἶδα τὸ ἕξης εὐχάριστο καὶ θαυμαστὸ ὅραμα. Ἐνῶ προσευχόμουν βλέπω ζωντανὰ τὴν ξαδελφούλα μπροστά μου καὶ μού φωνάζει μὲ πολλὴ ἀγαλλίαση: "Σήμερα εἶναι ἡ μέρα τῆς σωτηρίας μου. Σήμερα γλίτωσα ἀπὸ τὴν κόλασιν. Σήμερα πηγαίνω στὸν παράδεισο".

Ξαφνικὰ τὴν ἴδια στιγμὴ βλέπω τὸν μακαρίτη τὸν παπα-Γιώργη μπροστά μου. Αὐτὸς εἶναι ἕνας σύγχρονος ἅγιος. Ὅταν ἤμουν στὸν κόσμον τὸν πρόλαβα. Ἔβαλε στὸ μυαλό του, εἶναι δυνατόν, νὰ βγάλει ὅλους τούς ἁμαρτωλοὺς ἀπὸ τὴν κόλασιν. Κάθε μέρα λειτουργοῦσε καὶ μνημόνευε χιλιάδες ὀνόματα. Κατόπιν γυρνοῦσε τὰ μνήματα καὶ ὅλη μέρα διάβαζε τρισάγια καὶ μνημόσυνα στοὺς πεθαμένους. Ἀφοῦ λοιπὸν ἐν ὄρομα τὸν εἶδα μπροστά μου, τὸν ἀκούω καὶ μὲ μεγάλο θαυμασμό μού λέγει: "Βρὲ-Βρέ... ἐγὼ μέχρι τώρα νόμιζα ὅτι οἱ πεθαμένοι σώζονται μόνο μὲ λειτουργίες καὶ μνημόσυνα. Τώρα ὅμως εἶδα καὶ κατάλαβα ὅτι καὶ μὲ τὰ κομποσχοίνια σώζονται οἱ κολασμένοι". καὶ ξανὰ μὲ θαυμασμό: "καὶ μὲ τὰ κομποσχοίνια σώζεται ὁ κόσμος...!". Μ' αὐτὸ τὸ ὅραμα πληροφορήθηκα ὅτι ἡ ξαδελφούλα σώθηκε, ἀλλά μού 'δειξε ὁ Θεὸς καὶ τὴν δύναμιν τοῦ κομποσχοινιοῦ ὥστε καὶ ἀπὸ τὴν κόλασιν νὰ βγάζει ψυχήν».

Λέγοντας στὸν ἀδελφὸ συγκινημένος ὁ Γέροντας αὐτά, τοῦ ἔδωσε τὴν εὐλογία του καὶ τοῦ εὐχήθηκε: «Ἄντε στὴν εὐχή μου καὶ κοίταξε νὰ βιαστὴς ὅσο μπορεῖς στὴν ὑπακοὴ καὶ στὴν εὐχή, ἂν θέλεις καὶ τὸν ἑαυτό σου καὶ τοὺς ἄλλους νὰ βοηθήσεις».

Πηγή: Ἱερομόναχο Χαράλαμπο Διονυσιάτη, ἐκδόσεις Ἰωσὴφ Μ.Δ.

Αναδημοσίευση από: Ρωμαίικο Οδοιπορικό

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Πρόσκληση στην φιλανθρωπική εκδήλωση της Κατηχητικής Οικογένειας

Όλα τα έσοδα θα δοθούν στο "Σύνδεσμο Φίλων Νεφροπαθών Αμμοχώστου".

Το δίλημμα

Η Ελένη ζούσε στο Καρπενήσι και είχε παντρευτεί έναν πολύ σκληρό άνδρα ο οποίος την χτυπούσε για το παραμικρό όπως χτυπούν τα παιδιά την μπάλα στο γήπεδο. Τα βάσανα της ζωής την έκαναν να υπηρετεί στη μονή της Παναγίας της Προυσιώτισσας κάθε Δεκαπενταύγουστο.

Διηγείτο η ίδια: Μια περίοδο δούλευα παραδουλεύτρα σε ένα γιατρό, που ήταν καλοπληρωτής αλλά και πολύ σκληρός σαν τον άνδρα μου. Μια μέρα πήρα τον κάδο των σκουπιδιών για να πάω να τα πετάξω και ξαφνικά άκουσα ένα κλαυθμύρισμα. Φθάνοντας στο σκουπιδότοπο άνοιξα το καπάκι και βλέπω ένα μωρό μέσα στα αίματα. «Παναγιά μου τι να κάνω; Να γυρίσω στο γιατρό δε γίνεται γιατί αυτός το πέταξε, όμως αν το πάρω στο σπίτι ο άντρας μου θα με σφάξει σαν λαμπριάτικο αρνί’’.

***

Το πήρα, το φίλησα σκουπίζοντας τα αίματα και το έσφιξα στην αγκαλιά μου γιατί ήταν ο χειμώνας πολύ παγερός.

Όταν έφθασα στο σπίτι δεν ήταν κανείς. Είπα μέσα μου: «Ο Θεός είναι μαζί μου και αφού το έπλυνα το τύλιξα σε μια παλιά μου πουκαμίσα και το σταύρωσα προσευχόμενη: «Παναγία μου Προυσιώτισσα, χαρίτωσέ το να μην κλάψει. Και το θαύμα έγινε.Το μωρό για δυο χρόνια δεν έκλαψε! Το τάιζα κρυφά και το κοίμιζα κάτω από το κρεβάτι μας. Όταν ερχόταν ο άνδρας μου η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά.

Πέρασε ο καιρός και το παιδί άρχισε να μπουσουλά. Οπότε ένα μεσημέρι εκεί που τρώγαμε ξετρύπωσε το μωρό και ήρθε κάτω από το τραπέζι. Μόλις το είδε ο άνδρας μου τα μάτια του γυάλισαν σαν του λιονταριού. Τι είναι αυτό; μου λέει.

Τότε έκαμα τον σταυρό μου και του είπα το μυστικό. Συγκινήθηκε και το δέχθηκε σαν να ήταν δικό του. Το παιδί αυτό τώρα έχει παντρευτεί και εργάζεται στο Καρπενήσι. Από το παιδί αυτό έχω ένα ποτήρι νερό, ενώ από τα δικά μου τίποτα.

Πηγή: Αρχιμανδρίτου Γεωργίου, ηγουμένου Ι.Μ. Δοχειαρίου, Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Αγρυπνίες Μεγάλης Εβδομάδας

ΙΕΡΑ   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ   ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ    ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ  ΠΑΝAΓΙΑΣ  ΑΓΙΑΣ  ΝΑΠΑΣ
Τηλ. 23721795,  Φαξ. 23723866, info@churchofayianapa.com, churchofagianapa.blogspot.com, facebook.com/churchofayianapa2 (Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας)



Αγρυπνίες
Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε ότι θα γίνουν οι πιο κάτω αγρυπνίες στο ξωκλήσι του Αγίας Άννας. Η πρόσκληση αυτή απευθύνεται αφενός σε όλους τους ευλαβείς πιστούς που λόγω της εργασίας τους (π.χ. αστυνομικούς, ιατρούς, νοσηλευτές, πυροσβέστες, στρατιωτικούς, κ.α.), αφετέρου δε και σε όσους για οποιοδήποτε άλλο λόγο, δεν έχουν την δυνατότητα να εκκλησιαστούν στις ακολουθίες της μεγάλης εβδομάδας.

Η τοπική Εκκλησία ως φιλόστοργος μητέρα , γνωρίζοντας και κατανοώντας τα διάφορα αυτά κωλύματα, με αγάπη και ενδιαφέρον τελεί αυτή την ποιμαντική διακονία, ώστε να δοθεί σε όλους η ευκαιρία του εκκλησιασμού και της μετοχής όλων στα Θεία Μυστήρια.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ (7 Απριλίου)
8:00μ.μ-12:30π.μ Μικρό Απόδειπνο, Κανόνας του Λαζάρου, Όρθρος- Θεία Λειτουργία Σαββάτου του Λαζάρου

ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ (8 Απριλίου)
8:00μ.μ-12:30π.μ – Εσπερινός, Όρθρος, Θεία Λειτουργία. Στο τέλος θα γίνει η ακολουθία για ευλογία της ελιάς. Θα προσφερθεί σε όλους ψαρόσουπα λόγω της μεγάλης εορτής των Bαΐων.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ (9 Απριλίου)
8:00μ.μ-12:30π.μ  Ακολουθία Νυμφίου (Όρθρος Μ. Δευτέρας), Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ (10 Απριλίου)
8:00μ.μ-12:30π.μ Μέγα Απόδειπνο, Ακολουθία Νυμφίου (Όρθρος Μ. Τρίτης), Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ (11 Απριλίου)
8:00μ.μ-12:30π.μ Μέγα Απόδειπνο, Ακολουθία Νυμφίου (Όρθρος Μ. Τετάρτης), Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ (12 Απριλίου)
8:00μ.μ-12:30π.μ Μικρό Απόδειπνο, Ακολουθία Ι. Νιπτήρος (Όρθρος Μ. Πέμπτης), Θεία Λειτουργία - Μυστικός Δείπνος

"Ο Θεός αγάπη εστί"


Όταν τα μάτια μου υψώνω στον Θεό
ομολογώ για την ορθόδοξή μου πίστη
τα δάχτυλά μου σχηματίζουν τον σταυρό
και η γαλήνη στην ψυχή μου θέση βρίσκει.

Κι αν δεν μπορώ στον ουρανό να ανεβώ
από τη γη Τον προσκυνώ και Τον δοξάζω
κάθε μου σκέψη εγώ θα Του εμπιστευθώ
μονάχα πράξεις π’ αγαπά πάντα να κάνω.

«Δόξα Πατρί και τω Υιώ και τ’ Άγιο Πνεύμα»
έτσι ζεσταίνω την καρδιά με προσευχή
είν’ η ψυχή μου με χαρά γεμάτη τέρμα
και η καρδιά μου διψασμένη γι’ αρετή.

Τι κι αν σκοντάψω και για λίγο γονατίσω
πάνω σηκώνομαι και κάνω νέα αρχή
κι όταν μετάνοια απ’ το Θεό ζητήσω
θυμάμαι πάντα «ο Θεός αγάπη εστί.»

Παρηγοριά μου και βοήθεια ο Χριστός
και η ελπίδα στηριγμένη στον Πατέρα
τ’ Αγίου Πνεύματος η Χάρη οδηγός
ένας Θεός συνοδοιπόρος κάθε μέρα.

Έτσι η ψυχή μου μένει πάντα φωτεινή
στο θέλημά Του συνεχώς παραδομένη
η εξομολόγηση την κάνει ταπεινή
και Τον δοξάζει πάντα κεχαριτωμένη.

ζ.α.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Παρατήρηση στους άλλους;

Ένας αρχάριος αδελφός συμβουλεύτηκε κάποιο γέροντα:
-Αν ιδώ κάτι άπρεπο στους αδελφούς με τους οποίους συγκατοικώ, πρέπει να μιλήσω;
- Αν εκείνοι είναι μεγαλύτεροι στην ηλικία ή συνομήλικοι σου ακόμη, αποκρίθηκε ο γέροντας, πιο αναπαυμένος θα είσαι, όταν σιωπήσεις. Έτσι θα νοιώθεις τον εαυτό σου μικρότερο και αμέριμνο.
- Τι να κάνω, Αββά, που με ταράσσουν συχνά οι λογισμοί; Να τους υποδείξω το άτοπον; ρώτησε πάλι ο αδελφός.
- Αν καταπονείται η ψυχή σου, υπόδειξε μια φορά το σφάλμα τους με ταπείνωση. Αν δεν σε ακούσουν, άφησε το ζήτημα στα χέρια του Θεού. Έτσι παραμερίζεις και το θέλημα σου, τον συμβούλεψε ο σοφός γέροντας.

Γεροντικό