Νυχτερινή Θεία Λειτουργία, κάθε Σάββατο στον Άγιο Επιφάνιο

Συνεχίζεται κάθε Σάββατο βράδυ προς Κυριακή από τις 9:00μ.μ - 00:30π.μ. να τελείται η Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία στο ξωκλήσι του Αγίου Επιφανίου στη Αγία Νάπα δρόμο κάβο Γκρέκο για τους εργαζομένους και όσους δεν έχουν την δυνατότητα να εκκλησιαστούν το πρωί της Κυριακής.

Μὲ τὸ μέτρο ποὺ κρίνεις θὰ κριθεῖς, γι΄αὐτὸ μὴ κρίνεις κανέναν!

Δυστυχῶς, πέφτουμε συχνὰ στὴν ἁμαρτία τῆς κατακρίσεως. Θὰ μποροῦσα νὰ τὴν κατατάξω στὴν κυριότερη ἁμαρτία ποὺ μαστίζει τὴν κοινωνία καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κύκλους. Ξεχνᾶμε ὅτι ὑπάρχει στὴν Γραφὴ ξεκάθαρη ἐντολὴ νὰ μὴν κρίνουμε κανέναν.

Ἀλλὰ ἂς ἑστιάσουμε στοὺς ἀνθρώπους «τῆς Ἐκκλησίας» ποὺ ὅπως εἴπαμε συνηθίζουμε νὰ κατακρίνουμε συνεχῶς, νὰ βάζουμε ἀριστεροὺς λογισμοὺς καὶ νὰ μὴν δικαιολογοῦμε τοὺς ἄλλους παρὰ μόνο τὸν ἑαυτό μας. (Πόσο τῆς Ἐκκλησία εἴμαστε τελικά;).

Γινόμαστε κριτὲς καὶ δικαστές, ρίχνουμε «τὸν λίθο τοῦ ἀναθέματος» καὶ ἔχουμε τὴν ἐντύπωση ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε οἱ καλοί, οἱ σωστοί, ὅτι σώζουμε καὶ ὅτι βαδίζουμε στὸν σωστὸ τὸν δρόμο.

Τὸ γεγονὸς ὅτι βάζουμε ἀριστεροὺς λογισμούς, ἀποδεικνύει μεγάλη πνευματικὴ ρηχότητα. Πολλοὶ Ἅγιοι, ὅπως ὁ πατὴρ Παΐσιος, τόνιζαν συχνά, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴν σκανδαλιζόμαστε μὲ τὸ παραμικρό. Δηλαδὴ γιὰ παράδειγμα, βλέπουμε κάποιον νὰ...

γυρνάει τὰ ξημερόματα στὸ σπίτι του, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ρέπει πρὸς τὴν κατάκριση θὰ πεῖ ἀπὸ μέσα του, ἔρχεται ἀπὸ τὰ μπουζούκια καὶ ἀπὸ τὰ ξενύχτια, τί ἀλήτης. Ἀντιθέτως, ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος θὰ βάλει λογισμὸ ὅτι γυρνάει ἀπὸ μία ἀγρυπνία καὶ θὰ χαρεῖ γιὰ τὸν ἀδελφὸ ποὺ προσεύχεται καὶ ἀγωνίζεται. Θὰ πεῖ δηλαδή, ἔγινε ἀλήτης γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ὅπως εἶχε ἀναφέρει ὁ πατὴρ Πορφύριος.

Τὸ νὰ μὴ δικαιολογοῦμε τοὺς ἄλλους καὶ νὰ δίνουμε δίκιο μόνο στὸν ἑαυτό μας, εἶναι καὶ αὐτὸ πολὺ σοβαρό σφάλμα. Ανεξαιρέτως ὅλοι οἱ Ἅγιοι, ὑποστήριζαν ὅτι ἦταν οἱ χειρότεροι τῶν πάντων καὶ δὲν διανοοῦνταν νὰ κατακρίνουν καὶ νὰ βάλουν λογισμὸ ἐναντίον ὁποιουδήποτε, δεδομένου ὅτι βρίσκονταν σὲ χειρότερη πνευματικὴ κατάσταση. Ἔτσι μὲ τὸν τρόπο αὐτό, ἔθεταν τὸν ἑαυτὸ τοὺς κάτω ἀπὸ ὅλους καὶ ἀπέφευγαν τὴν κατάκριση.

Πρὶν κατακρίνουμε κάποιον, ἂς ἀναλογιστοῦμε τί πᾶμε νὰ πράξουμε. Ὅπως λέει ἡ Γραφή, «ποιὸς σὲ ἔβαλε κριτὴ τοῦ ἀδελφοῦ σου;», «μὲ τὸ μέτρο ποὺ κρίνεις θὰ κριθεῖς», «μὴ κρίνεις γιὰ νὰ μὴ κριθεῖς»...

Τέλος, εἶναι θὰ λέγαμε πνευματικὸς νόμος, ὅταν κατακρίνεις καὶ δὲν μετανοήσεις γιὰ αὐτὸ ποὺ κατέκρινες, σύντομα θὰ πέσεις καὶ ἐσὺ στὸ ἴδιο ἁμάρτημα, διότι ὁ Θεὸς παίρνει τὴν Χάρη του καὶ δὲν πορεύεσαι μὲ τὴν Εὐλογία του.

Καλὴ Μετάνοια νὰ ἔχουμε, μακρυὰ ἀπὸ κατάκριση...

Αναδημοσίευση από: Ρωμαίϊκο Οδοιπορικό

Αγρυπνία, Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

Αγρυπνία στο Μοναστήρι της Παναγίας στη Αγία Νάπα θα τελεστεί το βράδυ της προσεχούς Παρασκευής 30 Νοεμβρίου Θ΄ αρχίσει στις 7:30μ.μ – 00:30π.μ

Ευχή στο σκήνωμα της Αγίας Ματρώνας της αόμματης

Η ψυχή σαν κερί ή σαν πυλός;

"Ο Θεός, καθώς λέγει η Γραφή, είναι ήλιος δικαιοσύνης, που με τις ακτίνες της καλοσύνης Του ομορφαίνει το σύμπαν. Η ψυχή πάλι, ανάλογα με την προαίρεσή της, γίνεται ή κερί, σαν φιλόθεη, ή πηλός, σαν φιλόυλη. Όπως λοιπόν ο πηλός, όταν εκτεθεί στον ήλιο, ξεραίνεται και το κερί μαλακώνει, το ίδιο κι η ψυχή. Εκείνη που είναι δοσμένη στα εγκόσμια και υλικά, όταν έλθει σ’ επαφή με τον Θεό, σκληραίνεται. Η φιλόθεη ψυχή όμως, όταν εκτεθεί στις φλογερές ακτίνες της θείας αγάπης, απαλύνεται, αποτυπώνει τους χαρακτήρες των Αγίων και γίνεται κατοικία Θεού."

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Αναδημοσίευση από: Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας Πατρών

Πανήγυρη Αποστόλου Ανδρέα, 29-30 Νοεμβρίου

Πανήγυρις Ανδρέου του Πρωτοκλήτου στις 30 Νοεμβρίου  

Εσπερινός, Θεία Λειτουργία στο εξωκλήσι του Απόστολου  Ανδρέα στην Αγία Νάπα, κοντά στο ξενοδοχείο ADAMS

Ὁ Γέροντας Νίκων γιὰ τὴν προσευχὴ

Τὴν προσευχὴ δὲν μπορεῖ κανένας νὰ στὴν διδάξει, τὴν μαθαίνεις μόνος σου καὶ τὴν ὀμορφιὰ τῆς προσευχῆς καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς προσευχῆς. Ὅ,τι καὶ νὰ σοὺ πεῖ ὁ ἄλλος, θὰ εἶναι λόγια ποῦ σου λέει κάποιος ἄλλος. Ὅταν ζήσεις ὅμως κάτι ἐσὺ προσωπικὰ τὰ ξέρεις ἀπὸ πρῶτο χέρι. Κανεὶς δὲν σοὺ μαθαίνει πῶς νὰ προσεύχεσαι, ὅπως κανεὶς δὲν σοὺ μαθαίνει πῶς νὰ βλέπεις, πῶς νὰ ἀκοῦς. Ξέρεις βλέποντας καὶ ἀκούγοντας καὶ ξέρεις τί ὀμορφιὰ ἔχει τὸ νὰ βλέπεις ὅταν βλέπεις. Ὅταν κλείνεις τὰ μάτια σου, ξέρεις πόσο ἄσχημα εἶναι νὰ μὴν βλέπεις. Ἔτσι καὶ μὲ τὴν προσευχή. Ἀρχίστε νὰ προσεύχεστε καὶ ἢ ἴδια ἢ προσευχή, τὸ ἴδιο τὸ "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον μέ", θὰ σᾶς διδάξει. Δὲν εἶναι πέντε τυχαῖες λέξεις. Θὰ κάτσεις τὸ βράδυ, θὰ προσπαθήσεις νὰ πεῖς "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον μὲ" μὲ καθαρὸ τὸ μυαλό. Έ,τότε θὰ σοὺ ἔρθει στὸ μυαλὸ ἀμέσως μὲ ποιὸν τσακώθηκες τὴν ἡμέρα, τί σου εἶπε καὶ τί τοῦ εἶπες, καὶ ἀμέσως θὰ καταλάβεις ὅτι ἐὰν θέλεις νὰ λὲς προσευχὴ σωστή, δὲν θὰ πρέπει νὰ μνησικακεῖς,νὰ θυμᾶσαι κάτι κακό. Ἡ ἴδια ἢ προσευχὴ θὰ σὲ διδάξει καὶ πῶς νὰ ζεῖς.

Ὅταν ἀρχίσεις νὰ λὲς "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον μέ", δὲν θὰ ἀλάξει μόνο ἢ σκέψη σου ἀλλὰ θὰ ἀλάξει καὶ ὃ τρόπος ποῦ ζεῖς.

Γι' αὐτὸ ξεκινῆστε ἀπὸ τὴν ἄλφα-βήτα γιὰ νὰ καταλήξετε ἐκεῖ ποῦ θέλετε.

Αναδημοσίευση από: Ρωμαίΐκο Οδοιπορικό