Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας: Η αλλαγή θα πρέπη να γίνη μέσα μας

Τα νέα του Ιερού Ναού μας για τον Ιούνιο

1. Η Νηστεία των Αγίων Αποστόλων
Ονομάζεται έτσι γιατί προηγείται των δύο Αποστολικών Εορτών. Της εορτής των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στις 29 Ιουνίου και της Συνάξεως των δώδεκα Αποστόλων στις 30 Ιουνίου. Τη νηστεύουμε προς τιμή τους και τους μιμούμεθα που νήστευαν και εγκρατεύοντο μέχρι θανάτου για να μας διδάξουν τις Ευαγγελικές Αλήθειες. Η νηστεία αυτή δεν έχει καθορισμένη χρονική περίοδο. Αρχίζει τη Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει στις 29 Ιουνίου (στις 29 δε νηστεύουμε εκτός αν πέσει Τετάρτη ή Παρασκευή οπότε καταλύουμε ψάρι). Φέτος η νηστεία αρχίζει από τις 20 Ιουνίου και λήγει στις 29. Είναι η ίδια με τη νηστεία των Χριστουγέννων.
*Για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά το θέμα της νηστείας συμβουλευτείτε τον πνευματικό σας.

2. Εξωκλήσι Μεγάλου Βασιλείου και Αγίας Αγάπης
Με ιδιαίτερη χαρά σας ενημερώνουμε ότι βρισκόμαστε στην φάση εικονογράφησης του τέμπλου στο Ξωκλήσι Αναστάσεως στο νέο κοιμητήριο και στο Ξωκλήσι Αγίων Βασιλείου και Αγάπης στην Αγία Νάπα. Όσοι επιθυμούν να γίνουν δωρητές για τις εικόνες του τέμπλου και να γραφτούν τα ονόματα τους υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως των δικών τους ανθρώπων μπορούν να αποταθούν στον κ.Μάριο Πέροικο 99637877.

3. Κατά το μήνα Ιούνιο ο Εσπερινός αρχίζει στις 7:00μ.μ. Ο Όρθρος τις Κυριακές στις 6:00π.μ.-9:30π.μ., και τις καθημερινές 6:30π.μ - 8:30π.μ

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Η αλλαγή θα πρέπη να γίνη μέσα μας

Του Αρχ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη

Σκανδαλίζονται πολλές φορές οι πιστοί από την ευτυχία των ασεβών και των απίστων. Πραγματικά, όταν ρίξωμε ένα βλέμμα γύρω μας, θα δούμε ότι ο Θεός, κατά την ανθρώπινη λογική, πολύ άδικα μοιράζει τα αγαθά του. Εκεί, όπου θα έπρεπε να δίνη ευτυχίες δίνει δυστυχίες. Εκεί, όπου θα έπρεπε να δίνη πλούτον, δίνει φτώχεια και εκεί, όπου θα έπρεπε να δώση φτώχεια, δίνει πλούτο. ΄Οταν περιμένωμε να μας ευλογήση, τότε μας δίνει ένα χτύπημα δυνατό, ενώ ταυτοχρόνως άλλους τους διατηρεί σ΄ ένα διαρκές χαμόγελο. Θα λέγαμε, χρησιμοποιώντας μια σύγχρονη φράση, ότι ο Θεός διαρκώς κάνει διακρίσεις. Σκανδαλιζόμαστε από αυτό. Γιατί άραγε;

Απλούστατα, διότι η καρδιά μας στρέφεται εις όλα αυτά, είναι καθηλωμένη εις αυτά, τα αγαπά, τα αποζητεί. ΄Ομως η λύσις του δράματος αλλού θα πρέπη να αναζητηθή. Δεν θα πρέπη να ζητούμε την κατάργηση αυτής της φαινομένης διακρίσεως, της φαινομένης αδικίας. Η αλλαγή θα πρέπη να γίνη μέσα μας. Πρέπει να γίνωμε εντελώς ξένοι προς παν το ανθρώπινον, προς πάσαν ανθρωπίνην λογική, ανθρωπίνην σκέψιν και προς παν αγαθόν. Να είμεθα αδιάφοροι προς πάντα. ΄Οταν αποξενωθούμε από όλα, τότε ο Θεός θα μπορή να είναι το παν για μας, να μένη σε μας μόνος ο Θεός. Αυτό θα μας δώση την ουσιαστική γαλήνη. Αλλοιώς, αν υπάρχη έστω και κάτι μέσα στην καρδιά μας που δεν είναι της άλλης ζωής αλλά αυτής, να ηξεύρωμε ότι συχνά θα βασανιζόμαστε.