Υπενθυμίζουμε:

1. Αγρυπνίες 11 και 14 Αυγούστου 2017
Για λεπτομέρειες, πατήστε εδώ.

2. Ο Επιτάφιος και τα Εγκώμια της Θεοτόκου, 13 Αυγούστου 2017
Ο Επιτάφιος και τα εγκώμια της Παναγίας, είναι μία πολύ ωραία ακολουθία η οποία συνηθίζεται να ψάλλεται το δεκαπενταύγουστο την 13η του μηνός προεόρτια της Κοιμήσεως της Θεοτόκου η οποία «μεταβαίνει από της γης εις τα άνω». Μετά το πέρας του Εσπερινού, είθισται να περιφέρεται ο Επιτάφιος της Παναγίας. Όπως ακριβώς με τον Επιτάφιο της Μεγάλης Παρασκευής, ψάλλονται προς τιμή της Παναγίας τα Εγκώμια και τα Ευλογητάρια.
ΣΤΑΣΙΣ Α’ Ἡ Ἁγνὴ ἐν τάφῳ, κατετέθης βαβαί, ἡ Θεὸν γαστρί σου χωρήσασα καὶ κυήσασα ἀφράστως ἐπὶ γῆς.
ΣΤΑΣΙΣ Β’ Ἄξιόν ἐστι, μεγαλύνειν σὲ τὴν Θεοδόχον, τὴν τῶν ἀρετῶν ταμεῖον ὑπάρξασα,
καὶ χαρίτων ἁπασῶν τῶν τοῦ Θεοῦ.
ΣΤΑΣΙΣ Γ’ Αἱ γενεαὶ πᾶσαι, ὕμνον τῇ ταφῇ σου, προσάγουσι Παρθένε.
ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ Εὐλογητή εἶ Δέσποινα, σκέπε, φρούρει τούς εἰς σέ ὑμνολογούντας.
Τῶν Ἀγγέλων ὁ δῆμος, κατεπλάγη ὁρῶν σε, ἐν νεκροῖς λογισθεῖσαν, τῆν Σωτῆρα τῶν βροτῶν,
Μαριάμ τετοκυῖαν, τόν σύν ἑαυτῷ τόν Ἀδάμ ἐγείραντα, καί ἐξ’ Ἄδου πάντας ἐλευθερώσαντα.

3. Θέματα νηστείας
Στις 16, 18 του Αυγούστου έχουμε κατάλυση οίνου και ελαίου.

4. Αγιογραφίες Εξωκκλησίου Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης και Ιωσήφ του Μνήστωρος
Όσοι επιθυμούν να ενισχύσουν οικονομικά στην αγιογράφηση του εξωκκλησιού μπορούν να αποταθούν στον ταμία της εκκλησίας μας Μάριο τηλ. 23721465

5. Κατά το μήνα Αύγουστο ο Εσπερινός αρχίζει στις 6:30μ.μ. ο Όρθρος τις Κυριακές στις 6:30-9:45π.μ. και τις καθημερινές 6:30-8:30π.μ.

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Κυριακή ΚΑ΄ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα Γαλ. 2, 16-20

Πρωτότυπο Κείμενο
Αδελφοί, ειδότες οτι ου δικαιούται άνθρωπος εξ έργων νόμου εαν μη δια πίστεως Ιησού Χριστού, και ημείς εις Χριστόν Ιησούν επιστεύσαμεν, ινα δικαιωθώμεν εκ πίστεως Χρίστου και ουκ εξ έργων νόμου, διότι ου δικαιωθήσεται εξ έργων νόμου πάσα σαρξ. Ει δε ζητούντες δικαιωθήναι εν Χριστώ ευρέθημεν και αυτοί αμαρτωλοί, αρα Χριστός αμαρτίας διάκονος; Μη γένοιτο. Ει γαρ α κατέλυσα ταύτα πάλιν οικοδομώ, παραβάτην εμαυτόν συνίστημι. Εγω γαρ δια νόμου νόμω απέθανον, ινα Θεω ζήσω. Χριστώ συνεσταύρωμαι· ζω δε ουκέτι εγω, ζη δε εν εμοί Χριστός· ο δε νυν ζω εν σαρκί, εν πίστει ζω τη του υιού του Θεού του αγαπήσαντος με και παραδόντος εαυτόν υπέρ εμού.

Νεοελληνική Απόδοση
Αδελφοί, ξέρουμε πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί με την τήρηση των διατάξεων του νόμου. Αυτό γίνεται μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό. Γι’ αυτό κι εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να δικαιωθούμε με την πίστη στο Χριστό κι όχι με την τήρηση του νόμου· γιατί με τα έργα του νόμου δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος. Αν όμως, ζητώντας να σωθούμε από τον Χρίστο, βρεθήκαμε να είμαστε και μείς αμαρτωλοί όπως οι εθνικοί, σημαίνει τάχα πως ο Χριστός οδηγεί στην αμαρτία; Όχι βέβαια! Γιατί, αν ότι γκρέμισα το ξαναχτίζω, είναι σαν να ομολογώ πως έκανα λάθος όταν το γκρέμιζα. Κι αληθινά, με κριτήριο τον νόμο, έχω πεθάνει για τη θρησκεία του νόμου, για να βρω τη ζωή κοντά στο Θεό. Έχω πεθάνει στον σταυρό μαζί με τον Χριστό. Τώρα πια δεν ζω εγώ, αλλά ζει στο πρόσωπο μου ο Χριστός. Κι η τωρινή σωματική μου ζωή είναι ζωή βασισμένη στην πίστη μου στον Υιό του Θεού, που με αγάπησε και πέθανε εκούσια για χάρη μου.

Σχολιασμός
H προς Γαλάτας Επιστολή του Αποστόλου Παύλου είχε αποσταλεί προς τους χριστιανούς της περιοχής της Γαλατίας της Μ. Ασίας. Οι εκκλησίες της περιοχής αυτής είχαν ιδρυθεί από την πρώτη αποστολική περιοδεία του Απ. Παύλου συνοδευόμενοι από τον Απ. Βαρνάβα. Ο Απόστολος Παύλος στη συγκεκριμένη περικοπή αναφέρεται στο γνωστό πρόβλημα, το οποίο δημιουργήθηκε όταν οι εξ Ιουδαίων Χριστιανοί άρχισαν να υποστηρίζουν ότι είναι αναγκαίο από όλους η τήρηση των διατάξεων του Μωσαικού Νόμου. Οι εξ Ιουδαίων Χριστιανοί ήθελαν να επιβάλουν το Μωσαικό Νόμο στους εξ εθνών Χριστιανούς. Στο πρόβλημα αυτό γίνεται αναφορά και στις Πράξεις των Αποστόλων (Πραξ. 15,1): «Εάν μη περιτέμνησθε τω έθει Μωυσέως ου δύνασθαι σωθήναι».

Η ελευθερία του Ευαγγελίου του Χριστού και ο κίνδυνος υποδουλώσεως στο Μωσαϊκό Νόμο οδήγησε την εκκλησία των αποστολικών χρόνων να συνειδητοποιήσει τη νέα διάσταση του Ευαγγελίου του Χριστού σε σύγκριση με τη δουλεία στην οποία οδήγησε ο Μωσαϊκός Νόμος. Οι Ιουδαίοι με την επιμονή τους στην ακριβή τήρηση του Νόμου έθεταν σε αμφισβήτηση τη μοναδικότητα του Ευαγγελίου. Όμως ο Απ. Παύλος τονίζει ότι η ελευθερία προσφέρεται με το Ευαγγέλιο, ενώ ο σταυρός του Χριστού είναι η πηγή της ελευθερίας καθώς και η νέα ζωή των τέκνων του Θεού που χαρακτηρίζεται από την ελευθερία. Ωστόσο ο Απ. Παύλος στη σημερινή αποστολική περικοπή λέει: «Χριστώ συνεσταυρώμαι. Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός». Με αυτή την πρόταση ο απόστολος καθορίζει τα κριτήρια και τα χαρακτηριστικά της χριστιανικής ταυτότητας, του τρόπου ζωής και του ήθους των ανθρώπων.

Ο Απ. Παύλος γράφοντας προς τους Γαλάτες υπογραμμίζει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει δίκαιος ενώπιον του Θεού με την τήρηση των τυπικών διατάξεων του παλαιού μωσαϊκού νόμου, αλλά μόνο με την αληθινή πίστη στον Ιησού Χριστό. «Ου δικαιούται άνθρωπος εξ έργων νόμου, εάν μη δια πίστεως Ιησού Χριστού και ημείς εις Χριστόν Ιησού επιστεύσαμεν» (Γαλ.2,16). Συνεπαρμένος από την άβυσσο της αγάπης και της φιλανθρωπίας του Θεού, που είναι ο Σταυρός, διατυπώνει μία ιδιαίτερα συγκινητική και μυσταγωγική ομολογία: «Χριστώ συνεσταυρώμαι. Ζω δε ουκέτι εγω, ζη δε εν εμοί Χριστός». Όταν ο Απ. Παύλος μιλά γι’ αυτή την ανατροπή του παλαιού αμαρτωλού ανθρώπου και συνάμα για την οικείωση μιας νέας ζωής εν Χριστώ, εμείς δεν επιτρέπεται να παραμένουμε σε μια απλώς εξωτερική τυπική θρησκευτικότητα. Οφείλουμε να εισέλθουμε στη χριστιανική βίωση του σαρκωθέντος, σταυρωθέντος και αναστάντος Χριστού. Αληθινός Χριστιανός είναι ο άνθρωπος που ζεί το γεγονός του Χριστού στο είναι του, στην προσωπική του ύπαρξη, στην καθημερινή του ζωή και μέσα στην οικογένεια του. Ο Ιησούς Χριστός δεν είναι κάτι δευτερεύον· είναι το κεντρικό και μοναδικό πρόσωπο της ανθρωπότητας, ο λυτρωτής και σωτήρας του κόσμου.

Το σημείο της χριστιανικής πίστεως είναι ο Ιησούς Χριστός και μάλιστα ο εσταυρωμένος Χριστός. Ποια σημασία μπορεί να έχει για εμάς σήμερα η διακήρυξη του Αποστόλου στη σημερινή αποστολική περικοπή, το ότι «ου δικαιούται άνθρωπος εξ έργων νόμου αλλά δια της πίστεως του Ιησού Χριστού» (Γαλ. 2,16);. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το σύνολο των πιστών οπαδών του Χριστού για τον καθένα μας ξεχωριστά και η εκκλησία του Χριστού είναι η εκκλησία του Σταυρού. Ο Χριστός είπε: «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν αράτω τον Σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι» (Μαρκ.8,34). Έπειτα με το να μιμηθούμε το Χριστό και να σηκώσουμε το δικό μας Σταυρό συνεπάγεται με την ανάλογη συμπεριφορά μας εντός του κόσμου. Ο Χριστός πάνω στο Σταυρό ανέβηκε για να λύσει τα δεσμά της αμαρτίας και να προσφέρει τη συγχώρηση σε όλους τους ανθρώπους. Ακόμα και πάνω στο Σταυρό προσευχόταν και γι’ αυτούς που τον είχαν σταυρώσει. Επομένως η συγχωρητικότητα είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των Χριστιανών. Ο Χριστός πάνω στο Σταυρό προσφέρει στον καθένα μας την δύναμη την πνευματική για να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της ζωής. Η δύναμη του Σταυρού υπερβαίνει τα πάντα. Για τον πιστό ο Σταυρός είναι «Θεού δύναμις και Θεού σοφία» (Α΄ Κορ. 1,24). Ο Σταυρός του Χριστού είναι το σημείο που διαγράφει την πορεία προς την αναζήτηση της σωτηρίας μας.

Έτσι ο Απ. Παύλος μας καλεί να ενωθούμε με το Χριστό σταυρώνοντας τον παλιό εαυτό μας και αποβάλλοντας την αμαρτία, λαμβάνοντας έτσι τη σωτηρία που πηγάζει από τη σταυρική θυσία του Ιησού Χριστού. Ο Σταυρός και η Σταύρωση συνενώνει τον κάθε άνθρωπο με τον εσταυρωμένο Κύριο. Ο Χριστός καταδικάστηκε και ο θάνατός του είχε ως αποτέλεσμα την ελευθερία των ανθρώπων από την τυπολατρική τήρηση των διατάξεων του νόμου.
Της Ξένιας Παντελή, θεολόγου

Δεν υπάρχουν σχόλια: