Τα νέα του Ιερού Ναού μας για τον Ιούνιο

1. Κατά το μήνα Ιούνιο ο Εσπερινός και το Μέγα Απόδειπνο αρχίζουν στις 7:00μ.μ. Ο Όρθρος τις Κυριακές στις 6:00-9:30π.μ.και τις καθημερινές 6:30-8:30π.μ.

Τρίτη 31 Αυγούστου 2010

Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010

Άγιος Φανούριος

«Ουράνιον εφύμνιον εν γη τελείται λαμπρώς, επίγειον πανήγυριν νυν εορτάζει φαιδρώς, αγγέλων πολίτευμα, άνωθεν υμνωδίαις ευφημούσι τους άθλους, κάτωθεν Εκκλησία, την ουράνιον δόξαν. Ην εύρες πόνοις και άθλοις τοις σοις, Φανούριε ένδοξε».


Ο Άγιος Φανούριος είναι από τους πιο αγαπητούς άγιους σε όλο τον ελληνικό λαό, που κάθε χρόνο τιμά και πανηγυρίζει την μνήμη του στις 27 Αυγούστου.

Αυτός ο τόσο αγαπητός άγιος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί χωρίς αμφιβολία ως δώρο Θεού, διότι ήταν και παράμενε άγνωστος για πολλούς αιώνες και μόνο το 1500 μ.Χ. βρέθηκε η Ιερή εικόνα του, που μας αποκάλυψε την ύπαρξή του την παρρησία του ενώπιον του Θεού, ο οποίος τον έχει χαριτώσει με τόσο μεγάλη θαυματουργική δύναμη. Δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τον Άγιο Φανούριο, μόνο το όνομά τουπου ήταν γραμμένο πάνω στην εικόνα που βρέθηκε και ήταν στρατιωτικός, όπως φανερώνει η στολή που φορά και μάλιστα κατά τους πρώτους αιώνες των μεγάλων διωγμών της Χριστιανοσύνης.

Επίσης πάνω στην εικόνα του, εικονίζονται και τα μεγάλα μαρτύρια που υπέστη ο Άγιος. Αυτά βέβαια είναι αρκετά, διότι μία εικόνα μας εξιστορεί όσα πράγματα θα μα εξιστορούσε και ένα βιβλίο.

Πριν από 500 περίπου χρόνια, όταν οι Τούρκοι είχαν κυριεύσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, από ένα εντελώς τυχαίο γεγονός, βρέθηκε η ιερά και σεβάσμια εικόνα του Αγίου.

Τον καιρό που οι Αγαρηνοί, περίπου δηλαδή το 1500, κατέλαβαν το νησί της Ρόδου, θέλησαν να το οχυρώσουν και να ξαναφτιάξουν τα τείχη της πόλης, που είχαν σε πολλά σημεία καταστραφεί. Πήραν λοιπόν σαν εργάτες πολλούς χριστιανούς, κι εκείνοι, καθώς έσκαβαν στα χαλάσματαΚάποιων σπιτιών και παλαιών γκρεμισμένων ναών, βρήκαν μία θαυμάσια εικόνα, ολοκάθαρη και άφθαρτη που φαινόταν σαν να είχε αγιογραφηθεί την ίδια μέρα, πράγμα αξιοπερίεργο και που αποδεικνύει ότι η ανεύρεση της εικόνας δεν είναι τυχαία, αλλά δωρεά του Θεού.

Η εικόνα έδειχνε τον Άγιο Φανούριο νέο στην ηλικία, ντυμένο στρατιωτικά, να κρατάει ένα σταυρό και μαζί μια λαμπάδα αναμμένη. Ολόγυρα από την εικόνα, κατά την συνήθεια των αγιογράφων τότε, υπήρχαν 12 παραστάσεις από τα μαρτύρια του Αγίου.

Τα μαρτύρια που απεικονίζονται είναι μεγάλα και σκληρά και αποκαλύπτουν ότι πρόκειται για μεγάλο και γενναίο αθλητή της πίστεως.


Στη πρώτη παράσταση:
Εμφανίζεται ο Άγιος να απολογείται με παρρησία μπροστά στο Ρωμαίο άρχοντα.
Στη δεύτερη :
Ο Άγιος εικονίζεται ανάμεσα σε στρατιώτες που τον χτυπούν με πέτρες στο κεφάλι και στο στόμα.
Στη τρίτη :
Δείχνει τη συνέχεια αυτών των βασανιστηρίων, όπου έχουν ρίξει τον Άγιο πλέον στο χώμα και τον χτυπούν μανιασμένα με ρόπαλα και ξύλα, ενώ προσεύχεται.
Στη τέταρτη:
Είναι γυμνός και ματωμένος μέσα στη φυλακή, όπου οι δήμιοί του του καταξεσκίζουν τις σάρκες με σιδερένια εργαλεία. Εκείνος υπομένει ατάραχος με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό.
Στη πέμπτη:
Ο Άγιος βρίσκεται μπροστά στο σκληρό τύραννο με μία έκφραση που δείχνει τον πόνο και το μαρτύριο.
Στη έκτη:
Προσεύχεται μόνος του μέσα στη φυλακή έχοντας υψώσει τα χέρια ικετευτικά προς τον Ουρανό.
Στη έβδομη :
Εικονίζεται ένα ακόμη μαρτύριο, όπου είναι γυμνός και καταματωμένος, ενώ γύρω του καίνε το σώμα του με αναμμένες λαμπάδες.
Στην όγδοη :
Εμφανίζεται καταπλακωμένος κάτω από μια μεγάλη πέτρα και ολόγυρά του βρίσκονται άγρια θηρία, έτοιμα να τον κατασπαράξουν, ωστόσο μοιάζουν να είναι καθηλωμένα από την αγιότητά του.
Στην ένατη:
Βρίσκεται μπροστά σε ένα ακόμα μαρτύριο, αφού τον έχουν στήσει μπροστά στα είδωλα με αναμμένα κάρβουνα στα χέρια, αλλά εκείνος προτιμά να κρατά τα κάρβουνα στα χέρια και να καίγεται, παρά να τα πετάξει στα είδωλα και να λυτρωθεί.
Στη δέκατη:
Δέεται με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό, ενώ γαλήνη και το θείο φως είναι ζωγραφισμένα στο πρόσωπό του.
Στη ενδέκατη:
Η κορύφωση του μαρτυρίου του!
O Άγιος στέκεται στη μέση και οι βασανιστές του τον έχουν τοποθετήσει σ’ ένα μεγάλο μάγκανο και του τσακίζουν τα κόκαλα. Το πρόσωπο του παραμένει ήρεμο και υπομένει και υπομένει με καρτερία το φρικτό μαρτύριο. Στη τελευταία παράσταση εικονίζεται το φοβερό τέλος του μαρτυρίου του. Οι δήμιοί του τον έκαψαν ζωντανό, αφού μέχρι τέλους, στο Κύριό μας.
Εικονίζεται λοιπόν μέσα σ’ ένα λάκκο με αναμμένα ξύλα, περιτριγυρισμένος από αναμμένες φλόγες και καπνούς.
Πάλι όμως το πρόσωπό του εξακολουθεί να είναι ήρεμο και ατάραχο, εστραμμένο με πίστη και αγαλλίαση προς τον αγαπημένο του Χριστό.
Και μόνο τα μαρτύρια που εικονίζονται στην εικόνα του Αγίου, τον καθιστούν μεγαλομάρτυρα.
Παράλληλα όμως και τα αναρίθμητα θαύματα που Χάριτι Θεού επιτελεί, επιβεβαιώνουν ότι ο Άγιος έχει μεγάλη παρρησία προς τον Θεό.
Στα ερείπια λοιπόν εκείνα, ο επίσκοπος της Ρόδου, αναστήλωσε το ναό του Αγίου Φανουρίου, ο οποίος σώζεται μέχρι σήμερα, όπως και η εικόνα που βρέθηκε 500 χρόνια πριν.
Τα θαύματα που από τότε άρχισε να τελεί ο Άγιος έγιναν αφορμή να συντρέχουν στη Ρόδο πολλού χριστιανοί για να ζητούν τις μεσιτείες του.
Η πιο χαρακτηριστική παράδοση στο λαό μας είναι βέβαια το εορταστικό
Έθιμο της φανουρόπιτας που γίνεται συνήθως τη παραμονή της εορτής του.
Η πίτα αυτή είναι συνήθως μικρή και στρογγυλή σαν μικρός άρτος, μοιράζεται στους πιστούς και γίνεται άλλοτε για να φανερώσει κάποιο χαμένο αντικείμενο ή κάποια χαμένη υπόθεση ή ακόμα να φανερώσει την υγεία σε κάποιον ασθενή.
Υπάρχει επίσης και παράδοση ότι με τη πίτα αυτή γίνεται μνεία της μητέρας του, αλλά άγνωστο για ποιο λόγο.
Ο Άγιος αποτελεί έναν από τους πιο αγαπητούς και προσφιλείς αγίους, στον οποίο, ακόμη και σήμερα, προστρέχουν πλήθος πιστών και εκείνος
σπεύδει γρήγορα να εκπληρώσει ότι του ζητήσουμε.



```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Φανούριος ο Νεοφανής

Η μνήμη του τιμάται στις 27 Αυγούστου

Ο ένδοξος του Χριστού μεγαλομάρτυς Φανούριος ιστορικά δεν είναι γνωστός. Τον γνωρίσαμε μετά από τυχαία εύρεση της εικόνας του το δέκατο τέταρτο αιώνα στη Ρόδο. Τότε την ανασκαφή παλαιών οίκων στο νότιο μέρος του παλαιού τείχους βρέθηκε αρχαίος ναός με πολλές κατεστραμμένες εικόνες. Μεταξύ αυτών βρέθηκε και αυτή του αγίου Φανουρίου, στην οποία ο άγιος εικονίζεται νεαρός στρατιώτης που κρατεί στο δεξί χέρι σταυρό με αναμμένη λαμπάδα. Η εικόνα περιβάλλεται από δώδεκα μαρτύρια.
Πολλοί έχουν συνδυάσει τη μνήμη του με φανερώματα και τον θεωρούν ως τον άγιο που φανερώνει χαμένα αντικείμενα ή κρυμμένα μυστικά. Και τούτο γιατί ο άγιος έγινε γνωστός από την φανέρωση της εικόνας του.
Ας ευχηθούμε να φανερώσει ο μεγαλομάρτυς Φανούριος σε όλους μας την αγάπη του Θεού, το λόγο του Ευαγγελίου Του, το δρόμο της μετανοίας και της σωτηρίας μας.

==================================================================


Προστάτης της Νήσου Ρόδου

O Άγιος Φανούριος είναι ο πολιούχος και προστάτης Άγιος ολοκλήρου του νησιού τής Ρόδου.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας σκάβο ντας οι Αγαρηνοί για να ανακαινίσουν το κάστρο τής Ρόδου βρήκαν θεμέλια παλαιάς Εκκλησίας με πολλές εικόνες κατεστραμμένες ανάμεσα στις οποίες ξεχώριζε και μία παλαιά εικόνα πού έμοιαζε καινούργια και φρεσκοβαμμένη και τριγύρω στο πλαίσιο της, ήσαν ζωγραφισμένα όλα τα μαρτύρια του εικονιζόμενου Αγίου, ο οποίος φαινόταν πολύ νέος στην ηλικία, ντυμένος στρατιωτικά και κρατώντας στο δεξί του χέρι Σταυρό πάνω στον οποίο στηριζόταν αναμμένη λαμπάδα.
Στον Άγιο Φανούριο καταφεύγουν οι πιστοί, για να επικαλεστούν την βοήθεια του στις διάφορες ανάγκες της ζωής τους και μάλιστα όταν χάσουν ο,τιδήποτε ζητούν την παρέμβαση του και αμέσως το βρίσκουν. Ανάμεσα στα άλλα δώρα πού προσφέρουν στον Άγιο οι πιστοί είναι και ή φανουρόπιτα, την οποίαν τάζουν στον Άγιο, για να τους φανερώσει το αντικείμενο πού έχασαν ή κάποια λύση σε οποιοδήποτε πρόβλημα τους.
Στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας τον Ναό του Αγίου τον εξουσίαζε ένας Τούρκος ο όποιος τον είχε κάμει στάβλο και έβαζε μέσα τα χόρτα και τα άχυρα για τα ζώα του. Μία μικρή χριστιανή γειτόνισσα είχε φτιάξει από ντενεκίδι ένα μικρό ακίνδυνο κανδήλι και το άναβε κάθε μέρα από ένα παράθυρο του τρούλου μη δίνοντας σημασία στις απειλές του Τούρκου.
Στον Συναξαριστή της Εκκλησίας αναφέρονται ορισμένα από τα θαύματα του Αγίου πού έκανε σε παλαιότερες εποχές. Είναι αδύνατο όμως να περιγράψει κάποιος τα θαύματα που κάνει καθημερινά ο Άγιος αυτός Μεγαλομάρτυρας του Χριστού σε όσους με πίστη επικαλούνται την μεσιτεία του στις ανάγκες και τις δυσκολίες της ζωής τους.
Γνωρίζουμε βέβαια ότι ή πηγή του κάθε καλού και της κάθε δωρεάς είναι ο Χριστός. Από τον Χριστό παίρνουν οι Άγιοι και δίνουν σε μας. Δεν είναι ανεξάρτητες μονάδες πού ενεργούν αυτόβουλα και αυτοδύναμα. Είναι μεσίτες ανάμεσα στον Χριστό και τους ανθρώπους, όπως και ο Χριστός είναι Μεσίτης ανάμεσα στον Θεό Πατέρα Του και σε μας.
Η μνήμη του Αγίου Φανουρίου γιορτάζεται στις 27 Αυγούστου στον Ιερό Ναό του στην Ρόδο, με λαμπρότητα και προσέλευση πλήθους λαού.


Αναδημοσίευση από: Ορθόδοξος Χριστιανική Γωνιά

Ημερομηνία Ανάρτησης: 27/08/2010

Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

Η αγάπη του Κυρίου μας και η δική μας ματαιοδοξία

Κύριος δημιούργησε τον άνθρωπο για να ζήσει αιώνια και να βρει σ’ Αυτόν τη μακαριότητά του, μας δημιούργησε με σκοπό να είμαστε μαζί Του και να γίνουμε ένα με Αυτόν. Ο ίδιος ο Κύριος θέλει να είναι μεθ’ ημών και εν ημίν.

Με λάσπη ο Κύριος έπλασε τον άνθρωπο, αλλά μας αγαπά σαν δικά Του παιδιά και μας προσμένει με μία σφοδρή επιθυμία. Ο Κύριος μας αγαπά με μία τόση μεγάλη αγάπη, που σαρκώθηκε για εμάς, έχυσε το Αίμα Του για εμάς και μας το έδωσε για να το πιούμε. Μας έδωσε επίσης το Σώμα Του, τόσο αγνό, κι έτσι γίναμε παιδιά του. Ο Κύριος ήρθε πάνω στη γη για να μας υψώσει εκεί όπου ο Ίδιος κατοικεί. Εκεί είναι που ο Κύριος μας καλεί παρόλες τις αμαρτίες μας.

Χάνουμε εύκολα τη χάρη εξαιτίας της ματαιοδοξίας, από μία και μόνη σκέψη υπερηφανείας. Μπορούμε να νηστέψουμε πολύ, να προσευχηθούμε πολύ και να κάνουμε πολλά καλά. Ώστόσο, εάν με αυτό πέφτουμε στη ματαιοδοξία, θα μοιάζουμε με το τύμπανο, που ηχεί μεν, αλλά που στο εσωτερικό του είναι άδειο. Από εκείνη τη στιγμή, η ψυχή δεν θα μπορεί πια να προσεύχεται με τη καθαρότητα. Άσχημες σκέψεις θα έρχονται και θα τη βασανίζουν. Ο Κύριος μας αγαπά, κι όμως εμείς πέφτουμε, διότι δεν έχουμε ταπείνωση.


Αναδημοσίεση από: Ορθόδοξο Ιστολόγιο Επαρχίας Αμμοχώστου

Ημερομηνία Ανάρτησης: 26/08/2010

Τρίτη 24 Αυγούστου 2010

Ο Θεός μας στέλνει ανθρώπους...

Το λάθος μας πάντα είναι ότι δεν παίρνουμε στα σοβαρά αυτό που είναι η δεδομένη, η παρεχομένη σημερινή ημέρα της ζωής μας, το ότι ζούμε στο παρελθόν ή στο μέλλον και το ότι όλο και περιμένουμς κάποιαν ιδαίτερη μέρα, οπότε η ζωή μας θα ξεδιπλωθεί και θα αποκτήσει όλη την σημασία και σπουδαιότητά της και δεν προσέχουμε ότι η ζωή μας κυλάει και φεύγει σα νερό, που διαρρέει μέσα από τα δάκτυλα του χεριού, ή όπως τον πολύτιμο σπόρο, που διαπερνά και πέφτει από μη σφιχτοδεμένο σακκί.

Συνεχώς, την κάθε μέρα και την κάθε ώρα, ο Θεός μας στέλνει ανθρώπους είτε περιστάσεις είτε καθήκοντα, που πρέπει να χρησιμεύσουν σαν αφετηρία στην αναγέννησή μας, αλλά εμείς δεν του δίνουμε προσοχή, με αποτέλεσμα την κάθε ώρα να εναντιωνόμαστε στο θέλημα Του Θεού για μας. Και πράγματι, πως μπορεί ο Θεός να μας βοηθήσει; Μόνο στέλλοντάς μας στην καθημερινή μας ζωή συγκεκριμένους ανθρώπους και συγκεκριμένες συγκυρίες περιστάσεων. Αν δε την ώρα της ζωής μας την δεχόμαστε σαν την ώρα, όπου εκδηλώνεται του Θεού το θέλημα για μας και σαν την αποφασιστική, την σπουδαιότατη και μοναδική ώρα της ζωής μας, οποίες ως την ώρα εκείνη κρυμμένες πηγές χαράς, αγάπης και δύναμης θα ξεπηδούσαν και θα ανέβλυζαν από τα βάθη της ψυχής μας!

Να δεχόμαστε, λοιπόν, με σοβαρότητα κάθε άνθρωπο, που συναπαντούμε στον δρόμο της ζωής μας και να παίρνουμε στα σοβαρά κάθε ευκαρία και δυνατότητα να κάνουμε έργο καλό και να 'στε βέβαιοι ότι μ' αυτό τον τρόπο κάνετε αυτό που θέλει ο Θεός για σας στις συγκεκριμένες εκείνες περιστάσεις, την δεδομένη εκείνη ημέρα και ώρα.

Αν αγαπούσαμε τον Θεό περισσότερο, πόσο εύκολα θα Του εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο ολόκληρο με όλες τις αντινομίες του και τις ακατανόητες πλευρές του! Όλες οι δυσκολίες οφείλονται στο ότι οι άνθρωποι δεν αγαπούν ο ένας τον άλλον αρκετά. Εκεί όπου υπάρχει αγάπη δεν μπορούν να υπάρχουν δυσκολίες.

Πολλή από την σύγχυση, που υπάρχει ανάμεσα στους σύγχρονους Χριστιανούς, θα διαλύοταν, αν είμαστε πραγματικά Χριστιανοί με την κυριολεκτική, Ευαγγελική σημασία της λέξης, θα λυόταν, ανάμεσα σ' άλλα, και το θέμα της σημασίας του πόνου στη ζωή, του να υποφέρουμε "όπως ο Κύριος υποφέρει"... και άλλα πολλά. Λαμβάνοντας υπόψη την ακόρεστη και άπληστη προσκόλλησή μας στα αγαθά του κόσμου τούτου - όταν η ίδια η προσκόλληση στα αγαθά του κόσμου τούτου - όταν αυτή η ίδια η προσκόλληση γίνεται πρόξενος πολλού πόνου - για ποιο θρησκευτικό και πνευματικό νόημα της ζωής μας, περιλαμβανομένου και του δικού μας πόνου, μπορούμε να μιλούμε;


Πηγή: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ, του πρεσβύτερου Αλεξάνδρου Ελτσιανίνωφ
Αναδημοσίεση από: Ορθόδοξο Ιστολόγιο επαρχίας Αμμοχώστου

Ημερομηνία Ανάρτησης: 24/08/2010

Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010

ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ, ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ

- Είναι μερικοί γονείς πού, αν μάθουν ότι το παιδί τους θα γεννηθεί μογγολάκι, πάνε καί το σκοτώνουν. Κάνουν έκτρωση. Λες καί δεν είναι άνθρωπος ή δεν έχει ψυχή... Λες καί δεν μπορεί να κερδίσει τον Παράδεισο... Καί ξέρεις τι καλοσύνη έχουν τα καημένα. Να, ένα πού γνωρίζω κάνει καί καλή προσευχή... Κάνει καί πολλές μετάνοιες... Μούσκεμα στον ιδρώτα γίνεται... Τέτοιο φιλότιμο έχει.

(θυμήθηκε κάτι καί χαμογέλασε).

- Μετά, όταν πεινάσει, τρίβει την κοιλίτσα του με το χέρι καί λέει στην εικόνα της Παναγίας: "Παναγίτσα, τώρα πάω φάω καί μετά πάλι έρθω προσευχή".

Γέλασε χαρούμενος ο γέροντας.

- Με κομποσχοίνι, γέροντα, κάνει προσευχή;

- Ναι, καί με το κομποσχοίνι... Μετά, ξέρεις τι καλοσύνη έχει;... Να, μια φορά το κορόιδευαν κάτι παιδιά στην γειτονιά καί έπιασαν να το σκουντάνε... σχεδόν το δέρναν το καημένο. Το βλέπει ο πατέρας... ορμάει... Πιάνει ένα παλιόπαιδο καί, πάνω στον θυμό του, ήταν έτοιμος να το δείρει.

»Μπαίνει στη μέση το μογγολάκι, πιάνει τα χέρια του πατέρα να τον εμποδίσει, τον κοιτά στα μάτια και του λέει: «ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ, ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ», (δηλαδή ήθελε να πει ότι δεν μας λέει έτσι ο Χριστός)... Τον πήραν μετά τα δάκρυα τον πατέρα...

»Είδες αγάπη πού είχε!!!

»Δηλαδή οι άλλοι... οι «έξυπνοι», πού κάνουν ένα σωρό κακίες, είναι καλύτεροι;... Αυτό το παιδάκι, λοιπόν, έπρεπε να το σκοτώσουμε...;

-Όχι, γέροντα, αλλά... να, είναι δύσκολα για τους γονείς.

- ΑΥΤΟΣ θα βάλει καί τους γονείς του στον ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ... Με την υπομονή πού θα κάνουν εξ αιτίας του οι γονείς θα μπουν στον Παράδεισο.

Του Γέροντος Παϊσίου


Πηγή:Από το βιβλίο «Ό πατήρ Παΐσιος μου είπε» Αθαν. Ροκοβαλή
Αναδημοσίεση από: Το Άγιον Όρος - Το περιβόλι της Παναγίας

Ημερομηνία Ανάρτησης: 20/08/2010

Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010

Ζήτησα από τον Θεό...


Ζήτησα από τον Θεό να μου δώσει δύναμη,
κι Αυτός που έδωσε δυσκολίες για να τις ξεπεράσω.

Του ζήτησα σοφία,
κι Αυτός μου έδωσε προβλήματα να μάθω να λύνω.

Του ζήτησα οικονομική άνεση,
κι Αυτός μου έδωσε νου και ικανότητα να δουλεύω.

Του ζήτησα θάρρος,
κι Αυτός μου έδωσε κινδύνους να ξεπερνώ.

Του ζήτησα αγάπη,
κι Αυτός μου έδωσε προβληματικά άτομα να βοηθώ.

Του ζήτησα χάρες,
κι Αυτός μου έδωσε ευκαρίες να εκμεταλλευτώ.

Απ’ό,τι ζήτησα δεν πήρα τίποτα – τίποτα από αυτά που ήθελα!
Πήρα όμως τα πάντα – αυτά που πραγματικά χρειαζόμουν.

Η προσευχή μου εισακούστηκε!

Θεέ μου σ' ευχαριστώ!

Αναδημοσίευση από: Η Αγάπη πάντα ελπίζει

Ημερομηνία Ανάρτησης: 18/08/2010

Τρίτη 17 Αυγούστου 2010

Οι δύο φίλοι

Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο.
Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.

Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο.
Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του ον έσωσε.
Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ

Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε : όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα.
Γιατί ;
Ο άλλος φίλος απάντησε : «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.
Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».


ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ


Αναδημοσίευση από: Ι. Ν. Αγίας Βαρβάρας Πατρών

Ημερομηνία Ανάρτησης: 17/08/2010

Κυριακή 15 Αυγούστου 2010

Παραμυθία

Ω! Γλυκύτατη Μάνα του κόσμου
Ω! Παντάνασσα των Ουρανών
πλημμυρίζει το Άχραντο το Φως Σου
και φωτίζει εντός των ψυχών
των ανθρώπων που είν' στην Oδό Σου
και γι' Αλήθεια οι καρδιές τους διψούν.

Πρεσβυτέρα Εσύ του Θεού μας
τί να δώσουμε για ευχαριστώ
απ' τη βρύση εντός της καρδιάς μας
το τρεχούμενο πάρε νερό
καν' το αμόλυντο σαν τον Χριστό μας
να πλυθούν οι πληγές να σβηστούν.

Διώξε τα σύννεφα εντός μας κάθε αυγή
να μη βραχεί η καρδιά μας και αιμορραγεί
πάρε τ' αγκάθια που πληγώνουν την ψυχή
να ξεπροβάλει η αγάπη δυνατή
Παραμυθία της καρδιάς μας Παναγιά
πόσα εγκώμια Σου πρέπουνε γλυκά;


Ημερομηνία Ανάρτησης: 15/08/2010

Η Θεοτόκος πρότυπο Αγιότητας


Η γλυκύτατη φυσιογνωμία της Θεοτόκου, Μητέρας του Κυρίου και του κόσμου, δεσπόζει παντού στη ζωή της Εκκλησίας και ιδιαίτερα το μήνα Αύγουστο. Οι λαμπροί και πάνδημοι εορτασμοί σ’ ολόκληρη τη χριστιανοσύνη δημιουργούν μια θερμή ατμόσφαιρα για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη και τις ευχαριστίες στη μορφή της Θεοτόκου, μεσίτριας των πονεμένων ανθρώπων.
Η Παναγία είναι το ασάλευτο θεμέλιο του Γένους σ’ όλες τις καταπτώσεις και κλυδωνισμούς του, η ευλογία, η πίστη και η ελπίδα δια την ανόρθωση και τη νίκη.
Σ’ αυτή τη μεγάλη Μητέρα καταφεύγει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος των πιστών στις δύσκολες ώρες. Είναι η αγία των αγίων, η καταφυγή των καταπονουμένων, η μεσίτρια προς τον Θεό, της οποίας η αγιότητα ξεπέρασε κάθε ανθρώπινο μέτρο.
Η επίγεια ζωή της Θεοτόκου υπήρξε μια πορεία ολοκληρωτικής προσφοράς προς τον Θεό. Απόλυτη υπακοή στο θεϊκό θέλημα, βαθιά πίστη, ανείπωτη ηθική καθαρότητα και αγιότητα ήταν η δική της συμμετοχή στην εύνοια του Θεού. Τα μεγέθη αυτά αποτελούν απλησίαστα επίπεδα αρετής για κάθε εποχή ιδιαίτερα δε για τη δική μας.
Διερωτάται κανείς κατά πόσο η αγιότητα του Θεού μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για τον σύγχρονο άνθρωπο, όταν ακούγοντας τη λέξη αγιότητα γελάει και ειρωνεύεται;
Mήπως όμως είναι μια πρόκληση για τη σημερινή λογοκρατούμενη κοινωνία, που αναζητά εύκολες λύσεις, που αδιαφορεί για τέτοια μεγέθη, που προτιμά το χάος και τη σύγχυση των αξιών και των ιδεών; Είναι εύκολο στην εποχή μας ν’ απαλλαγούμε από τις ποικίλες δεσμεύσεις και αναγκαιότητες και με ηρωισμό και τόλμη να αρνηθούμε τον υλιστικό κόσμο;
Τα ερωτήματα αυτά αποκαλύπτουν τον σκεπτικισμό που γέννησε η μονομερής προσκόλληση του ανθρώπου στα υλικά και η απομάκρυνση μας από τον κόσμο του πνεύματος, μέσα στον οποίο αναπνέει αυτό που ονομάζουμε αγιότητα.
Ο σύγχρονος κόσμος αναζητά εναγωνίως τις φαντασιώσεις του πολιτισμού τις νέες μορφές χαράς, νέες πηγές αισθησιακής απόλαυσης και νέες εμπειρίες συγκινήσεων. Προτιμά την άνευ όρων παράδοση στις κοινωνικές, τεχνολογικές και πολιτιστικές συμβατικότητες, ακόμα κι΄ όταν γνωρίζει, ότι τα επιτεύγματα αυτά τον αλλοτριώνουν ολοκληρωτικά.
Η πραγματική διέξοδος από το φαύλο κύκλο του παραλόγου βρίσκεται εκεί, όπου δυναμικά πρότυπα μας φανερώνουν τρόπους ζωής γεμάτους απλότητα αρετής, αγωνιστική πορεία για τη διαρκή βελτίωση και πληρότητα της κενωτικής προσφοράς για τον συνάνθρωπο.
Ένα τέτοιο πρότυπο είναι η Θεοτόκος. Παράδειγμα πρόκλησης και πρόσκλησης αγιότητας. Με τη μορφή της η Παναγία ως πρότυπο και παράδειγμα, δυναμώνει και γιγαντώνεται η αδυναμία της φύσεως μας και μειώνονται σιγά-σιγά οι πτώσεις και οι αμφιβολίες.
Οι γήινες και κοινωνικές δεσμεύσεις παύουν να μας εξουσιάζουν δυναστικά, οι αναζητήσεις της ψυχής αποκτούν προτεραιότητα και το θέλημα του Θεού φωτίζει τις επιλογές μας.
Έτσι αρχίζει η πορεία της αγιότητας. Με τον τρόπο αυτό η Θεοτόκος προσέλκυσε την εύνοια του Θεού και δυναμώθηκε στον προσωπικό αγώνα της για την αγιότητα.
Αν παραμείνουμε προσανατολισμένοι στο πρότυπο αυτό που μας προσφέρει η Θεοτόκος Μητέρα η πορεία της αρετής και της αγιότητας δεν θα είναι ουτοπία, γιατί η μορφή της Παναγίας που καθοδήγησε και στήριξε αναρίθμητους πιστούς, θα καθοδηγεί και θα στηρίζει και τις δικές μας προσπάθειες.

Του π.Γ.Στ.


Αναδημοσίευση από: Ι. Ν. Αγίας Βαρβάρας Πατρών

Ημερομηνία Ανάρτησης: 15/08/2010

Σάββατο 14 Αυγούστου 2010

Το πνευματικό χάδι της προσευχής

Κάθε φορά, που ο Γέροντας μιλούσε για την προσευχή, αντιλαμβανόμουν ότι δεν εννοούσε μια προσπάθεια επιδερμική και αποσπασματική , αλλά βαθιά και διαρκή. Κάποτε αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα του παιδιού μίας γνωστής στο Γέροντα και σε μένα μητέρας, η οποία μου ζήτησε να τον ρωτήσω σχετικά μου είπε: «Το παιδί έχει ένα εσωτερικό πρόβλημα και γι’ αυτό συμπεριφέρεται έτσι. Το παιδί είναι καλό δεν το θέλει αυτό που κάνει αλλά αναγκάζεται είναι δεμένο από κάτι. Δε διορθώνεται με τη λογική, δε μπορείς να το πείσεις με συμβουλές ούτε να το αναγκάσεις με απειλές. Αυτό θα κάνει τα αντίθετα. Μπορεί να γίνει χειρότερα, μπορεί να μείνει έτσι, μπορεί και να απαλλαγεί από αυτό. Για να απαλλαγεί πρέπει να εξαγιασθεί η μητέρα του. Για να ελευθερωθεί θέλει κοντά του έναν άγιο άνθρωπο με πολλή αγάπη που δε θα του κάνει διδασκαλία ούτε θα το φοβερίζει αλλά θα ζει με αγιότητα και το παιδί που θα τον βλέπει θα ζηλέψει και θα τον μιμηθεί. Προ πάντων το παιδί θέλει κοντά του έναν άνθρωπο πολλής και θερμής προσευχής. Η προσευχή κάνει θαύματα. Δεν πρέπει η μητέρα να αρκείται στο αισθητό χάδι στο παιδί της αλλά να ασκείται στο πνευματικό χάδι της προσευχής. Όταν πάει να το χαϊδέψει χωρίς προσευχή το παιδί κάνει έτσι (απλώνει βίαια τα χέρια και απωθεί τη μητέρα). Όταν όμως χωρίς να το χαϊδέψει κάνει μυστικά για το παιδί της θερμή προσευχή τότε αυτό αισθάνεται στην ψυχή του ένα ανεξήγητο για κείνο πνευματικό χάδι που το ελκύει προς τη μητέρα του. Η μητέρα στην προσευχή της για το παιδί πρέπει να λιώνει σαν τη λαμπάδα. Να προσεύχεται σιωπηλά και με τα χέρια ψηλά προς το Χριστό ν’ αγκαλιάζει μυστικά το παιδί της.

Του ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ

Ημερομηνία Ανάρτησης: 14/08/2010

Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010

Το ταξίδι προς την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

Περί της αναχωρήσεώς μας από αυτή τη ζωή

1. Ώρα αναχωρήσεως: Κάθε λεπτό καθ' όλο το 24ωρον.

2. Τα εισιτήρια εκδίδονται στον ουρανό, αλλά πληρώνονται στη Γη.

3. Τιμή εισιτηρίου: Αυτό πληρώνεται με πολλή αγάπη, υπομονή, αγώνες και θυσίες.

4. Τα βαπτισμένα βρέφη δεν πληρώνουν εισιτήριο, γιατί ταξιδεύουν στην αγκαλιά της μητέρας Εκκλησίας. (Για τ' αβάπτιστα και φονευθέντα, είναι βαρύτιμο το κόστος, των υπευθύνων γονέων και όχι μόνο!)

5. Το εισιτήριο είναι προσωπικό και δεν μεταβιβάζεται σε άλλο άτομο.

6. Οι επιβάτες ταξιδεύουν χωρίς αποσκευές. (Οι άγγελοι τις έχουν μεταφέρει σε προηγούμενο δρομολόγιο).

7. Χρήματα δε μεταφέρονται. Οι επιβάτες τα έχουν καταθέσει στην τράπεζα των ουρανών. (Οι αποδείξεις βρίσκονται στα χέρια των πτωχών).

8. Εισιτήριο μετ' επιστροφής, δεν εκδίδεται.

9. Δηλώσεις συμμετοχής δεν χρειάζονται. Τα ονόματα των επιβατών είναι γνωστά στον οδηγό της αμαξοστοιχίας.

10. Ειδοποιήσεις, για την ημέρα αναχωρήσεως κάθε επιβάτου, δεν στέλνονται.

*****************

Γι' αυτό πρέπει όλοι να είμεθα έτοιμοι διά
ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ και ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ,
για το ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΟ ταξίδι
προς την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.

Τα μυστήρια της Εκκλησίας του Χριστού, είναι
ο μοναδικός τρόπος για να σώσουμε την ψυχή μας.


Πηγή: Άγιον Όρος

Ημερομηνία Ανάρτησης: 13/08/2010

Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010

Δύο θαύματα του π. Παϊσίου Αγιορείτου

Γέροντας Εφραίμ (Βατοπαιδινός)
Ιερός Ναός 12 Αποστόλων Λονδίνου
4-6-2006

"Θέλω να πω ότι αυτοί οι άγιοι που αγίασαν σήμερα έχουν μεγάλη δόξα, μεγάλη παρρησία στο Θεό και μας βοηθούν πάρα πολύ. Πριν από τρεις μήνες συνέβη το εξής. Ένας οδηγός πήγαινε από τη περιοχή της Θέρμης στη Θεσσαλονίκη. Τον σταματά ένας καλόγερος και του λέει: «Παλικάρι, με παίρνεις μέχρι τη Θεσσαλονίκη;». «Βεβαίως, ελάτε». Ήταν μόνος ο οδηγός. Κάθησε δίπλα του και του λέει: « Κώστα, -χωρίς να τον ξέρει- έχεις αρχόμενο καρκίνο στους πνεύμονες. Να πας στο νοσοκομείο και θα τον προλάβεις».
Και αμέσως εξαφανίσθηκε. Αυτός έπαθε σοκ. Παίρνει μερικά τηλέφωνα και λέει τι του συνέβη. Του φέρνουν μερικές φωτογραφίες. Τον ρωτούν αν αναγνωρίζει ποιός είναι ο καλόγερος; Αυτός αναγνώρισε τον π. Παΐσιο. Πήγε πράγματι στο νοσοκομείο. Τον εξέτασαν οι γιατροί και βρήκαν αρχόμενο καρκίνο στους πνεύμονες, ενώ ο ίδιος δεν αισθανόταν πόνους. Βλέπετε αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι ευαρέστησαν τον Θεό εμφανίζονται μετά το θάνατο τους και πιστοποιούν την αλήθεια του ευαγγελίου.
Μία άλλη κυρία από την Κύπρο πήγε να προσκυνήσει στο τάφο του π. Παϊσίου. Γονατίζοντας για να προσκυνήσει γλίστρησε. Ακούμπησε το χέρι της κάτω για να στηριχθεί. Όταν πήγε στο ξενοδοχείο είδε ότι στον αγκώνα της υπήρχε χώμα. Αυτή χάρηκε γιατί το θεώρησε ως ευλογία από τον τάφο του π. Παϊσίου. Το μάζεψε και το έβαλε σε μια θήκη που είχε μαζί της. Μετά κοιμήθηκε. Το πρωί ξύπνησε και είδε ότι είχε βλαστήσει ένας κρίνος πάνω στο χώμα. Ποιός το φύτεψε, ποιός το πότισε;
Αυτά μας τα δίνει ο Θεός, σ’ αυτόν τον καιρό της αμφιβολίας και της απιστίας, για να μπορέσομε να βρούμε τη χάρη του. Γι’ αυτό, σας παρακαλώ, πάρτε στα σοβαρά το θέμα της σωτηρίας της ψυχής. Η ζωή μας φεύγει, είναι ένα όνειρο. Φεύγουμε. Εδώ είμαστε φιλοξενούμενοι. Όπως όταν πάμε σε μια κατασκήνωση. Θα μείνουμε εκεί δεκαπέντε μέρες και θα φύγουμε. Έτσι είναι και η ζωή αυτή. Ο άνθρωπος θα φύγει από τον κόσμο αυτό. Μακάριος και τρισμακάριος και τρισευτυχισμένος ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος σκέφτεται τα μη βλεπόμενα, σκέφτεται και ποθεί τα μη ορώμενα με τη σωστή ζωή του."

Αναδημοσίευση από: Γέρων Παΐσιος

Ημερομηνία Ανάρτησης: 11/08/2010

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

Πανταχού Παρών!

".....Ο Θεός ουδέποτε μας εγκαταλείπει. Ο Θεός ουδέποτε μας ξεχνάει.
Ο Θεός μας έχει γραμμένους επάνω στον ώμο του και μπροστά στην καρδιά του
και μέσα στην παλάμη του και στο κάθε τι.
Ο Θεός εργάζεται αδιαλείπτως έως άρτι, στην ψυχή του καθενός.
Δεν υπάρχει χρόνος, και όταν ακόμη κοιμόμαστε και εργαζόμαστε,
που δεν είναι σκυμμένος επάνω μας για να μας δώσει αυτό που χρειαζόμαστε.
Μια στιγμή μόνο να ξεχνούσε να σκύψει πάνω μας ευθύς αμέσως θα ερχόταν το τέλος της ζωής μας, όπως χαρακτηριστικά λέγει ο προοιμιακός(103.29 ψαλμός).
Εάν χάνουμε τον Θεό, εάν τον λησμονούμε, εάν δεν έχουμε την αίσθηση της παρουσίας του,
είναι γιατί δεν ξέρουμε να τον κρατάμε, είναι γιατί δεν έχουμε βρει τρόπο ώστε τα μάτια μας να είναι αποκλειστικώς στραμμένα σε Αυτόν...."


Πηγή: ΛΟΓΟΙ ΑΣΚΗΤΙΚΟΙ ΑΡΧΙΜ. ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ ΕΚΔ ΙΝΔΙΚΤΟΣ

Ημερομηνία Ανάρτησης: 10/08/2010

Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010

Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν

Όποιος από καθαρή αγάπη, κουράζεται για τον πλησίον του, ξεκουράζεται με την κούραση. Ενώ εκείνος που αγαπάει τον εαυτό του και τεμπελιάζει, κουράζεται μόνο με το που κάθεται.

Εάν δεν διορθωθεί ο καθένας μας, για να πληθύνει το καλό, πώς μπορεί να επικρατήσει το καλό με καλό τρόπο;

Του γέροντος Παϊσίου

Ημερομηνία Ανάρτησης: 09/08/2010

Κυριακή 8 Αυγούστου 2010

Καλομελέτα... κι έρχεται

«Αν έχουμε νου να καλομελετάμε τα περιστατικά της ζωής μας, ευχάριστα και δυσάρεστα, εύκολα θα καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο Θεός όλα τα κυβερνάει, όλα τα συνταιριάζει και με τέτοιο σοφό τρόπο που όταν το θέλουμε και μείς, να δουλεύουν για το καλό μας».


Πηγή: από το βιβλίο «Το απόπαιδο »
Ημερομηνία Ανάρτησης: 08/08/2010

Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010

Ο Σταυρός μας!

Κάποτε ένας χριστιανός είχε ένα μεγάλο σταυρό στη ζωή του, τον οποίο δεν άντεχε. Καθημερινά παρακαλούσε το Θεό να τον απαλλάξει από αυτόν τον σταυρό και να του δώσει έναν ελαφρύτερο για να μπορέσει να τον αντέξει. Ώσπου μια μέρα ο Θεός έστειλε στον ύπνο του έναν άγγελό Του, προκειμένου να ικανοποιήσει την επιθυμία του ανθρώπου αυτού.
Πήρε λοιπόν ο άγγελος τον άνθρωπο και τον πήγε σ' ένα μεγάλο δωμάτιο όπου υπήρχαν όλων των ειδών οι σταυροί και είπε στον έκπληκτο άνθρωπο: "Ο Κύριος άκουσε τις προσευχές σου και σου δίνει το δικαίωμα να διαλέξεις όποιον σταυρό θέλεις".
Γεμάτος χαρά ο χριστιανός άρχισε να προβάρει έναν-έναν τους σταυρούς. Όμως άλλος του φαινόταν μεγάλος, άλλος βαρύς, άλλος άβολος κλπ. Ώσπου κάποια στιγμή σηκώνει κάποιον και τον βάζει στους ώμους του και μένει ικανοποιημένος. Ήταν ακριβώς στα μέτρα του. Λες και είχε φτιαχτεί ειδικά για αυτόν, για να μπορεί εύκολα και χωρίς κόπο να τον σηκώνει. Αμέσως γυρνά στον άγγελο και όλο χαρά του λέει: "Αυτόν θέλω! Είναι ότι πρέπει για μένα".
Τότε με ένα χαμόγελο του λέει: "Μα αυτός είναι ο σταυρός που είχες μέχρι τώρα".
Έμεινε άναυδος ο άνθρωπος και αμέσως ξύπνησε. Αναλογίσθηκε το όνειρο που είδε και ευχαρίστησε τον Ελεήμονα Θεό γιά την αγάπη Του. Και από τότε σήκωνε τον σταυρό του με χαρά και ευχαριστίες προς τον Κύριο.

Ημερομηνία Ανάρτησης: 06/08/2010

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Πώς είναι ο Θεός;

Πώς είναι ο Θεός; Ένας νέος πήγε σ ‘ έναν σοφό γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά:
-Με απασχολεί το ερώτημα: Υπάρχει Θεός; Ειπέ μου, σε παρακαλώ! Εσύ το πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός;
-Και βέβαια το πιστεύω, του απάντησε ο γέροντας.
-Και ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, το πιστεύεις κι αυτό;
-Και βέβαια, το πιστεύω.
-Και τον Θεό ποιος τον έφτιαξε;
-Εσύ, του απάντησε σοβαρά και ξερά ο γέροντας.
Ο νεαρός σοκαρίστηκε με την απάντηση του γέροντα.
Τον ρώτησε και πάλι λοιπόν:
-Γέροντα, εγώ σε ρωτάω σοβαρά, του είπε. Κι εσύ μου λες πως εγώ έφτιαξα το Θεό.
-Μα κι εγώ σοβαρά σου μιλάω, του απάντησε ο γέροντας. Πολύ σοβαρά. Και πρόσεξε γιατί. Εσύ μ’ όλ’ αυτά που με ρωτάς, δείχνεις πως δεν ψάχνεις να βρεις το Θεό όπως είναι. Εσύ ψάχνεις να βρεις έναν Θεό όπως τον θέλεις εσύ, όπως τον φαντάζεσαι εσύ, κομμένον στα μέτρα σου. Αυτόν τον Θεό λοιπόν θα τον έχεις φτιάξει εσύ. Δεν θα είναι ο αληθινός Θεός. Και πρόσθεσε ο άγιος αυτός γέροντας:
-Ψάξε να βρεις τον αληθινό Θεό, παιδί μου. Να Τον δεχτείς όπως είναι. Μην Τον θέλεις όπως εσύ τον φαντάζεσαι. Προσπάθησε να γίνεις εσύ όπως σε θέλει ο Θεός. Προσπάθησε να Τον καταλάβεις όπως είναι. Και ν’ αγαπήσεις το θέλημά Του, όπως είναι.

Ημερομηνία Ανάρτησης: 05/08/2010

Αύγουστος 2010

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝAΓΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010

Κατά τον μήνα Αύγουστο θα τελεστούν οι εξής Ακολουθίες:
1. ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Η Πρόοδος του Τιμίου Σταυρού. Των επτά Μακκαβαίων
Παίδων, της μητρός αυτών Σολομονής και του διδασκάλου αυτών Ελεαζάρου.

Από σήμερα αρχίζει η νηστεία τουυ Δεκαπενταυγούστου.
Μέχρι και τις 15 του μηνός θα τελείται καθημερινά Θεία Λειτουργία
και κάθε βράδυ ο Εσπερινός και η Παράκλησις στην Υπεραγία Θεοτόκο στις 6:30-8:00 μμ.
Για εγγραφή Παρακλήσεων να αποτείνεστε στην Εκκλησιαστική επιτροπή.

2. Δευτέρα Ανακομιδή των Λειψάνων Πρωτομ. Στεφάνου, Φωτεινής της Κυπρίας 6:30-8:15πμ.
3. Τρίτη Σαλώμης Μυροφόρου και Ισαποστόλου, Θεοδώρας εν Θεσσαλονίκη 6:30-8:15 πμ.
4. Τετάρτη Το πρωί 6:00-7:30 πμ ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία.
5. Πέμπτη Το πρωί 6:00-7:30 πμ ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία.
Στις 6:00 μμ ο Εσπερινός της εορτής του Σωτήρος.
6. Παρασκευή Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ 6:30 πμ (κατάλυσις ιχθύος),
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας θα ευλογηθούν οι καρποί του αμπελιού.
Σήμερα δεν επιτρέπεται η τέλεσις μνημοσύνων.
Από τις 8:00 μμ προς ξημερώματα Σαββάτου θα τελεστεί Αγρυπνία
(Εσπερινός – Παράκλησις – Όρθρος - Θεία Λειτουργία) στο εξωκλήσι του Αγίου Επιφανίου.

7. Σάββατο Μετά τον Εσπερινό στις 7:00 μμ θα τελεστεί το ΑΓΙΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ.

8. ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Αιμιλιανού επ. Κυζίκου, Τριανταφύλλου μάρτυρος.
Στο τέλος θα τελεστεί το ετήσιο μνημόσυνο του ήρωα του δήμου μας Γιαννάκη Παππουλλή, ηρωϊκώς πεσόντος κατά την τουρκική εισβολή και του αγνοουμένου Χριστάκη Πιερή Χρίστου.
Όλη τη εβδομάδα (9 μέχρι 13) καθημερινά η Θεία Λειτουργία 6:00-7:30πμ
και κάθε βράδυ ο Εσπερινός και η Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο 6:30-8:00μμ.
13. Παρασκευή Από τις 8:00 μμ προς ξημερώματα Σαββάτου θα τελεστεί Αγρυπνία
(Εσπερινός – Παράκλησις – Όρθρος - Θεία Λειτουργία) στο εξωκλήσι του Αγίου Επιφανίου.

15. ΚΥΡΙΑΚΗ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ,
Αγίου Μανδηλίου, Δημητριανού, Διομήδους, Σταματίου, Αλκιβιάδους, Φλώρου και Λαύρου Μαρτύρων
Σήμερα δεν επιτρέπεται η τέλεσις μνημοσύνων.

22. ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ Αγαθόνικου, Ανθούσης, Αθανασίου επισκόπου,
Αγγέλη νεομάρτυρος, Παναγίας Προυσού, Ειρηναίου επισκόπου, Καλλινίκου, Κοσμά του Αιτωλού, Ευτυχούς ιερομάρτυρος, Διονυσίου Αιγίνης.
27. Παρασκευή Φανουρίου μεγαλομάρτυρος, Χρυσοστόμου επ. Σμύρνης, Ποιμένος οσίου.
29. ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΤΟΜΗ ΤΙΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
( Σήμερα είναι Νηστεία, γίνεται όμως κατάλυσις οίνου και ελαίου)
30. Δευτέρα Αλεξάνδρου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
31. Τρίτη Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Υπεραγίας Θεοτόκου.

Τον μήνα Αύγουστο ο Εσπερινός αρχίζει στις 6:30 μμ
ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία τις Κυριακές στις 6:30-9:45 πμ
και τις Καθημερινές στις 6:30-8:30 πμ.