Τρίμηνο Επίσημο Μνημόσυνο Για Τον Πατέρα Χαρίτωνα

Στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Αγίας Νάπας ημέρα Κυριακή 7/9/2014 θα τελεστεί το τρίμηνο επίσημο μνημόσυνο για τον πατέρα Χαρίτωνα.

Η αντιμετώπιση των λαθών

 Θεραπεύεις τον άλλο, αφήνοντάς τον να παίρνει από εσένα αυτό που θέλει. Τον βοηθάς σιγά σιγά να αποκτά αυτογνωσία και να διορθώσει το πάθος του. ας πούμε για παράδειγμα ότι σου χαλάει το αμάξι αλλά εκείνος ταραγμένος φωνάζει.

Εγώ τότε ήσυχα λέγω: «Δεν πειράζει». Έτσι τον θεραπεύεις.

Αν για παράδειγμα ρωτήσεις : «Ποιός το χάλασε;» ή «Ποιός το πήρε;» ή «Ποιος έσπασε τα ποτήρια;» δεν τον θεραπεύεις. Θα προκαλέσεις ταραχή στην ψυχή του. Γιατί δεν λέει μόνος του ότι «εγώ το έκανα»; Επειδή έχει εγωισμό.

Κάποτε στα Καυσοκαλύβια μου χάλασε ένα καινούριο καλάμι ψαρέματος. Η πίκρα μου ήταν μεγάλη για την ατυχία αυτή, διότι δεν ήμουν έτοιμος να το φανερώσω με ταπεινότητα και συντριβή καρδίας. Έστω και αν ήταν μικρό το γεγονός. Τα μικρά δηλώνουν και τα μεγάλα. Ξεκίνησα λοιπόν να ανηφορίζω από τη θάλασσα για την καλύβα, βαρύς και ασήκωτος. Έλεγα μέσα μου: «Μέρα νύχτα να δίνουμε πίκρα στον Γέροντα;» Στην πορεία αποφάσισα να το ομολογήσω στον Γέροντα με ειλικρίνεια και να αναλάβω εξ ολοκλήρου την ευθύνη. Τότε ήρθε μέσα μου γαλήνη και ειρήνη. Όταν πήγα στο κελί του Γέροντα, του είπα: «Γέροντα, το καλάμι έπιασε κόκκο και έπαθε ζημιά». Μου είπε ήρεμα: «Δεν πειράζει, να τα λες να ταπεινώνεσαι».

Όλο το μυστικό είναι να διατηρούμε την ειρήνη της καρδιάς μας. Αυτό γίνεται με το να παραδέχεσαι τα λάθη της καθημερινότητας. Όταν κλοτσάς το άτυχο γεγονός, φανερώνει εγωισμό. Άπαξ και συνεχίσεις το άλλο δευτερόλεπτο να σκέφτεσαι το ποτήρι που έσπασε, έχασες την ειρήνη της καρδιάς. Πρέπει το άτυχο γεγονός να το κόβεις αμέσως. Να σε πονάει και αμέσως να το ξεχνάς. Χρειάζεται να παίξεις μέχρι το τέλος. Ενώ μπορεί για παράδειγμα να έχεις φάει πέντε γκολ, να συνεχίζεις να παίζεις σαν να μην έχεις φάει κανένα γκολ. Για να μην πέσει το ηθικό σου.

Από το βιβλίο: «ΑΡΧΙΜ. ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΩΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, Από το χάος στο φως, Στα ίχνη ενός σπουδαίου ανθρώπου του Θεού», ΑΘΗΝΑ 2012

Αναδημοσίευση από: Αγιορείτικο Βήμα

Ακολουθίες Σεπτεμβρίου 2014

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝAΓΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΜΗΝΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014

1. Δευτέρα Αρχή της Ινδίκτου, του νέου εκκλησιαστικού έτους, 

«Του περιβάλλοντος»,   Συμεών του Στυλίτου, Των Αγίων 40 μαρτύρων γυναικών – (Μαργαρίτας, Αθηνάς, Αντιγόνης, Ελπινίκης, Θάλειας, Ουρανίας, Πηνελόπης, Χαρίκλειας Αδαμαντίνης, Καλλίστης, Αφροδίτης - Αγιασμός

2. Τρίτη   Μάμαντος μάρτυρος, Ιωάννου Πατρ. Κων/λεως του Νηστευτού, Ανθίμου επ. Νικομηδίας,   

Πολυδώρου νεομάρτυρος του Κυπρίου, Νεκταρίου Πενταπόλεως (ανακομιδή) Φοίβης διακονίσσης

6. Σάββατο       Αρχαγγέλου Μιχαήλ Ανάμνησις του εν Χώναις θαύματος

7. ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ, Σώζοντος μ.  Κασιανής, Χρυσοστόμου Σμύρνης   

                                                                 επίσημο μνημόσυνο για τον πατέρα Χαρίτωνα

8. Δευτέρα ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΗΣ  ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ  ΘΕΟΤΟΚΟΥ   Σήμερα δεν τελούνται μνημόσυνα

                    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

     Κυριακή  απόγευμα: 7:00μ.μ ο Μέγας  Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός 

και η  λιτάνευση της αρχαίας εικόνας και  της τιμίας  ζώνης  της  Παναγίας Αγίας  Νάπας.

    Δευτέρα πρωϊ:     6:30π.μ ο  Όρθρος και η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία

Των  ακολουθιών θα προστεί ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κωνσταντίας-Αμμοχώστου κ. Βασίλειος

 Δευτέρα απόγευμα: 6:00μ.μ ο Εσπερινός και η Παράκλησις στη Υπεραγία Θεοτόκο

9. Τρίτη Αγίων και Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,

                    Μηνοδώρας, Μητροδώρας,  Νυμφοδώρας των μαρτύρων, Ησαΐου Οσίου κτήτορος Ι.Μ Κύκκου,

Θεοδώρας, Ευφροσύνης, Δημητρίου, Ευανθίας, Δημητριανού οσίων

13. Σάββατο      Κορνηλίου του Εκατόνταρχου.  Τρισάγιο στο κοιμητήριο για τον πατέρα Χαρίτωνα 9:00π.μ

14. ΚΥΡΙΑΚΗ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ  ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

                                    (Νηστεία, κατάλυσις οίνου και ελαίου)     Σήμερα δεν τελούνται μνημόσυνα

                                            Νικήτα μεγαλομάρτυρος, Φιλοθέου οσίου,  Συμεών Θεσσαλονίκης, Ευφημίας Μεγαλομάρτυρος, Κασσιανού οσίου

17. Τετάρτη   Αναστασίου Οσίου εν Περιστερωνοπηγή,  

Ηρακλειδίου επ. Ταμασέων,  Αυξιβίου επ. Σόλων,

Σοφίας και των τριών θυγατέρων αυτής Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδος

18. Πέμπτη         Ευμενίου επισκόπου Γορτύνης, Αριάδνης μάρτυρος

20.  Σάββατο    Ευσταθίου μεγαλομάρτυρος, Θεοπίστης της συμβίας αυτού και των υιών αυτής

Αγαπίου και Θεοπίστου, Μελετίου επισκόπου Κύπρου, Λοΐζου, Μαρτίνου Ρώμης

21. ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ, Φωκά ιερομ. ,Φωκά του Κηπουρού, Ισαάκ και Μαρτίνου μ.

23. Τρίτη Η Σύλληψις του Τ. Προδρόμου, Ραΐδος μ., Πολυξένης, Ξανθίππης οσίων

24. Τετάρτη       Θέκλης Ισαποστόλου, Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης, Σιλουανού οσίου του Αθωνίτου

                          Ευφροσύνης οσίας, Ιωάννου Ποταμίτου εν Σιά, Ανακομιδή Τιμίας Κάρας Αποστόλου Ανδρέα,  

Η Μετάστασις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (κατάλυσις οίνου και ελαίου)

28. ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ, Νεοφύτου Εγκλείστου, Χαρίτωνος Ομολογητού, Αυξεντίου οσίου

   29. Δευτέρα  Κυριακού   αναχωρητού, Πετρωνίας μάρτυρος, Γρηγορίου Ιερομάρτυρος

Κατά το μήνα Σεπτέμβριο ο Εσπερινός αρχίζει στις 6:00 μ.μ.,

ο Όρθρος τις Κυριακές στις 6:30-9:45 π.μ.

 και τις καθημερινές 6:30-8:30 π.μ.

 

Το ζευγάρι - Διδακτική ιστορία

Στη χώρα του τυφλού φωτός, στη σκιά του χρόνου – του ποτέ, του τώρα – κάθεται το ζευγάρι. Με μιαν απρόσμενη ειλικρίνεια κοιτάνε για πρώτη τους φορά ίσα στα μάτια ο ένας του άλλου και ανοίγουν την καρδιά τους εκεί ως τα βάθη της, που ποτέ δεν είχε δει ένα έλλειμμα αγάπης εκείνος, έναν καλά κρυμμένο εγωισμό εκείνη.

–Ρώτα με ο,τι θέλεις. Μοναχά μη με ρωτάς αν σε αγαπώ. Δυσκολεύεται η γλώσσα μου να πει το ναι, γιατί έμαθα υπερβολικά ειλικρινής να είμαι. Και έμαθα επίσης πως καλύτερη μεζούρα της αγάπης από το χρόνο δεν υπάρχει. Έχω μονάχα ένα ένστικτο αρχέγονο κάπου εκεί βαθιά μου, που τώρα τελευταία όλο για σένα μου μιλά. Πανιά άνοιχτά λοιπόν. Μόνο συμπάθα με. Μη με ρωτάς αν σε αγαπώ. Και αυτή τον άκουσε και έβαλε στα χείλη της φρένο – γιατί στα μάτια δεν μπορούσε – και δεν τον ξαναρώτησε. Πήρε μονάχα το άπλωμένο χέρι του και τον τράβηξε στις ανθισμένες μυγδαλιές και γέλασε και μετά του έδειξε τα σύννεφα και τον τράβηξε και κατά κει. Μα αυτός της έδειξε ευθεία ένα δρόμο ξερό, που έπρεπε, λέει, να διαβούν. Καί εκείνη τότε κατάλαβε πως τα παραμύθια και τα τραγούδια που την έκαναν τις νύχτες να ονειρεύεται, της είχαν κρύψει αυτόν τον δρόμο. Κίνησε τότε μαζί του, μα πήρε και τις μυγδαλιές τις ανθισμένες μαζί να τις σκορπίζει και πήρε και κείνο το βλέμμα που τα σύννεφα αγαπούσαν. Γιατί για πρώτη φορά ένιωσε το ρόλο της στο πλευρό του. Κι όσο τον εγωισμό της δάμαζε, τόσο το έλλειμμα της αγάπης του εξαφάνιζε εκείνος. Μέχρι που έγιναν ένα και έμειναν μοναχά δυό σπίθες να σιγοκαίνε και να τους θυμίζουν τον πρότερό τους βίο.

Και πέρασε ο καιρός, και όταν πια το χρώμα των μαλλιών τους έγινε και αυτό κοινό, ήρθε ο Χρόνος να μαζέψει ό,τι είχε απομείνει από τον καθένα. Και στάθηκε εκστατικός μπροστά στο ζευγάρι, που τα χέρια τους είχαν πλεχτεί έτσι, που να μην μπορεί ούτε και ίδιος με όλη την πείρα του να καταλάβει πως άφησε και πως βρήκε τον καθένα τους. Και έκανε μοναχά αυτό που ήξερε πολύ καλά: φύσηξε και έσβησε τις δυό σπίθες που θύμιζαν τη φύση του καθενός τους. Γιατί ο Χρόνος είναι πάνω άπό όλα δίκαιος. Καί άπελευθερωμένο το ζευγάρι, κοίταξε πίσω να δεί την ιστορία του να περνά μπροστά του σαν ταινία. Και στάθηκαν μπροστά στα λόγια που άκουσαν τη μέρα που έπλεξαν οριστικά τα χέρια τους ενώπιον Εκείνου που τους αγαπούσε και εκείνων που αγαπούσαν. Κείνη την απαλή τη συμβουλή, που τότε μπροστά στη χαρά τους ίσως και να την προσπέρασαν. Πού έλεγε σε εκείνον να την αγαπάει, και σε εκείνην να τον ακούει…

Ορφέας

Αναδημοσίευση από: Χριστιανική Φοιτητική Δράση

Πρόσεχε την ψυχή σου! (Διδακτικό παραμύθι)

 Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς, ο οποίος είχε ένα γιο πονηρό. Έχοντας χάσει κάθε ελπίδα για αλλαγή προς το καλύτερο, ο πατέρας καταδίκασε τον γιο του σε θάνατο. Του έδωσε ένα μήνα περιθώριο για να προετοιμαστεί.

Πέρασε ο μήνας, και ο πατέρας ζήτησε να παρουσιασθεί ο γιος του. Προς μεγάλη του έκπληξη, παρατήρησε πως ο νεαρός ήταν αισθητά αλλαγμένος: το πρόσωπό του ήταν αδύνατο και χλωμό, και ολόκληρο το κορμί του έμοιαζε να είχε υποφέρει.

«-Πώς και σου συνέβη τέτοια μεταμόρφωση, γιέ μου;», ρώτησε ο πατέρας.

«-Πατέρα μου και κύριέ μου», απάντησε ο γιος, «πώς είναι δυνατόν να μην έχω αλλάξει, αφού η κάθε μέρα με έφερνε πιο κοντά στον θάνατο;».

«-Καλώς, παιδί μου», παρατήρησε ο βασιλιάς. «Επειδή προφανώς έχεις έρθει στα συγκαλά σου, θα σε συγχωρήσω. Όμως, θα χρειαστεί να τηρήσεις αυτή την διάθεση επιφυλακής της ψυχής σου, για την υπόλοιπη ζωή σου».

«-Πατέρα μου», απάντησε ο γιος, «αυτό είναι αδύνατο. Πώς θα μπορέσω να αντισταθώ στα αμέτρητα ξελογιάσματα και τους πειρασμούς;».

Ο βασιλιάς τότε διέταξε να του φέρουν ένα δοχείο γεμάτο λάδι, και είπε στον γιο του:

«-Πάρε αυτό το δοχείο, και μετάφερέ το στα χέρια σου, διασχίζοντας όλους τους δρόμους της πόλεως. Θα σε ακολουθούν δύο στρατιώτες με κοφτερά σπαθιά. Εάν χυθεί έστω και μία σταγόνα από το λάδι, θα σε αποκεφαλίσουν».

Ο γιος υπάκουσε. Με ανάλαφρα, προσεκτικά βήματα, διέσχισε όλους τους δρόμους της πόλεως, με τους στρατιώτες να τον συνοδεύουν συνεχώς, και δεν του χύθηκε ούτε μία σταγόνα. Όταν επέστρεψε στο κάστρο, ο πατέρας τον ρώτησε:

«-Γιέ μου, τι πρόσεξες καθώς τριγυρνούσες μέσα στους δρόμους της πόλεως;».

«-Δεν πρόσεξα τίποτε».

«-Τι εννοείς, ‘τίποτε’;», τον ρώτησε ο βασιλιάς. «Σήμερα ήταν μεγάλη γιορτή. Σίγουρα θα είδες τους πάγκους που ήταν φορτωμένοι με πολλές πραμάτειες, τόσες άμαξες, τόσους ανθρώπους, ζώα».

«-Δεν είδα τίποτε απ’ όλα αυτά», είπε ο γιος. «Όλη η προσοχή μου ήταν στραμμένη στο λάδι μέσα στο δοχείο. Φοβήθηκα μην τυχόν μου χυθεί μια σταγόνα και έτσι χάσω τη ζωή μου».

«-Πολύ σωστή η παρατήρησή σου», είπε ο βασιλιάς. «Κράτα λοιπόν αυτό το μάθημα κατά νου, για την υπόλοιπη ζωή σου. Να τηρείς την ίδια επιφυλακή για την ψυχή μέσα σου, όπως έκανες σήμερα για το λάδι μέσα στο δοχείο. Να στρέφεις τους λογισμούς σου μακριά από εκείνα που γρήγορα παρέρχονται, και να τους προσηλώνεις σε εκείνα που είναι αιώνια. Θα είσαι ακολουθούμενος, όχι από οπλισμένους στρατιώτες, αλλά από τον θάνατο, στον οποίον η κάθε μέρα μας φέρνει πιο κοντά. Να προσέχεις πάρα πολύ να φυλάς την ψυχή σου από όλους τους καταστροφικούς πειρασμούς».

Ο γιος υπάκουσε τον πατέρα, και έζησε έκτοτε ευτυχής.

Θα προσέξουμε την ψυχή μας; Εμείς τί θα κάνουμε; Ο Χριστός μας περιμένει…

*** **** *** **** *** *** ***

«Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε» (Α΄ Προς Κορινθίους 16, 13)

Συζυγία

".....Όσο κι αν φαίνεται εκπληκτικό, ένα απ΄τα πιο σημαντικά πράγματα, που μπορούν δυο σύζυγοι να κάνουν για να επικοινωνίσουν , είναι να ασκηθούν να κάνουν τα ασήμαντα της καθημερινής ζωής.

Είναι εξαίρετικής σημασίας σε ένα γάμο, για παράδειγμα, να μάθει ο ένας σύζυγος να χαιρετάει το σύντροφό του όταν μπαίνει σε ένα δωμάτιο. Είναι πολύ σημαντικό να προσέχει τα ρούχα του άλλου, την έκφραση και το βάδισμα, χωρίς να κάνει αναγκαστικά κάποιο σχόλιο γι΄αυτά, εκτός αν κάποια φιλοφρόνηση συνιστάται, αλλά μόνο για να τα σημειώνει συνειδητά στο μυαλό του. Όταν το κάνουμε αυτό, οι σύντροφοι μας αποκτούν "ύπαρξη" για μας. Δεν παίρνουμε απλώς σαν δεδομένη την παρουσία τους και δεν προσαρμοζόμαστε στη θανατηφόρα ρουτίνα έτσι που να μη κοιτάμε ο ένας τον άλλο. Είναι εκπληκτικό πόσοι σύζυγοι δεν κοιτάνε ο ένας τον άλλο, δεν παρατηρούν ποτέ οτι ο άλλος έχει ενα πληγωμένο δάκτυλο σαν παράδειγμα ή δεν βλεπουν ποτέ οτι ο άλλος φαίνεται κουρασμένος. Όταν δεν βλέπουμε ο ένας τον άλλο, δεν νιαζόμαστε κιόλας ο ένας για τον άλλο.

Κατα τον ίδιο τρόπο οι σύζυγοι χρειάζεται να εξασκηθούν στην τέχνη να αναγνωρίζουν την παρουσία και τις δραστηριότητες του άλλου. Ένα απλό ευχαριστώ, όταν η σύζυγος σερβίρει τον καφέ,τη διαβεβαιώνει οτι ο σύζυγός της την προσέχει και την εκτιμά. Ένα σχόλιο ευγνωμοσύνης: "τι καθαρό που φαίνεται το αυτοκίνητο" όταν ο σύζυγός έχει τελειώσει το πλύσιμό του, τον πληροφορεί οτι η σύζυγός του απασχολείται μ΄αυτόν και δίνει αξία στη συμβολή του. Το άνοιγμα της πόρτας για τον άλλο, το να τον βοηθήσεις με τα πακέτα που σηκώνει, να του κρατήσεις τα εργαλεία, να ζητήσεις συγνώμη για κάποια διακοπή, να τον ρωτάς συχνά πως αισθάνεται, αυτά όλα είναι αβροφροσύνη που μπορεί να δείχνουμε στους φίλους, αλλά που είναι απολύτως αναγκαία σ΄έναν καλό γάμο. Λένε στον άλλο:"Σε προσέχω, σε εκτιμώ, μου αρέσεις...." Πολλοί γάμοι που δεν τα έχουν αυτά, κατέληξαν στο διαζύγιο με αιτιολογικό: "Απάδουσα στην αξιοπρέπεια του ατόμου, μεταχείριση" γιατί η αβροφροσύνη δίνει σ΄αυτόν που την δέχεται, ακριβώς αυτό: αξιοπρέπεια και αξία. Καμιά ανθρώπινη σχέση δεν μπορεί να διαρκέσει, αν αυτοί που την απαρτήζουν δεν έχουν τέτοιες ιδιότητες και συνήθειες....."


Πηγή: Παπα Φιλόθεος Φάρος - Παπα Σταύρος Κοφινάς ΣΥΖΥΓΙΑ Εκδόσεις Ακρίτας
Αναδημοσίεση από: Ορθόδοξο Ιστολόγιο Επαρχίας Αμμοχώστου

Φωτογραφίες από τον Επιτάφιο της Παναγίας μας, 13/08/2014