Να αρκείσθε σ' αυτά πού σας λέγουν

Να αρκείσθε σ' αυτά πού σας λέγουν. Μη προσπαθείτε, να αποσπάσετε με πλάγιους τρόπους από τον άλλο κάτι πού δεν θέλει να σας το είπει από μόνος του.

Αρχιμανδρίτης Ιωήλ Γιαννακόπουλος

Αναδημοσίευση από: Αναστάσιος

Οι Άγιοι Θεοπάτορες Ιωακείμ και Άννα

Ο Ιωακείμ ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο.

Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του Ματθάν -ιερέως από τη φυλή του Λευΐ- και της Μαρίας -;από τη φυλή του Ιούδα. Έτσι λοιπόν, αφού θεάρεστα πέρασε τη ζωή του το άγιο ζευγάρι, ο μεν Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια μετά τα εισόδια της κόρης του Θεοτόκου σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά το θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους την 9η Σεπτεμβρίου.

Απολυτίκιο

Η δυάς η αγία και Θεοτίμητος, Ιωακείμ και η Άννα ως του Θεού αγχιστείς, ανυμνείσθωσαν φαιδρώς ασμάτων κάλλεσιν. ούτοι γαρ έτεκον ημίν την τεκούσαν υπέρ νουν τον άσαρκον βροτωθέντα εις σωτηρίαν του κόσμου, μεθ'; ης πρεσβεύουσι σωθήναι ημάς.

Αναδημοσίευση από: Ορθόδοξος Κόσμος

Ακούστε το απολυτίκιον των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης:

Ανάμνηση Θαύματος Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χωναίς (ή Κολασσαίς)

Ὤφθης Μιχαὴλ Νῶε σῷ ναῷ νέος,

Χώνῃ ποταμῶν τὸν κατακλυσμὸν λύων.

Ῥοῦν Μιχαὴλ ποταμῶν χώνευσε, Νόων ἀγός, ἕκτῃ.

Βιογραφία

Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που γιάτρευε κάθε αρρώστια των ασθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα.

Μετά 90 χρόνια, ήλθε στο ναό κάποιος ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος. Έμεινε υπηρέτης στο ναό και ζούσε ζωή ασκητική και με εγκράτεια. Όταν είδαν αυτό το πράγμα οι ειδωλολάτρες, έπιασαν τον Άρχιππο και τον χτύπησαν δυνατά. Έπειτα, όρμησαν να καταστρέψουν το ναό και το άγιασμα. Αλλά ώ της μεγάλης δυνάμεως του Αρχαγγέλου! Άλλων απ' αυτούς τα χέρια έμειναν παράλυτα και άλλους σταμάτησε φράγμα φωτιάς και έτσι γύρισαν όλοι άπρακτοι. Όμως το πείσμα και ο θυμός τους ώθησε να κάνουν εκτροπή του κοντινού ποταμού, για να παρασύρει το ναό και να πνίξουν τον Άρχιππο. Αλλά και πάλι θαύμα! Ο ποταμός γύρισε προς τα πίσω! Τότε σκέφθηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς. Όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον Άρχιππο και, αφού τον έβγαλε έξω από το ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος. Πρόσταξε, έπειτα, να χωνευθούν και πράγματι, κατά παράδοξο τρόπο, έως σήμερα στο μέρος εκείνο τα νερά των ποταμών χωνεύονται. Και γι' αυτό το μέρος ονομάστηκε Χώναι.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ὡς νεφέλη ὠράθης ἐπισκιάζουσα, Μιχαὴλ Ταξίαρχο τῷ σῷ ἁγίω ναῶ, ὑετίζων δαψιλῶς ὕδωρ ἀθάνατον ὅθεν ὡς ἄλλη κιβωτόν, διεφύλαξας αὐτόν, καὶ ρείθρων τῶν ποταμῖων, τὸν ροῦν ἠκόντιαας πόρρω, πρὸς εὐφροσύνην τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)

Ἦχος δ’.

Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγε, δυσωποῦμέν σε ἀεὶ ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵνα ταῖς σαῖς δεήσεσι τειχίσης ἡμᾶς, σκέπη τῶν πτερύγων, τῆς ἀῢλου σου δόξης, φρουρῶν ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτενῶς καὶ βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς, ὡς ταξιάρχης τῶν ἄνω Δυνάμεων.

Κοντάκιον

Ἦχος β’. Αὐτόμελον.

Ἀρχιστράτηγε Θεοῦ, λειτουργὲ θείας δόξης, τῶν ἀνθρώπων ὁδηγέ, καὶ ἀρχηγὲ τῶν Ἀσωμάτων, τὸ συμφέρον ἡμῖν αἴτησαι, καὶ τὸ μέγα ἔλεος, ὡς τῶν Ἀσωμάτων ἀρχιστράτηγος.

Αναδημοσίευση από: Ορθόδοξος Συναξαριστής

Πως μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά για το Θεό;

Αλήθεια, πώς θα μπορούσαμε να μιλήσουμε στα παiδιά για το Θεό; Πόσο εφικτό γίνεται αυτό όταν εμείς έχουμε μεγάλα πνευματικά κενά αλλά καί οι σημερινές απαιτήσεις των παιδιών έχουν γίνει πιεστικές; Στούς καιρους μας περισσεύουν οι αντιρρήσεις για την ύπαρξη του Θεού, ενώ μεταλλαγμένες μορφές αθεΐας εμφανίζονται συνεχώς. Παράλληλα τα αμείλικτα ερωτήματα των παιδιών μας ζητούν απαντήσεις, σημερινές καί άμεσες. Πού είναι ό Θεός όταν το κακό κραυγάζει θριαμβευτικά, όταν ό πόνος, ή αρρώστια, ό θάνατος χτυπούν βάναυσα καί ανελέητα; Πού είναι ό Θεός στην ορφάνια ή στην έσχατη φτώχεια; Σ’ αυτό τον ορυμαγδό αμφισβητήσεων καί αντιρρήσεων μόνο ή εμπειρική βίωση από μέρους μας της ορθοδόξου πίστεως μπορεί να απαντήσει.

Από την αρχή παρουσιάζεται ένα πρακτικό πρόβλημα. Στήν εκκλησιαστική παράδοση καί την ορθόδοξη Θεολογία μιλούμε για ένα Θεό πού είναι Τριαδικός. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πώς αυτά πού κατανοούμε ή προσπαθούμε να κατανοήσουμε εμείς, δεν είναι αυτονόητα στο παιδί. Γι’ αυτό καί χρειάζεται στο ξεκίνημα να χρησιμοποιήσουμε παραδείγματα πού «απλοποιούν» την τριαδικότητα του Θεού. Ένα χαρακτηριστικό είναι το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνος με το κεραμίδι στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο.

Πρίν ξεκινήσουμε να αποκαλύπτουμε το μεγάλο μυστήριο του Θεοϋ στην παιδική ψυχή πρέπει να δημιουργήσουμε την αίσθηση της παρουσίας του Θεού στη ζωή του. Δηλαδή, όπως όταν γεννήθηκε, οι παραστάσεις γύρω του αλλά καί ή συνεχής στοργή καί φροντίδα το έπεισαν για το ποιοι είναι οι γονείς του πού δίπλα τους αισθάνεται ασφάλεια καί σιγουριά, έτσι πρέπει να το πείσουμε να δέχεται το Θεό σαν παρουσία, σαν αίσθηση ζωντανή, να πιστεύει σ’ Εκείνον καί να εκδηλώνει την πίστη του με συγκεκριμένο τρόπο. Οι εικόνες, το καντήλι, το θυμίαμα, ή άσκηση της νηστείας, ή προσπάθεια εφαρμογής των Ευαγγελικών εντολών από μέρους της οικογένειας δημιουργούν μία ατμόσφαιρα την οποία το παιδί αποδέχεται ως φυσικό του περιβάλλον καί στη συνέχεια ακολουθεί. Έτσι γίνεται ευκολότερη αργότερα ή προσέγγιση των πνευματικών δεδομένων. Κοντολογίς ή πνευματική ατμόσφαιρα πού υπάρχει στο σπίτι, κηρύττει σιωπώσα καί αποτελεί την πρώτη απόδειξη πώς ή πίστη στο Θεό δεν είναι έργο απροσδιόριστο χειρών ανθρώπων αλλά πραγματικότητα πού .μπορεί να βιωθεί.

Ή οποιαδήποτε στάση μας – πρέπει να γνωρίζουμε – μπορεί να «χρεώσει» το Θεό καί την Εκκλησία. Μερικές φορές εφευρίσκοντας τρόπους για να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά μας, επιστρατεύουμε καί το Θεό σαν συνήγορο των δικών μας αποφάσεων. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να μην χρησιμοποιούμε την παρουσία του Θεοϋ κατ’ επιλογήν καί κυρίως στις οφειλές των άλλων σε μας. “Αν π.χ. υποστηρίζουμε κάτι έξώφθαλμα άδικο καί χρησιμοποιούμε καί το Θεό γι’ αυτό, τότε πρέπει να γνωρίζουμε τώς το παιδί θα απορρίψει καί εμάς καί το δίκιο μας.Είναι νομίζουμε λάθος να μιλούμε για το Θεό με έννοιες πού τό παιδί δεν κατανοεί. Δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε λέξεις πού δεν έχουν αντίκρυσμα στην παιδική ψυχή. Θα μπορούσαμε “πλάθοντας” το Θεό να του μιλήσουμε με όπλο τις καινοδιαθηακές ή παλαιοδιαθηκικές ιστορίες για την αγάπη Του, την ειρήνη Του πού απλόχερα σκορπίζει σ’ εκείνους πού τον πιστεύουν καί Τόν αγαπούν. Είναι ευκολότερη ή προσέγγιση του Θεού όταν μιλάμε για τα «χαρακτηριστικά Του.Kαλά θα είναι να ακολουθούμε το μεγάλωμα του παιδιού και να του αποκαλύπτουμε τις αλήθειες της ορθοδόξου πίστεως κατά τη δεκτικότητα του.

Ο νέος αυτός ρόλος πού αναλαμβάνουμε, δηλαδή αυτή ή έμπειρία της διδασκαλίας ή της μικρας κατηχήσεως θα μας φέρει συχνά αντιμέτωπους με τίς πραγματικά μεγάλες πνευματικές ελλείψεις ή και την τελεία μας άγνοια πάνω στα πνευματικά ζητήματα.

“Ας φροντίσουμε μιλώντας για το Θεό να γνωρίσουμε τι ακριβώς πρέπει να πούμε στα παιδιά μήπως βρεθούμε σε δρόμους μη ορθόδοξους.

“Ας αναζητήσουμε το απόσταγμα της πατερικής σοφίας πού αποτελεί τη σωστική κιβωτό. Σχεδόν ταυτόχρονα μπορεί ν’ αρχίσει λίγο στην αρχή, εντονότερα στη συνέχεια ή αμφισβήτηση για την αλήθεια ή ακόμη θ’ αναπτυχθούν σκέψεις ως προς την ορθή πίστη άλλων θρησκειών. Στίς μέρες μας μάλιστα πού ό συγκρητισμός καταργεί τίς ιδιαιτερότητες και τίς ταυτότητες των τόπων καί των προσώπων χρειάζεται να καταβληθεί πολύς κόπος ώστε το παιδί μας να πεισθεί πώς ή πίστη πού του διδάξουμε είναι πραγματικά ή σωστή.

Είναι πολύ σημαντικό ή διδασκαλία μας να συνοδεύεται από τιμία συνεχή προσπάθεια μας να μάθει το παιδί πώς οί εντολές του Θεού είναι πραγματικά εφαρμόσιμες. Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς καλά γιατί χρειάζεται ή πράξη να προηγείται της θεωρίας.

Ή άρνηση του Θεού από μέρους του παιδιού οέ κάποια ηλικία έρχεται όχι τόσο από την προσωπική του επανάσταση, όσο γιατί αδυνατεί να σηκώσει το «βάρος» της μαρτυρίας του Χριστοϋ στο σχολείο ή στην κοινωνία γενικότερα. Δεν μπορεί να σηκώνει «μόνο» του τίς ειρωνείες των φίλων καί συμμαθητών του. καί τότε μοιάζει με τους πολλούς. Τότε, ίσως, είναι ώρα να ‘ποϋμε στο παιδί μας πώς ή αγάπη μας σε κάποιον δεν είναι θεωρητική αλλά έχει αξία όταν για εκείνον πού αγαπάς θυσιάζεσαι. Αυτό δηλαδή πού δίδαξε ό Κύριος «αυτή εστίν ή εντολή ή έμή, Ινα αγαπάτε αλλήλους καθώς ήγάπησα υμάς. μείζονα ταύτης σγάπην ουδείς έχει, ‘ίνα τις την ψυχήν αυτού θή υπέρ των φίλων .αυτού» (Ίω. ιε’ 12, 13). Είναι ανάγκη να μιλήσουμε για την άνάγκη της μαρτυρίας του ονόματος του Χρίστου πού συχνά γίνεται μαρτύριο.

Την πιο σκληρή μάχη καλείται να δώσει ό παιδαγωγός στα αμείλικτα ερωτήματα του παιδιού: γιατί το κακό στον κόσμο; Γιατί πεθαίνουν οί άνθρωποι; γιατί πονούν;

Κι όμως αποτελεί βασικό ζήτημα ολόκληρης της ανθρώπινης ζωής, σε όλους τους καιρούς. Μέ πολλή υπομονή καί διάκριση θα ξεκινήσουμε από το θέμα της Ελευθερίας του ανθρώπου. Ό άνθρωπος, πλασμένος από το Θεό, απολάμβανε τον πλούτο των δωρεών του ζώντας στον Παράδεισο. Ό Θεός έπλασε τον άνθρωπο ελεύθερο καί αθάνατο.

Τί θα ήταν ό άνθρωπος χωρίς την ελευθερία καί την αθανασία; Με την αμαρτία ό άνθρωπος χάνει μόνος του την ελευθερία, αίχμαλωτίζεται. Δεν του τη στερεί ό Θεός. Έκτοτε το κακό σαν παγκόσμια επιδημία εξαπλώνεται στη γη ως ακριβό τίμημα αυτής τής κακής χρήσης της Ελευθερίας.

Άφοϋ τέλος καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια με το λόγο καί το παράδειγμα μας, ας αναθέσουμε με την προσευχή μας τά παιδιά στο Θεό, για να επιλέξει Εκείνος τον τρόπο πού θα μιλήσει στην καρδιά τους

Περιοδικό ‘’Πειραική Εκκλησία’’τ.Ιούνιος 2001

Αρχιμανδριτου Εφραιμ Παναούση

Αναδημοσίευση από: Ομοθυμαδόν

Πανήγυρις Γενέθλιου της Υπεραγίας Θεοτόκου Αγίας Νάπας, 7-8 Σεπτεμβρίου 2019

 

Με ιδιαίτερη χαρά οι Ιερείς και η Εκκλησιαστική Επιτροπή σας προσκαλούν στις λατρευτικές εκδηλώσεις της Πανηγύρεως του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Παναγίας.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

• Σάββατο απόγευμα 7 Σεπτεμβρίου 2019: 6:30μ.μ ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός και η λιτάνευση της αρχαίας εικόνας και της τιμίας ζώνης της Παναγίας Αγίας Νάπας.

• Κυριακή πρωί 8 Σεπτεμβρίου 2019: 6:30π.μ ο Όρθρος και η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία

• Κυριακή απόγευμα 8 Σεπτεμβρίου 2019: 6:30μ.μ ο Εσπερινός και η Παράκλησις στην Υπεραγία Θεοτόκο

Ακολουθίες Σεπτεμβρίου 2019

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝAΓΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019

 

31 . Σάββατο το βράδυ Αγρυπνία ( Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία) 9:00μ.μ-12:30π.μ στην Αγία Άννα

1. ΚΥΡΙΑΚΗ Αρχή της Ινδίκτου, του νέου εκκλησιαστικού έτους, «Του περιβάλλοντος», Συμεών του Στυλίτου,

Των Αγίων 40 μαρτύρων γυναικών – (Μαργαρίτας, Αθηνάς, Αντιγόνης, Ελπινίκης, Θάλειας, Ουρανίας, Πηνελόπης, Χαρίκλειας, Αδαμαντίνης, Καλλίστης, Αφροδίτης – Αγιασμός 6.00μ.μ.

2. Δευτέρα Μάμαντος μάρτυρος, Ιωάννου Πατρ. Κων/λεως του Νηστευτού, Ανθίμου επ. Νικομηδίας, Πολυδώρου νεομάρτυρος του Κυπρίου, Νεκταρίου Πενταπόλεως (ανακομιδή), Φοίβης διακονίσσης, Μωυσέως προφήτου
4. Τετάρτη 6:00μ.μ. Παράκληση - Ομιλία για άντρες, γυναίκες, νέους, μαθητές και φοιτητές
5. Πέμπτη Ζαχαρίου Προφήτου
6. Παρασκευή Αρχαγγέλου Μιχαήλ Ανάμνησις του εν Χώναις θαύματος κατάλυσις οίνου και ελαίου
7. Σάββατο Προεόρτια της Υπεραγίας Θεοτόκου, Σώζοντος μ., Κασιανής, Χρυσοστόμου Σμύρνης

8. ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ, ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Σήμερα δεν τελούνται μνημόσυνα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

Σάββατο απόγευμα: 6:30μ.μ ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός,

λιτάνευση της αρχαίας εικόνας και της τιμίας ζώνης της Παναγίας Αγίας Νάπας.

Κυριακή πρωί: 6:30π.μ ο Όρθρος και η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία

Κυριακή απόγευμα: 6:30μ.μ ο Εσπερινός και η Παράκλησις στην Υπεραγία Θεοτόκο

9. Δευτέρα Αγίων και Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, αγίου Κουρνούτα, Νικήτα μεγαλομάρτυρος, Φιλοθέου οσίου, Συμεών Θεσσαλ, Ευφημίας Μεγαλομάρτυρος, Κασσιανού, Μηνοδώρας, Μητροδώρας, Νυμφοδώρας , Ησαΐου Οσίου , Θεοδώρας, Ευφροσύνου μαγείρου, Δημητρίου, Ευανθίας, Δημητριανού οσίων.

Θεία Λειτουργία στο ξωκλήσι της Αγίας Άννας 7:00-9:00 π.μ

11. Τετάρτη 6:00μ.μ. Παράκληση - Ομιλία για άντρες, γυναίκες, νέους, μαθητές και φοιτητές
13. Παρασκευή Κορνηλίου του Εκατόνταρχου κατάλυσις οίνου και ελαίου
14. Σάββατο Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ νηστεία κατάλυσις οίνου και ελαίου

Σήμερα δεν τελούνται μνημόσυνα

15. ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
17. Τρίτη Αναστασίου Οσίου εν Περιστερωνοπηγή, Ηρακλειδίου επ. Ταμασέων, Αυξιβίου επ. Σόλων, Σοφίας και των τριών θυγατέρων αυτής Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδος, Ευμενίου, Αριάδνης μάρτυρος, Λοΐζου, Μαρτίνου Ρώμης

18. Τετάρτη στις 6:00μ.μ. Παράκληση - Ομιλία για άντρες, γυναίκες, νέους, μαθητές και φοιτητές
20. Παρασκευή Ευσταθίου μεγαλομάρτυρος, Θεοπίστης της συμβίας αυτού και των υιών αυτής Αγαπίου και Θεοπίστου, Μελετίου επισκόπου Κύπρου, Φωκά ιερομ., Φωκά του Κηπουρού, Ισαάκ και Μαρτίνου μ. Λοϊζου Μάρτυρος. Κατάλυσις οίνου και ελαίου

22. ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ Λουκά Ραΐδος μ., Πολυξένης, Ξανθίππης οσίων
23. Δευτέρα Η Σύλληψις του Τ. Προδρόμου
24. Τρίτη Θέκλης Ισαποστόλου, Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης, Σιλουανού οσίου του Αθωνίτου, Ευφροσύνης οσίας Παφνουτίου του Πατρός αυτής, Ιωάννου Ποταμίτου εν Σιά,
25. Τετάρτη στις 6:00μ.μ. Παράκληση - Ομιλία για άντρες, γυναίκες, νέους, μαθητές και φοιτητές
26. Πέμπτη. Η Μετάστασις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου.
28. Σάββατο Νεοφύτου Εγκλείστου, Χαρίτωνος Ομολογητού, Αυξεντίου οσίου

29. ΚΥΡΙΑΚΗ B΄ ΛΟΥΚΑ Κυριακού αναχωρητού, Πετρωνίας μάρτυρος, Γρηγορίου Ιερομάρτυρος

Κατά το μήνα Σεπτέμβριο ο Εσπερινός αρχίζει στις 6:00 μ.μ.,

ο Όρθρος τις Κυριακές στις 6:30-9:45 π.μ.

και τις καθημερινές 6:30-8:30 π.μ.

Καλή αντάμωση στον Παράδεισο! (Μια αληθινή πολύ συγκινητική ιστορία από την ενορία μας)

Ο π. Παΐσιος έλεγε ότι η ασθένεια του καρκίνου θα γεμίσει τον παράδεισο με ανθρώπους!

Υπάρχουν σε όλο τον κόσμο πολλά φωτεινά παραδείγματα ανθρώπων που σήκωσαν με υπομονή και πίστη το σταυρό αυτής της ασθένειας και μας απέδειξαν τα λόγια αυτά του π. Παϊσίου.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε ζήσει από κοντά πολλά τέτοια παραδείγματα. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ορισμένες τέτοιες περιπτώσεις: η Σαλώμη, ο Μάρκος, η Μαρία, ο Γεώργιος, η Κορνηλία, ο Ανδρέας, η Χρυσούλλα, ο Παναγιώτης, η Εύα, ο Μιχαλάκης, η Σαβέλλα μας… και το πιο πρόσφατο παράδειγμα η Κίκα, όλοι άνθρωποι από την ενορία μας. Επίσης από την ευρύτερη περιοχή, η γιαγιά Ππατσιού, η Ελένη, ο Γεώργιος, η Ελένη, η Εύα, ο Χρίστος, η Γεωργία, η Αργυρούλλα και η Ευτυχία, ο Ανδρέας, η Κυριακή, η Αντωνία, ο Κωνσταντίνος, η Ευθυμία, ο Αντώνης και πάρα πολλοί άλλοι, γνωστοί και άγνωστοι σε μας.

Η Εκκλησία μας γίνεται πνευματικά πλουσιότερη από την παρουσία τέτοιων ανθρώπων. Μας «παραδίδουν μαθήματα» υπομονής, αγωνιστικότητας, σιωπής, καρτερικότητας, μητρότητας/πατρότητας, συζυγίας… ορθόδοξης χριστιανοσύνης.

Ζωντανά παραδείγματα που έχουν ζήσει δίπλα μας και ανάμεσά μας και μας έχουν δείξει το δρόμο. Και αυτό μας αφήνει μεγαλύτερες ευθύνες. Ο Θεός να μας αξιώσει να πλησιάσουμε έστω και κατά το ελάχιστο το πνευματικό τους επίπεδο.

Την Δευτέρα του Πάσχα, 05 Απριλίου 2010, η πλέον κεκοιμημένη αδελφή μας Κίκα είχε καλέσει μια φίλη της και της υπαγόρευσε να γράψει ένα σημείωμα, το οποίο παρακάλεσε να διαβαστεί την ημέρα της κηδείας της.

Σχεδόν μια εβδομάδα αργότερα, στις 13 Απριλίου 2010, ταξίδεψε για την αιώνια και αληθινή ζωή! Ήξερε ότι έφευγε!!! Και δεν φοβήθηκε! Όχι! Γιατί ήταν έτοιμη!!! Γι’ αυτό, με θάρρος και αγάπη που την χαρακτήριζαν, ήθελε να αφήσει σε μας την πνευματική της διαθήκη. Απευθύνθηκε στην οικογένειά της, στους δικούς της ανθρώπους, αλλά και σε όλο τον κόσμο, τον οποίο αγάπησε. Ήξερε να αγαπάει όλους τους ανθρώπους με ένα μοναδικό τρόπο. Ήξερε να ΑΓΑΠΑΕΙ ΠΟΛΥ! Είχε για όλους μια καλή κουβέντα. Όλους τους δικαιολογούσε, όλους τους συγχωρούσε, ποτέ δεν παρεξηγούσε. Απευθύνεται στον καθένα από εμάς ξεχωριστά, που την γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε.

Η Κίκα περιγράφοντας η ίδια ελάχιστες ώρες πριν την κοίμησή της, σε ανθρώπους που ήταν δίπλα της, τον ερχομό της Παναγίας μας για να την συνοδεύσει στο μακρινό της ταξίδι, δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο για να μην είμαστε σίγουροι ότι τώρα πια αναπαύεται στον Παράδεισο με τον Χριστό και την Παναγία και όλους τους Αγίους. Αυτή και όλοι οι άλλοι θα πρεσβεύουν για μας και θα μας περιμένουν να τους ανταμώσουμε.

Οι Ιερείς, η Εκκλησιαστική Επιτροπή, ο Χριστιανικός Σύνδεσμος Γυναικών (του οποίου η Κίκα υπήρξε μέλος της κεντρικής επιτροπής), οι Κατηχητικές Συνάξεις και όλη η ενορία προσευχόμαστε να μας αξιώσει ο Θεός να πετύχουμε αυτό που η ίδια μας ευχήθηκε στην τελευταία γραμμή του σημειώματός της… να έχουμε μια καλή αντάμωση στον Παράδεισο!!!

Ακολούθως παραθέτουμε το σημείωμα - πνευματική διαθήκη που μας άφησε:

“ Αγάπες μου,

Ξεκινώ από την οικογένειά μου, από τον πατέρα και τη μητέρα μου… Ωραίο το συναίσθημα, να πάω να βρω τον πατέρα μου, αλλά δεν θα μπορώ να σας περιγράψω αυτή τη συνάντηση.

Θα έχω παρέα…

Οι επόμενες μου αγάπες είναι η οικογένειά μου, που δημιούργησα εγώ μαζί με τον άντρα που αγάπησα, τους δύο υπέροχους γιούς, για τους οποίους θα είμαι άγγελος δίπλα τους ότι και να κάνουν…

Σιγά-σιγά θα βοηθήσουν τον παπά τους και θα ζήσουν οι τρεις τους.

Οι επόμενες μου αγάπες είναι η αδερφή μου, η κουνιάδα μου, η συννίφισσα μου και τα δύο υπέροχα πεθερικά μου…

Σιγά-σιγά θα βρείτε τα πόδια σας και θα είμαι άγγελος για σας και θα έρθω στα όνειρά σας.

Χαιρετώ τη μεγάλη οικογένεια που ζω στην Αγία Νάπα, και θα το πω ολογράφως: Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας.

Μια μεγάλη οικογένεια είναι αυτό το χωριό που ζω, που με εκτίμησαν.

Ξέρετε, ξέχασα να σας πω, τα παιδιά μου θα ζουν σε μια άλλη οικογένεια ..…..θα τους στηρίξει.

Πάτερ, δυστυχώς είμαι άνθρωπος, κουράστηκα πάτερ, αλλά θέλω σιγά-σιγά να φύγω.

Αυτούς που έχω αγαπήσει θέλω σιγά-σιγά να σταθούν στα πόδια τους.

Αυτή την επιστολή θα την διαβάσετε στην κηδεία μου. Δεν θέλω να διαβάσει κάποιος άλλος κάτι για μένα.

Κ α ι . . . θ έ λ ω   ν α   σ α ς   π ω   κ α λ ή   α ν τ ά μ ω σ η ! “